5 5*

Folium cuij pꝛo peccato merẽtur. Nonnunqᷓ; pꝛo malicis etiam reges mutantur.⁊ qui ante vide⸗

antur eſſe boni.accepto regno fiunt mali. De Juſticia Principum Caplĩ·xliv

Vtrecte vtit᷑ regni põteſtãte.ita ſe pre/

ſtare oiby debet vt qnto magꝰ honoꝛis celſitudine claret.tãto ſemetipᷣm mente humiliet · preponẽs ſibi xemplum humilitat? dauid qͥ de ſuis nõ tumuit. humilit᷑ ſeſe deijciẽs dixit. Vlis incedã ⁊ vilioꝛ appa⸗ rebo añ deũ qͥelegit me. Qui rcẽ vtit᷑ regni po teſtate. foꝛmã iuſticie factis magꝭ qᷓ; vbis inſti tuit. Iſte nulla pꝛoſpitate erigit᷑.nulla aduerſi tate turbat᷑.nõ initit᷑ ꝓprijs virib.nec a dño re cedit coꝛ eiꝰ.regni faſtigio humili pᷣſidet anĩo nõ eũ delectat iniqtas.nõ inflãmat cupiditas ſine defraudatõealicuiꝰ ex pauꝑe d iuitẽ facit. 2⁊qʒ iuſta ptãte a ꝓplis extoꝛquere poterat ſepe miſcðie clemẽtia donat. Dedit deꝰ pncipibuf — pꝛo regimie ꝓploꝝ.⁊ illis eos peſſe vo it. cũ quib vna ẽ eis naſcẽdi moꝛiẽdiq; con

ditio. Prodeſſe gᷓ debet populis pᷣncipatꝰ nõ nocere.nec dñando p̃mere. ßß ↄdeſcẽdendo cõ ſulere:vt vere ſit vtile h̊ ptãtis inſigne.⁊ dono dei pꝛo tuitione vtãtur mẽbroꝝ xpi. Mẽbra

quupe xpi hdeles ſunt ppli.quos dũ a po teſta

dwureav igeit mol S