lpſpie ergo verborũ ſententie intelledum attentiꝰ explicemꝰ. Si enĩ approbãte Nla
teo loſep eſfe filũ Iacob Tucas ſimilit aprobaſſet Ioſeph eſſe filum Hely eſſet
aliqua contrauerſia. Ceteʒe cũ approbante Ratheo Lucas pluriũ opinionẽ declararz
nõ priã dicẽs putabat᷑: nõ̃ arbitro aliqq relinqui dubiũ. Cum n · eſſent inter iudeos
diuerſe opiniões de Xpo:6ꝛ oẽs redicetẽt ipᷣm ad Pauid:ꝓpter ꝓmiſſiones ei factas Plurimi aũt aſſererent Xpᷣm a Mauid eſſe futuzo:ꝑ Salomonẽ& alios reges. Quidã hanc opinionẽ vitabant · eo ꝙ plurima de regibo dicunt᷑ enoæmia. Et qa de lechonia Fieremias dixit. ꝙ non oœꝛietur ſemẽ ex eo collocandũ in ſede Pauid:quoæũ opinionẽ cõmemoꝛat Lucas ſentiens enarrare Ra⸗ theum qlis eſſet veritas gniationis. Et hec ẽ Pma ratio. Eſt se alia plin dioꝛ. NMatheus enĩ cũ inciperet ſcribere ante cõceptionem KRlarie 6 carnalẽ natiuitatẽ Ieſu oportune velut in hiſtoꝛia pᷣmittit carnalẽ progeniẽ: nde 62 giationem a ſuperioꝛibus deriuat deſcẽdens. Cumn verbũ dei carnẽ accipet deſcẽdebat. Ped Lucas ad factã ꝑ iauaczæ regũatiõʒ ꝓſilit.& ibi aliã genez⁊ ſucceſſiõʒ exponit& ab imis ad prima ſubleuaris ⁊ pariter:& pcĩoum qᷓs narrauit Natheus memoeiam abdicat · eo ꝙ qiticunqʒ in deo renaſcit᷑: ſit alienꝰ a criminoſis parentibus dei filius factuſ· Nt eoœæũ qui hm deũ vitam duxerunt honeſtã. Jic. n · Abrahe dictũ eſi. tu ꝓficiſceris ad patres tuos: non quidem carnales ſed in deo pies ꝓpter ſimilitudinẽ honeſtatis. Igitur qui deo naſcitur: aſcrihit parerites q ſunt ym deũ per equiparantiaʒ moũ. VCVde qᷓ.no · e ve.teſtamẽti. Vel aliter Nathes a Pauid ꝑ Salomonẽ deſcendit ad Ioſeph. Lucas vero ab Hely qui tꝑe fuit ſaluatoeis aſcendit per traduc Kathan filij Pauid 6e Hely ⁊ Joſeph iun xit tribũ: oñdens vniꝰ giis eſſe vtrunqʒ; · ac ꝑ hoc non ſolũ Joſeph filiũ eſſe ſaluatoꝛẽ: ſed Hely. Ipſa n · rõne qua Ioſepp filius dñ eſſe ſaluatoe: ipſa etiã eſt& Hely filius s& ceteroæum oĩm qui de eadem tribu ſunt. Nine eſt: ꝙ dicit aplius · quoꝛum pres& ex auiꝰ Xpus hm carnẽ ¶ AVCV.de que. euã · Wel tres cauſe occurrũt · quaʒ aliquã euangeliſta ſecutꝰ ſit · aut · n vnꝰ euã geliſta pr̃em eiꝰ a qᷓ genitꝰ ẽ noĩauit · ajter vero vł auum maternum:vel aliquem de cognatis maioꝛibo poſuit · aut vnꝰ erat Joſeph natal pt̃& aiter eũ adoptauit · aut moe iudeœũ cum ſine fijs vnus deceſſiſſet. eius vxoœꝛem pinquus recipiẽs filiũ quẽ genuit. gpinq; motuo deputauit. ¶ KRR0 Jrin NWathã. qui a Salomone genꝰ duxit. Iacob gnaſſe filiũ g vxoee ſipſtite deceſſiſſe: quã poſtea Nlelchi accepit vxœꝛẽ:ex qua gnatꝰ
n
adoptatꝰ 6 genitꝰ eat.
