8 7
35
Miſtin. decima
in hac hoꝛa ſpũm parit⁊ vitã amiſe
rit. Audiẽte s paſtoꝛes dꝛoſſatuz de⸗
fũctũ foꝛe⁊ infeliceʒ ſpim efflabiſſe
ſtatim intellexerũt fragoꝛẽ illũ quẽ paulo añ audier ant nõ tã hominuz kfuiſſe ꝙ; demonũ Vñ vſq; in hodier
nũ diẽ dicũt maledictã illã aĩaʒ a de
monibꝰ ad inferna tranſlatã. Satiꝰ
igitur fuiſſʒ penituiſſe ac ↄfeſſiõis re
media ſanij q̃ſiuiſſe.qᷓ; a tã hoꝛrẽdis comitibus ad eterna ſupplicioꝝ loca iſſe deductuz.
UWũo ciuitas quedaz famoſiſſima o ꝙ in ea rekriguerint officia chari
tatis celeſti igne ↄflagrata ſit. ¶xx. ¶In territoꝛio pameralenſi inligne qð dã opidum erat vbi licʒ luxuria.
ebꝛietas.vſura falſitas ac nonnulla
alia vicioꝛũ genera virulẽtis imꝑys
ciuiũ pectoꝛa ſubdidiſſẽt. crudelitas
tñ ⁊ ĩmiſericoꝛdia in paupꝑes atz pe⸗ regrinos vſq; adeo oĩm aios poſſi⸗
5
debat. vt eis pꝛe famis anguſtia aut
egrotãdũ ibi eſſʒ aut celeriꝰ menibꝰ decedendũ. Mulli vel aqmodũj pau
ciſſimis dabat elemoſyna raro cle⸗ entia aut miſericoꝛdia cuiqᷓ; impẽ
debatur. peregrinis hoſpitia clauſa erat. que tñ nõnũqᷓ; lenonibꝰ patue⸗ rũt. Quid moꝛoꝛ verbis In tãtuz ex ecrati ſũt lacerã mẽdicãtiũ togam vt
terribilẽ dente lupã mallent qᷓ hanc
videre ꝑꝛe foꝛibꝰ. In malũ pꝛodiga
ad boni parca. non minꝰad pietatẽ
qᷓ; ad diuinij tumoꝛeʒ neſcio lapidea veriꝰ an calibea dicã. Veruʒ ꝙ hoc experta hʒ omnis etas deum nuiiis minꝰ q; ĩmitibꝰ miſereri docendij in ſtiſſime reoꝛ nec in iſtis hanc ſeueri iudicis cenſurã fefelliſſe.vt q̃rũcũq; ciuitatũ eines conſules atz ꝓcõſules viri ſimul ⁊ feie hec legẽ audire ve tigerit. diſcant laſciuie mninꝰ⁊ miſe ricoꝛdie magis oꝑaz dare.cũ h̊ ſola ſit ꝑ quã ⁊ roboꝛe regna ⁊ ciuitatuʒ
—————————
toga circũdatus tã exeſã pallidã miſerandã pꝛebuit perituris effigieʒ
menia rerum affiuẽtia coaleſcꝗ̃t.Cñ
igirur p̃dicti opidi infelix popul⸗cõ geſtis crudelitatis augmẽtis fieret indies ad pietateʒ rigidioꝛ. ad pcc̃a
cliuioꝛ.⁊ ad dininuz timoꝛẽ auda
ci ꝑuerſitate in ſenſibilipꝛ ↄpulſus ẽ fo ꝛtiſſunꝰ atʒ clemẽtiſtimꝰ deꝰ impi etatis male firmã̃ arcẽ graui cẽſura
ſubuertere. Wec hoc fecit ad clemen
tiã pꝛona diuinitas niſi pꝛouidenti exẽplo ꝓbauiſſʒ habitãtij ciuitateʒ
inclemẽtiã vſq; in ip̃ᷣm ꝑditiõis mo
mentũ obſtinata malicia durauiſſe.
Vlenit igitur angelꝰ dñii veſꝑi exicia
le excidiũ pꝛecedẽte in ſpecie paupe⸗
„
ris peregrini qᷓ alba ni falloꝛ 5 vili
3 atz
vt eti ſi ferrata pectoꝛa habuiſfent
merito ea ꝓſpecta ad clemẽtiã impẽ dendã molleſcerẽt. Sed heu durioꝛ ferro eoꝝ crudelitas non potuit e⸗ molliri. Ande ab oĩm oſtijs cũ ſma
execratiõe atz indignatiõe repulſus ad pconſulis tandẽ oſtiũ venit. Aqj cũ ſicut a ceteris hoſpitiũ ⁊ modicã cenã ꝓ x̃i noĩe ſibi tribui poſtulaf ſet benigne atz charitatiue amplexꝰẽ ⁊ in domũ cũ debita veneratõe rece pt'.Mã is vir totꝰ clemẽs erat.⁊ in recipiẽdis peregrinis ꝓmptiſfimus XCum igitur pꝰ paruã tꝑis moꝛã an gelꝰ 7 ꝓconſul amica inuicẽ collocu tiõe pariter reſediſſent ⁊ hoſpes er verbis peregrini ardoꝛe intime cha ritatis cepiſſʒ magis magisq; flam meſcẽ ductũ in partẽ viri angelꝰ do mini docz pcẽ̃a lachꝛymis tergẽ.ſers vare pꝛecepta. miſeris opeʒ pietatis impendere.deũ timere.atz ſic inſtru cto cinitatẽ celeriꝰ igne periturã inſi nat. ad quã inſinuationẽ cuz vir cõ cuſſis valido timoꝛe mẽbꝛis cepiſſʒ etiã de ſue domꝰ ſalute ambigẽ. Me paueas dñi hunciꝰ inqt. Tua dom? 5 3