— 2
——————— —————————==———————————.—— m 3 .— 5*————————— S————————————————— 6 ————————————————. S———————.————— ————————————. Sbenen 46—————————.————— 7 ——————————— ⸗———————————— n—————*————————.. au— ⸗ saub hehtge. S —————————
lapfus eſt:tanto a ſe licita debet abſcindere qũto meminit ſe petraſſe illicita. Ne ʒ eni par fructus eſſe boni operis debet eiꝰ qᷓ mi ms s& qᷓ ampliꝰ deliquit· aut eius q̃ in nul hsꝛ eiꝰ qᷓ in quihuſdã facinoæibo ceeidit Per hoc g tiiufiibet cõſcientia cõuenitur v tãto maibea qjrãt bonoæñi operũ lucra per
nitentiã:c;td Suipea ſibi intulit dãna per — 5 fenitetie eueiꝰ ẽ impaſ
ſibilitas aĩe:eᷓ plenarie nõ fruimur: důũ in⸗ terdũ paſſiõibo inſtigamur. Nondũ enim fructꝰ penitẽtie dignos pegimꝰ· peniteamꝰ g' veracit᷑:vt a paſſiõibo expediti peccatoʒ⸗
eniã cõſequamur. ¶ GREG in ho · Sen
Judei de gůis nobil itate gloꝛiãtes idcirco ſe agnoſco pcioees n olebãt · qͥa de Abrae ſtir⸗ pe deſcenderãt · qᷓpo rede dt· Ht ne ceperitis dicẽ: pieʒ hẽmꝰ abraã. ¶ ¶KHRI.Mõ h ĩdi cãs qꝙ ab Abraã nat᷑ali oꝛigine nõ deſcẽde/ ca nihil ꝓdeſt ab Ahraã deſcendiſſe niſi hm virtutẽ cognatiõʒ obhuẽt. Cogna tionis nanqʒ leges cõſueuit ſcript᷑a vocare nõ eas q̃ hm naturã conſiſtũt:ßᷓ qᷓ deriuan tur a virtute vl nãq; ſe quiſq; cõfoꝛmẽ ſtatuit: horũ filiꝰ vel frater vocat· ¶ CIRI Qr id erñ cõfert earnalis gnoſi tus:niſi cõſimilib ſtudijs fulcia?᷑? Vanũ ð igit᷑ extolli de bonitʒ pᷣdeceſſoꝛib:& deficẽ ab eoeſi vᷣtutib.¶ BSI. Neq; n·equũ velocẽ eſſe facit patris erga turſuz ſtrẽnui⸗ tas:ßᷓ veluti ceteroæũ animaliũ ꝓbitas cõ/ ſiderat in ſingulis. Sic ꝙ; laus ꝓpria viri di ſcer nit᷑: quã pñ̃tium bonoʒ in ſe cõprobat argumentũ. Turpe nanq; eſt alienis oœænari decoꝛibo:quẽ virtus propria non venuſtat ¶ GRE G: Niſenꝰ. Fic igit᷑ Iudeozs ꝓmul gato exilio ↄſequẽter ingerit cõuocationẽ gẽtiliũ: qs lapides appellat. Vñ ſequit᷑: Ni
co enĩ voh qa pĩ deꝰ de lapidibo iſtis ſuſci/
tare filios abrae.¶ CERI. Quaſi dine pu tetis ꝙ ſi vos ꝑieritis:filijs priuetur Patri/ archa. pĩ n deꝰ etiã ex lapidito homiĩes illi pbere ⁊ ad illũ ꝓducẽ ſanguinez. Mã ⁊ ab ipſo půcipio ſie euenit. Ei nãqʒ qcł ẽ ex la⸗ piditw homies fieri:equipollet exitꝰ filij ab illo emoꝛtuo vtero Sare. ¶ KRBR. Sed li cet deus poſſit diiſas cõuertèẽ ⁊ mutare na niras:mihi plꝰ miſteriũ:qᷓ miraculum ꝓ/ deſt. Quid en aliud qᷓ; lapides habebartur qͥ lapidibo huiebãt. Fimiles vtiq; his q fe/ cerãt eos. Prophetat᷑ igit᷑ ſaxoſis gentiliuʒ fdes infundenda pcioꝛibo& fut᷑os ꝑ fidem
inſtaret: nulla mihi qͥſtio naſceret. Miceteʒ
enĩ ꝓpterea h? ꝓphatũ es qa illo tẽpore cõ
plebit. Cum at tãta poſt ſecula fluxerint q
ſpiritꝰ fanctꝰ h dicit: ego puto Iraelitico populo phetari ꝙ pᷣciſio eiꝰ vicina ſithis
