Diſtin. decima

pꝛonũciat eſſent ſcripta ĩ cedula hac

— ea tibi perditi luminis acieʒ pol e refoꝛmari? At femina pꝛe ĩdigna⸗ tone in rugas fronte ſulcata. Meqᷓ ꝙ ait. Muã em̃ virtutem habere poſ

ſent verba nequiſſimaTunc ille,per

ſacerdotium meñ inquit nihil aliud pꝛeter qꝙᷓ; dixi in hac carta deſcriptũ reperio. Tu ergo videris qua te ma liuolus ille homo virtute janauerit. Syadeo ergo tibi vt cõfeſſa erroꝛẽ

ad pñie remedia feſtines.⁊ illos o⸗

culos lachꝛymis riges. qͥs non taz fi

des qᷓ; ꝑfidia illuſtrauit. Ad que ver ba femina in ſtupoꝛeʒ verſa pᷣ nimia

indignatione.⁊ inſcriptionem rupit ? maledicta in auctoꝛẽ ↄgeminãs ð cetero ſimilibꝰ rebꝰ fidẽ nõ exhibitu 5 penituit. de quo ſit bñdict?ʒt.

üo quidaz inuenis ꝑ ꝓphaniſſi mã q̃ndam carte inſcriptionẽ abſera tas clauſuras aperuit.

tate coloniẽſi vir honeſte vite fame celebꝛis.⁊ in his que xp̃iani dogma⸗ tis erant non mediocriter inſtitutꝰ?. Is adoleſcentem quendam nepotez habuit laicum? ſine lis quẽ tener⸗

rime diligebat. Veꝝ quia ſp pꝛona

eſt ad perfidiã ſtolida⁊ Haꝝ ignara ruſticitas.pꝛedictus iuuenis incũta⸗

tionibus nimis credulus.a quodaʒ

ſodali ſuo non facili pꝛece ſcedulam

quandã extoꝛſit.qᷓ̃ vi inſcriptiõis ne

pharie diſſilientibus obicibꝰ atz re⸗ pagulis diſſolutis ſine clauiuʒ inna mento ſeras quaſcunq; aꝑire poſſe atz diſſoluere credebatur.cuiꝰ rei ne inuenis frinolã haberet fiduciã ſtati cũ ſcedulã recepiſũ Jeris eam cuz fir ma fide applicuit.atqʒ duriꝰ obſera⸗ tas qͥtiens libuit reſerauit. De qua re cůj vehementer ſecũ ip̃e ſtuperet.⁊

efficacem diuinam qʒ; verboꝛũ illoꝝ

potentiã miraretur. dño ſuo ſacero

——————————

. Lvij. Erat quidã ſacerdos in eadẽ ciui

ti rẽ vt erat innotuit.⁊ eo pñte qſcũ q; voluit applicata carta ſeras diſſol

nit. Idhuc ne inquiens incãtatiões

traberis hoꝝ verboꝛ. ſeculaz ſacer doti oſtentat maieſtatẽ.qbus nec re⸗

pagula ferrata.nec malleis firmata metalla hactenus valuere reſiſtẽ. qð vt ſacerdos vidit nyllaz vim vel fir miſſimã ſerã ſcedule illius virtutem poſſe infringere.nõ tã vi verboxqᷓ; famuli ſui ꝑfidia rẽ geri recognouit Muapꝛ opter petita ſcedula atqʒ diſ plicata legit ⁊ ita ĩ ea patrijs verbis ſcriptum inuenit. Joãnes hoc enimn erat nomen eius.is een quaet ſcalk. Mihil plus nihil minus nihil aliter. Vnde licz vehementer ſe in riſum ſẽ ſerit concitari hoꝛroꝛe tñ ꝑfidie viriĩ lem maturitatẽ in vultu retinuit.et ad inuenem ait. Iſta ne ſunt ſciſſima verba illa de quoꝛũ gloꝛiaris poten tia? Sunt inqͥt iuuenis. Et ille. qͥd ſi ĩ hac carta F vba ſcripta eſſẽt. Ihes is een quget ſcalk. Nuz ea arbitrare ris ſe rafum validã clauſuraʒ poſſe divellere.? ad ſui obedientis ferruz grtare? Id que verba facie ĩ rugas contracta indignabũdus ait Meqq; Tum ille in veritate inqͥt mihi crede nihil aliud qᷓ; dixi in hac infelici mẽ bꝛana ſcriptum regio. Tu ergo vide ris quibus viribꝰquane potentia ſe raru egeris obices diſſilire. Pone igitur fili perfidiam.? execrandam artẽ his doctus abhoꝛrc. ne erroꝛis tui in bꝛeuiſſimo tge ſupplicia pen⸗ das·Id hec iuuenis de verboꝛũj vi⸗ ribꝰ incepit vacillare. Peſitabũdus tñ ⁊ ambigya ſpe iterum mẽbꝛanaʒ ſeris applicuit exgiri volens vtrũ ne vel adhuc ſicut hactenꝰ fecerãt repa guloꝝ nodos vellent diſligare Sed quia fidei imo perfidie temeraria vi verba caruerant obicij in 1

—