mn

MMibiint

ent kui unzutn meunzuümn ʒ rinwn anntutmmpxxu E Eunminmi nknutma „uinbduliquitu

ſicut ſine peccato ita nõ ſine ſpiritu ſancto Si enĩ de Johãns ſcriptũ eſt:ſpiritu ſancto teplebit᷑ ab vtero matris ſie: qᷓd de homĩe Xpo credendũ eſt:cuiꝰ earnis ip̃a cõceptõ non carnalis ſed ſpiritalis fuit? Munc ergo coꝛpꝰ ſuũ id eſt celeſiã pᷣfigurare digna rꝰ ẽ:in qᷓ baptizati pᷣcipue accipiũt ſpiritũ ſanctũ. ¶ CER-Redolebat illud bapti/ ſma aliquid vetuſtatis 8e partim fapiebat nouitatez. Duor enĩ baptiſmã ſuſciperet à Propheta oſtẽdebat alicd vetuſtatis. Qc

—

aũt ſpiritus deſcenderit nouũ aliquid deſi/

gnabat. ¶ KRKBRO · NWlerito autẽ ſpirit? ſe in toepore demonſtrauit:qm̃ in diuinatꝰ ſubſtantia nõ̃ videt. Kduertãmꝰ m¶ſteriũ qᷓre ſiẽ coluba ſimplicitatẽ enĩ lauacri reqͥ/ rit gratia:quã in typo veteri colũba quon dã ad illã arcam q fola fuit diluuij immu

nis: reuerſa eſt ¶ CRRI. Vel nunc vt mã

ſuetudinẽ magiſtri declaret:in ſpecie colũ⸗ bina apparet in Penthecoſte aũt quẽadmd dum ignis vt oſtendat penã. Cũ en õpor tebat delictis ignoſcere: mãſuetudò neceſſa ria erat ᷓᷓ vt adepti ſumꝰ gratiãtreſtat exã minis ⁊ iudicij tempꝰ.¶ CVPRI.Kſt aũt colũba ſimplex ⁊ letũ arimal nõ felle ama rũ nð moœſibꝰ ſeuũ· nõ vngiile lacerationẽ violentũ · hoſpitia humana diligere · vnius domꝰ noſſe cõſoetiũ · cũ gpant filios: ſiiu ſedere:cõmeant volatu inuicẽ · coercere con uerſatione cõmuni vitã ſuã degere · ois œæa culo concoꝛdiã pacis agnoſcere legeʒ circa omnia vranimitatis impiè. ¶CLHRLEt qdem Xpus in oetu ſuo ꝑ plurima ſe inãi/ feſtauerat oœæacula. Verũ qa noluerunt ad/ uertere:cũ medio latuerit tẽpore rurſum ſe ab alio clarioꝛe pateſecit principio· nõ ſtel⸗ la ð deſup indicabat pater in vndis Ioꝛða nis ·⁊ ſpiritꝰ deuolabat ꝓtrahens illã vocẽ ſip verticẽ eiꝰ:qͥ baptiʒãabai. Vnde ſecuit Et vox de celo facta ẽ: Tu es filius mes di/ lectꝰ:in te cõplacui mihi.¶ ARRBRO. Vi⸗ dimus ſpiritũ:ß in ſpecie coœꝛporali Ht pa trẽ quẽ videre nõ poſſimꝰ:audiamus.In uiſibilis enĩ eſt pater · ſed ⁊ filiꝰ inuiſibilis hm diuinitatẽ·ſed demonſtrare ſe voluit in coꝛpore ⁊ qa pater cœpꝰ nõ gerebat Reo Pbare voluit nobis in filio ſeſe pᷣſentẽ di/ cens: Tu es filius meꝰ. ¶ KERPaera q/ dem ſcriptura ex nomine filij duplicem in/ tellectũ oñdit: Vnũ quidẽ vᷣt in Buãglib d. Dedit eis poteſtatẽ vt fiant filij deil⸗ ter ũ aũt intellectum iuxta quem Iſaac eſt filiꝰ Ibrae. Xp̃ᷣus ergo nõ ſimplici᷑ dr deĩ filiꝰ ·ßᷓ cũ articulari additiõe:vt cõprehen/ damꝰ qm̃ ipſe ſolus eſt qᷓ reuera ⁊ hm na turams filiꝰ · quãobtrem 6& vnigenitus de NWam ſi hm inſaniã Arij dicit᷑ fiius:ſicit q hocnomẽ ꝑp gratiam aſſequunt᷑ in mullo a nobis differre videbit Reſtat g hmn alium