enĩ qᷓ egrediebant ad ei:vt baptizarent᷑: hec rt cetera loquebat᷑. ¶ C Securim g in pñti nominat moetiferã irã: qᷓ diuinitꝰ rruit in Iudeos pter exercitã impietatez in Xpᷣm · nõ tñ heſiſſe radici:ſecurim pᷣnun tiat. ß ad radicẽ id ẽ iuxta radicẽ poſitã de⸗ ciſi nãq; fuerũt rami: nec radicitꝰ extirpa
ta ẽ plãta · relice·n · Iſrael ſalue fiẽt. ¶ GRE⸗
GOmn po · Vel aliter: arbor huiꝰ mundi ẽ
Vniuſum genꝰ hüanũ. Securis vero eſt re/
demptoꝛ noſter q velut ex manubrio ⁊ fer
ro tenet᷑ ex hüanitate · ß incidit ex diuinita/
Abrae filios oœacla pollicent᷑. Vt aũt ſcias
qa lapidib cõparati ſurnt homĩes: arbori
bus quoq; homines cõparuit:cũ ſubdidit
Jã enĩ ſecuris poſita ẽ ad radicem arboris
Fxẽpli aũt ideo facta ẽ mitatio vt illo cõ/ parationis ꝓceſſi quidã imelligat homini clemẽtioe iã ꝓfectus. ¶ ORIC· Ht quideʒ ſi z vigeret conſũmatio! ⁊ tẽporum finis
te · q videlicet ſecuris iã ad radicẽ arboris poſita õᷣqa etſi per patientiã expectat:videt tñ qd factura ẽ. Et nõndũ ꝙ nõ iu& ramos ſecuri poſitã: ß̃ ad radicẽ dicit. Qũ.n· malo rũ filij tollunt᷑.qd aliud q; rami infructuo ſe arborf abſeindunt᷑? Qũ vo tota ſimul ꝓ/ ge nies cũ parẽte tollit: infructuoſa arbor a radice abſciſa ẽ Vnuſqſqʒ a puſus pa/ ratã citiꝰ gehẽne cõcrematiõeʒ inuẽit q fru ctũ boni opis contẽnit. Vñ ſequit: O ĩs g⸗ ar · qᷓ nõ facit fru · bonũ excidet:⁊ ĩ ignẽ mit tet. ¶ CKHRIBlegant didtũ ẽ nõ faciẽs fru ctü:⁊ adijcit᷑ bonũ · officioſi enĩ hꝰ animal deꝰ ⁊ creauit:⁊ nat̃alis ẽ ſibi exercitioꝛũ in/ ſtãtia· otiũ vero innat̃ale. Obeſt enĩ inertia etiã cũctis cœꝛporis mẽbr nulli aĩ vt are Ha nanq; cũ cõtinuo ſit nat᷑aliter mobilis ociari nõ patit. Sic̃ aũt otiũ m alũ eſt ita ⁊ indecens exercitiũ.x eo autẽ ꝙ pᷣmiſit pe
nitentiã: pᷣdicat ꝙ ſecuris adiacet nð quidẽ incidens terroœeẽ incutiers.¶ ARKBRO⸗
Kaciat gꝰ fructũ qᷓ poteſt gratie qui debet penitentie · adeſt dñs qui fructũ requirat fecundos viuificet:ſteries reprehendat
REGO in ¶ St interroga LR
bãt eum turbe di/ miſſis vetbis ba CetE8. Muid ergo ptiſte Iohannis faciemus eſpð conſtat ꝙ audi/
entium coœda ẽ̃/ bata ſunt: que
dens autẽ dicebat
illis. Qui hẽt du 1 conſilium que as tunicus det nðõ rebant cũ ſub/
habenti ·⁊ qui ha/ infert. Et inter ·
eũ tur · di · Quid
bet eſcas ſimiliter ite OKIQ fuciat. Venerunt— S indi autez 7 publicani cuni ſciſcitantiũ vt baptitzarent᷑:et/ Iohãnẽ ſuꝝ ſalu virenmnt: Mag eſenbe, ſter quid ſcripta appella/ . mu uit?baſ aliꝰ quẽ 21 le dixit ad es: publicãos noĩat
us
ßhan
iutnirehi dinnintnetu ann ſoplnobo wd clüirt anpwnð dir⸗ wwinVmſenühbe iuuſiKicuinn mivq ifuiſiß ꝓriv uiten ugeiliqnont dufjj qunqpſſdems b inluenin nmituſ is umcimwan uin inſ tuputi ixiwædinwc utncdurßapum
vizhapiniſI pl


