6
.
dis ſtricte ſeruantibus vi eos ad pꝛe naricationem impellerre ſtatuerunt. Sñ arreptis fuſtibus fiagris triden tibus verſus pꝛohibitas ſüuas inui tas beſtias minauerunt. Sed o res
nimium ammiranda. Vum poꝛcelli
vi vt dictũ eſt acti vſq; ad punctũ p fixi termini deneniſſent. putauiſſẽtq;
actoꝛes iam iamq; ſe infauſti voti ſui finem viſuros.memoꝛes facti pᷣcepti
quod frater impoſuit reiectis cũ im⸗ petu vultibus.terrentibꝰ ſe armis cõ temptis.pede quoq; in tranſuerſũ gi rato trans diuaricata impellentium crura rapidis curſibus agebant᷑ Sta
bant attoniti hoc vidẽtes hoſtes fra
terne felicitutis et ad rẽ minis inſoli raz inuidi obſtupuere ſubulci.vemũ tamen nõ minus ſuam inuidiam q bꝛuti animalis obedientiam admirã tes pꝛoiectis armis poſitaq; inuidia concito ad pꝛioꝛẽ monaſterij greſſu abierũt.cui recens oꝛta ꝓdigia enar rantes reparata charitate veniaz de
inuidia petierunt.de quo ſit deꝰ bñ⸗
dictus in ſecula amen Wuod charitatiuum hoſpitalari
nin concinentes angeli ad celeſtes ſe des deduxerunt Crij. Erat in eodẽ monaſterio de quo
ſam diximus laicus quidam frat᷑ ad recipiẽdos hoſpites deputatus ⁊ is
ne temere ſibi iudiciũ dñi vſurparet et alienum ſeruum dtra pꝛeceptum pki qui ſuo dño aut ſtat aut cact videretur iudicare ſine omni ꝑſonaꝝ
acceptione bonos et malos pꝛobos
et impꝛobos diſciplinatos et inſolẽ tes cum tanta humiltate tãtaq; cha
ritate 7cepit.pauit in iniſtrauit quaſi
oim vnica mater eſſet.et ſibi ſoli eoꝝ
videret᷑ cura incũberet um igit᷑ in ex tremis laboꝛaret et tempꝰ eſſet pᷣmia
laboꝝ recige ↄtigit quendam laicum fratrem iturum ad infirmariam in q̃
ratur.
infirmus decubuit quandaz dulciſſi mam melodiã quaſi concinentiuz in choꝛo pueroꝝ ceu alonge reſonãteʒ audire Quapꝛopter ſtupens ⁊ vir ſe ipſum ↄpꝛehendens infirmatoꝛiũ in greditur et moꝛiturum vtrum ne et ipſe canoꝛas iuuenum voces pcepiſ ſet ſciſcitatur. At egrotus paululũ in quit ante ingreſſum tuum ad me in
troierunt huc quidam foꝛmoſi ſatis
ſed mihi incogniti iunenes. qui cum dulcibus cantilenis aliquãdin iuua lidi atz infirmi coꝛpoꝛis mei mitigaſ ſent doloꝛes.ſuſpicatus ego ſi foꝛte paupes eſſent et cantibꝰ elemoſynas
poſtularent aio ad eos vulces filio
li mei qᷓ;diu potui cũj om̃i charitate oĩbꝰpauperibꝰ q̃ntũ ꝑmiſit pauptas noſtra libenter miniſtraui. Munc qꝛ vt videre poteſtis ad hec faciẽda vi⸗ res non ſuppetunt ad cocum ꝑgite. et is quia pius eſt larga vobis manu e
lemoſynã miniſtrabit.Et in hec vᷣba
dimiſi eos ſed qm̃ abierunt vel qͥ fue rint omnino nõ ſcio. Muod audiẽs frater cũ hmõi iuuenes ifra clauſtra
monaſterij penit? viſi non eſſent vel angelos fuiſſe vel alios ſcõs ſuſpica
tus dignã laudez deo de exihĩta, pie tate refudit Poſpitalariꝰ vo p?ꝰ hec
citiſſime ſed et deuotiſſime moꝛiens
vt pie creditur vna cum pcinentib?ꝰ
ẽgel ad celeſtẽ patriã ↄmeauit dignã
mercedem ꝓ exhita charitate captn rus.de quo ſit deus benedictus in ſe
cula Amen.
Quod femina de adulterio grauiſ ime tentata abſtinẽtie remedi libe ixiiij. Zegi aliqñ ĩ thentonicali libꝛo ꝙ
erat in ciuitate ianuenſi virgo q̃daʒ pulcherrima facie nobilis genere. di nes rebus. honeſtis oꝛta ꝑntibꝰ noĩe marina Wanc cuz quidã ditiſſimus atz honeſtiſſimꝰ vir nomine aronus