intẽllectum fatendũ eſſe Kpᷣm filiũ dei hm

quẽ Iaac filiꝰ Abrae eſſe cõgnoſciẽ᷑ quod enĩ ab alio nataliter gigni᷑:nõ aũt ab extri ſeco ſumit exoꝛdiũ:filium natura recenſet

ſed dicit Munquid vt hominis eſt paſſibi᷑⸗ natiuitas filij minime · ſed deus cũ ſit in di⸗ uiſibilis impaſſibiliter pater eſt filj · Vnde verbũ patris dicitca nec ipſum vt hunia num paſſibiliter ꝓducitur · ⁊ cum ſimple

ſit natura diuina vnius ſolius filij pater ẽ ·

Et pter hoc addit᷑ dilectꝰ.¶ CEHRI Cũ enim quis vmum ſolum poſſidet: maxime diligit. Si vero pater fac tus ſit ꝑluriũ: di

ſpertitus affectus remittit.¶ KELAKNM⸗

Cum autem antea Propheta ꝓtulerit dei

promiſſa dicẽtis. Nittam Xpÿm filiũ meuz nunc apud Iodarem qᷓſi conſummatò pᷣ miſſo: decenter ſubiungit. In te complacui mipi.¶ BED. Ac ſi dicat: in te placitum

mihi conſtitutum ideſt hoc ꝑer te gerere quod mihi placʒ ¶ GRECO. Velaliter. omnis qui peniterdo coꝛrigit aliq que fecit eo ipſo ꝙ penitet: ſe ſibi diſplicuiſſe indicat quia emendat:qct fecit. Et omnipoters pa ter humano modo de peccatoꝛitv locutus ẽ dicens. Penitet me feciſſe hominem · quaſi ſibimetipſi diſplicuit in pece atoeibꝰ quos creauit· ſolo autẽ Kp̃ᷣo ſibi complacuit

quiã in ſolo eo non inuenit tulpamin

ſe reprehendat qſi per penitentiã. ¶ KV

de con· euan V aũt KNlatheꝰ dicit: Hic ucas autẽ: Tii es filiꝰ meꝰ

dilectus: ad eandem ſententiã explicandaʒ

valet. Vox en celeſtis vnũ horũ dixit. Sed Matheus oſtẽdere voluit ad id valere qc dictiim eſt: hic eſt filius meus · vt illis qui

potius audi ebant indicaretur: ꝙ ipſe eſſet

fiius dei:non enim Chtiſto indicabatur: qui ſciebat · ſed audiebant:qᷓ aderant:ꝓpter

quos etiam ipſa vox facta eſt.

(ORICCn

r n. autẽ baptijatiʒ CEr wſe Aheſus vominñ dixiſſet:

etat intipiens qjſi generationeʒ doj

annmum trigin/ mini exponit:nõ ta: vt putabatur ſuperioæito ad

filiꝰ Aoſ eph. Uui infericꝛa deducẽſ

ſed a Xp̃o vſqʒ

fuit 35 elij · qui fu⸗ ad ipſim ꝓpuenit

it Mathat. ui deum. Vñ̃ dicit fuit leui. Qui fuit Rt ipſe Ips erat Melchi. Qui fuit xhien unſt Aamne. Qui fut do enim baptija Joſeph. Qui fuit tus eſt& myſte/ Mathathie. Qui rium ſfecũde ge/ fuit Amw Qui eratiðis aſſium/

pſit:tunc dicitur

fuit Naũ. Nui fu icepiſſe: vt tu q́; it Sſiy„Qui fuit pricæẽ natiuitatẽ

annoze·xxx Quã

———