quoſq;· ae rectoꝛes fideliũ animarum · Nox cuius vigilias cuſtodiebant ſuper gregẽ ſu
um:pericula temptatiõum indicat · a quitꝰ
ſe:ſuoſq; ſubiectos:cuſtodire non deſiſtũt Et bene nato domino:ꝓaſtoees ſuꝑer gregẽ vigilant qʒiia natus eſt:qui dicit. Hgo ſum
paſtoe bonus · ſed& tempus imminebat: ꝙꝙ
idem paſtoe oues ſias que diſperſe erãt: ad
vite paſcua EH. Ceteruz ſi ad ſecretioꝛem oportet aſcẽdere inteliectũ dicam quoſdã fuiſſe paſtoæes angelos qui res humanas regerent. Ht cum horũ vnuſ/
quiſq; ſuã cuſtodiam conſeruaret veniſſe
angelum nato domino·⁊ annũciaſſe ꝓaſto/ ribus:ꝙ verus eſſet paſtoꝛ exoꝛtus Angeli enim ante aduentum Saluatoꝛis · parũ po
terant commiſſis ſibi vtilitatis afferre. Wix
em̃ aliqs vnus: ex ſingulis gẽtjt credebat in deũ Wunc aũt płi accedũt ad fidẽ Ieſu.
¶KEDR. Ne C Et ſubito facta parua nimis
eſt cũ angelo mul geli videret᷑ auto
titucw milicie cele/ itas poſtc vnꝰ ſacramẽtum no/
ſtis: laudantium ue natitatis edœ
um? dicentium cuit:ſtatim mil/ Gla in aitiſſimiꝰ titudo o:et in terra pax nummaffutt Vnde dr̃. Et ſub bominibus one tu facta eſt cum voluntatis: milicie celeſtis · Bene chorus adueriens angeloꝛum:milicie
celeſtis vocabulum accipit · qui ⁊ Puci illi potenti in prelio:qui ad debellandas aereas
poteitates apparuit:humiliter obſecundat·
et ipſe poteſiates eaſpem cortrarias · ne mœ
tales tantum temptare valeant:quantũ vo lunt:foꝛtiter armis celeſtibus perturbat· qa vero deus ⁊ homo naſcit᷑ Jure hominibus pax:b& deo gloꝛia canit᷑. Vnde ſeqtur. Lau⸗ dantium deũ ⁊ dicentium. Gloꝛia in altiſſi/ mis deo. Vno angelo: vno Huangeliʒante nicio natum in carne deũ:mox multitudo milicie celeſtis in laudeʒ creatoeis ꝓrumpit vt& Chriſto deuotionem impendat:⁊ nos ſuo inſtruat exõplo. quotiens aliqs fratrũ
ſacre eruditionis verbũ inſonuerit:vel ipſi
que pietatis ſunt:ad mentem reduxerims· deo ſtatiin laudes: cœde: oꝛe:⁊ ope reddamꝰ EHRISOS. Rt olim quidem angli ad puniendum mittebant᷑ puta ad Iſraelitas: ad Pauid: ad Sodomitas: ad gemitꝰ ↄual lem. Nunc econtra canunt in terra: gratias agentes deo · eo ꝙ ſuũ deſcẽſium ad homĩes eis reſeruau. ¶ GREQOxxvnijmoraliũ. Simuil etiã laudant · quia redemptioni nre voces ſue exultationis accommodat · ſimul etiam qꝙa dum nos ↄſpiciunt recipi: ſuum gadẽt numerũ impleri. ¶ RHD Optãt
angelo mititudo
etiã pacem hominibus · cum ſubdũt Et in
terra pax hominibus · quia quos infirmos
priꝰ apiectoſq; deſpexerãt: naſckte in carne
dño iam ſocios venerãtur. ¶ GR Flec aũt pax ꝑ Xpm facta eſt. Rechciliauit em̃
nos x ſe deo& patri · culpã hoſtilem de me dio auferens: duos populos in vnũ hoĩem pacificauit: ac celicolas& terrenos in vnũ
gregẽ ↄpoſuit. ¶ BEDA. Quito aũt hoĩt
pacem poſcãt: exponunt dicẽtes. Bone voœlũ
tatis ·eis ſcʒ qui ſuſcipiũt natum xp̃m. Mðõ
em̃ eſt pa impijs ſed pax multa diligẽtibꝰ nomen dei ·¶ ORIGE Sed diligens lecto⸗
ingrat: quõ ſaluatoꝛ dicat. Wõ̃ veni pacem mittẽ ſuper terrã ·& nũc angeli dei eiꝰ nati uitate cantãt. In terra pax hominibus: ſed hoe qt᷑ pax eſſe dicitur ĩ hominibus: bone volũtatis.ſoluit queſtionem · Pax em̃ quã non dat dñs ſiuper terram: nõ eſt ꝓax bone
voluntatis CAVGVSTLIMVS.xrij·de
trinitate. Pertinet em̃ iuſticia ad bonã volũ
tem.¶ CERRISOS ſpice aũt mirãdum
proceſſum · angelos ad nos deduxit prius: ac deinde duxit hominem ad ſupna factũ eſt celum terra:cum tẽrena deberet recipere
IGERES. Miſtice autem videbant
angeli ſe opus quod eis creditum fuerat: implere nõ poſſe: abſq; eo qui vere ſaluare poterat ·⁊ medicinam ſuã jnferioꝛem eſſe: qᷓ hominũ cauſa poſcebat. Vnde ſiẽ ſi veniat aliquis qui habeat ſummam in medicina
noticiam· ⁊ illi qui pꝓriꝰ ſanari neq uiuerãt: cernentes ad magiſtri manus: putredines
ceſſare vul nerũ non imuideant:ß̃ in laudes
medici erumpant& dei qui ſibi egrotanti buſqʒ tante ſcientie hominem miſerit: mil/
titdo angelœũ aduentu Xpi deũ laudent
¶ ESt factũ ẽ vt di⸗ Que viſa ſunt 62
ſcſſerũt ab eis an/ relata ſtuporem
eli ĩ xlum: paſto ingeſſerüt paſto — joqu eant ad ribo& ſie Ouilia
nus ⁊ oſtendit no angeli in celum bis·⁊ venerunt fe/ paſtoꝛes lod̃ban ſtin ätes·2 inu ene⸗ tur adinuicem: unt Mariã 4Jo Bethleem:⁊ vide ſeph: ⁊ infantẽ o amuſ hoc verbũ ſitũ in p̃ſepio. Wi quod factum ẽ: dentes aũt cogno R— N ueruntð verbo qð dixerũt videamꝰ dictuz erat illis de pum:ſed verbiz
ſua omiſerunt⁊4 inuicem. Tranſea⸗ pfedi ſunt node
mus vſq; Pethle⸗ Bethleem:lucem 8.— toꝛis. Vnde dicit
Lrit d factũ Et factum eſt vt
elt: qð lecit domi⸗ diſceſſer̃t ab eis
irabeet 1 oneq
gů 4 h
Franſeamꝰ vſq;
n
vntiti nn rniw. jnnitjjühſyſdilni
niht hyoirnr ad inwit nplnohnl
E Etaitiuans ih
gigbinnipn cunitaponütdn gnümauils dpun sUninſyfwe cunlu n tn onderiun ſurr ope miüi rtuliptynbnjn nakts qlalanpl nindu itüüſn ir Komqud denieinärun
plncln dtpie ul
triounh nahne j ſ cineht
nnen
S
Auui
diu i—