„
5 Kely. kurſis KHely frẽ Iacob 2 iteris
detedente copulatus eſt frĩs vxoꝛi a gfauit
filiũ Joſeph: qui iuuta legẽ Iacob filius dẽ
qm̃ ſemen fris defuncti iuxta legis veteris ſeriẽ ſuſcitabat. ¶ BEDA. Vel alit᷑ Jacob fratris Hely ſine liberiſ defuncti vxœꝛem de
mãdato legis accipiẽs genuit Ioſeph nata qͥdem germinis filiũ ſuum: hm vero legis
preceptũ efficit᷑ filius Hely.¶XVHXVde con·no ·& ve·teſtamenti. Probaliꝰ·n intelli/ gimus Lucã adoptãtis oꝛiginẽ tenuiſſe: q́ noluit Ioſeph genitũ dicẽ ab illo cuiꝰ filiũ eſſe narrauit · Cõmodius · n· filiꝰ dicdꝰ aq fuerat adoptatus: qᷓ diceret᷑ ab illo genitus cuiꝰ carne nõ erat natus. Natheꝰ aũt dicẽs Abrahã genuit ſſaac: Maac autem gen uit Iacob: atq; in hoc᷑ verbo quod eſt gemut·
pſeuerans donec in vltio dicẽt. Iacob autẽ
geruit Ioſeph:ſatis expreſſit ad eũ ſe patrẽ pduxiſſe oæiginẽ gnantium a qᷓ Ioſeph nõ eat. Quãq́; ſi etiã genitũ Lucas diceret Ioſeph ab Fely: nec ſic nos h verbũ ꝓturhare deberet. Weq; · n · ahſurde
qiiſq; dr̃ nõ carne ßᷓ caritate genuiſſe quẽ
ſibi filiũ adoptauit. Nerito autem Lucas adoptionis oœꝛigirnẽ ſuſcepit · qa ꝑ adoptiõʒ
efficimur filij dei. Per carnalẽ vero gůatiõʒ
fitius dei potiꝰ ꝓpter nos filiꝰ hoĩs factus ẽ ¶CFRIS. Quia vero hec pars euangelij cõſiſtit in ſerie noĩm nihil pᷣcioſum exinde acciri exiſtimant. Me igit᷑ hoc patiamur:
exPiamur etiã hũc paſſium ſcrutari. Eſt. n·
ex nudis noĩt copioſiʒ haurire theſauz: ꝙa pluriũ reze indicatiua ſunt noĩa:nam a
diinã clementiã 6& oblatas a mulieribus
gratiarũactiones ſapiũt. Cum enim filios impetrabant nomen imponebãt a domino
G GOS. Interpretai igitur Flely deus meuſvei ſcandens. Qui fuit Mathat id eſt 5 fuit Teui id eſt additus.
FAR I. Et Lucas quando filios
Tacob non poterat plures cõprehendere· ne
ex gaties euagari ſupftua ſerie videret᷑· licet in alijsi· lõge poſterioæibo pr̃iarcharuʒ tamen antiqua nomina non pretermittẽda arbitratꝰ ẽ Ioſeph Iude Simeonis ⁊ Leui quatuo enim genera in his cognoſcimus
fuiſſe virtutum. In Jida paſſiõis dominice
.
pr figuram miſterium propheta um. In Toſeph preceſſiſſe caritatis exemplum. I
Simeone vindictam pudoris. In Leui offi⸗ cium ſacerdotis. Vnde ſequitur. Qui fuit Relchi id eſt rex meus. Oui fuit Ianne id eſt dextra. Qui fuit Ioſeph id eſt accreſcẽs:
Fuit autem aliꝰ iſte Ioſeph. Qui fuit Rla/
thathie id eſt donũ dei vel aliquando. Yui
fuit Amos id eſt onerãsvel onerauit. Gui fit Waum id eſt conſolatio vel conſolatoe Qui fuit Rſiy id eſt adiuua me. Qui fuit Vagge id ẽ meridies vel meridianũ: qͥ fuit