„
nimtit Siah mudxtinn ps
ninn de
—, uw Wueu ½ dhan
ſumn miniſtrando ⁊ mouẽdo nõ imponit neceſſitatẽ.ſʒ libere pmittit 4326 qð ſut
placet.⁊ vnicuiq; reddit m merita. Et ſic actꝰ liberi arbitrij cadũt ſub diui na ꝓuidẽtia · Oñdit etiã libeꝝ arbitriũ eẽ aliter in angelis⁊ aliter in hoibus · ¶ſ In metro ſcðᷣo phia ↄmẽdat excellẽtiã diuine cognitõis in ↄparatõead ſole materialẽ. ⁊ ſic hilariter pꝛedicta vera eẽ oñdit.adducẽs exemplũ melii flui Homeri dicẽtis.ꝙ lʒ ſol ſit ĩmẽſi ſplẽdoꝛis.⁊ oĩa in ſuꝑficie ꝑluſtret. tñ ñ põt intima terre viſcera illuminare. Sʒ nõ ſic ſol iuſticie. deꝰ põt impediri q́; oſa ex alto cernit pñtia pᷣterita ⁊ futura. Et iõ ip̃e veraciter dici põt verꝰ fol· ¶ In tertia ꝓſa boetiꝰ ↄquerit᷑ ſe rurſus difficilioꝛi ᷓ̃biguitatẽ ↄfundi. ꝙñ̃ põt capere qũo ſil in ÿitate ſtat libeꝝ arbitriũ cũ diuina ꝓ uidẽtia. Et oñdit diuinã ꝓuidentiã ⁊ libeꝝ arbitriũ eſſe incõpoſſibilia tali rõne.q̃ infalliblr pꝛo uident᷑ de neceſſitate eueniũt.ſʒ oia infallibilt a deo ꝓuidẽtur· qᷓ ſi ab eterno ñ ſolũ facta ſʒ ↄſilia ⁊ volũtates ꝓuident᷑ a deo · nulla erit libtas arbitrij. Alia rõ. Sicut ſe hʒ ſcĩa reſpectu ſcibilis pñtis.ſic pᷣſcia reſpectu effectꝰ futuri.ſed cũ ſcio aliqͥd in pñti eẽ neceſſe ẽ ip̃ᷣm eẽ iõ cũ pꝛeſcit᷑ aliq̃d futuꝝ eẽ neceſſe ẽ ip ſum futuꝝ eſſe.ſʒ deꝰ pᷣſcit oĩa futura.ig ineceſſario eueniũt. ¶¶ Tertia rõ. Quicũq; exiſtimat rẽ alreẽ qᷓ; ẽ eiꝰ eſtimatio ẽ falſa ⁊ nõ ſcita ſʒ fallax opinio Si igit᷑ diuina ꝓuidẽtia pᷣſcit aliqͥd futuꝝ⁊ ſi ipſum non neceſſario euenit ſi⸗ cut pꝛeſcit pꝛeſcia dei.tũcꝓuidẽtia dei nõ eſt ſcia qð eſt abſurdũ.igit᷑ futura a deoꝓuiſa neceſſario eueniũt. Poſt h̊ impꝛobat mõs qͥbaliq nituntur ſalua⸗ reꝓuidentiã. Pꝛimꝰ modꝰ eſt vt dicat᷑ deũ ea q̃ pꝛeuidet iudirare infallibilt qᷓ;uis poſſent nõ euenire.ſʒ h nõ ·qꝛ tũc falleret᷑ ꝓuidẽeia. ¶ Scðs modꝰẽ vt dicat᷑ deũ ꝓuidere futura indeterminate ſic vt fututa. Sʒ iſto mõ ꝓuid entia dei nõ eſt certa ¶ſ Tertiꝰ modꝰ vt dica oĩa euenire ex neceſſitate ⁊ libeꝝ ar⸗ bitrium auferatur nihil eſſe.tunc ponit inconuenientia que ſequuntur ſtau⸗ feratur liberum arbitrium · Pꝛimũ qꝛ tũc leges ⁊ ſtatuta nõ valerẽt. Scðo qꝛ deꝰ eſſet auctoꝛ maloꝝ. Tertia.qꝛ tolleret᷑ actꝰ depꝛecãdi deũ ⁊ ſperandi in deo qͥby hoĩes maxieoi ungunt᷑ deo. Et ſic vidẽs multa incõuenientia ſeqͥ ex ablatõe liberi arbitrij qᷓ̃ſi ꝑplexꝰ neſcit qͥd ↄducendũ ſit. ¶ſ In rertio metro adhuc Boetiꝰ ꝓſequit᷑ materiã pꝛefatã ⁊ mirãdo qᷓrit q̃ cã ſit q̃re ſileẽ nõ pñtꝓuidẽtia libeꝝ arbitriũ volẽs ꝙapparentia diſcoꝛdie ꝓuenit ex debilitate intellectꝰ.⁊ h ſic oñdit. Si ðꝛ ꝙ mẽs obꝛuta ten ebꝛis ne⸗ quit cognoſcere tã ſubtiles nexꝰ reꝝ.tũc iteꝝ noua q̃ſtiooꝛit.qᷓ̃re.ſ.tm̃ deſide⸗ rat ⁊ laboꝛat iſta ſcire cũ nẽo q̃rat qʒ ihrat·⁊ ſi iueniat q̃ſitũ nõ cogᷓſceret iuẽ tũ. Aut foꝛte mẽs ſummarie aliqd ſcit ⁊ de ſinglis nihil. Aut neq; nouit oia nec penitꝰneſcit · Sʒ q̃ſi ſũmã memit⁊ retractãdo ↄſulit ⁊ ſilbrilr aduertit q̃ aliqñ ſuuit vt illis q̃ neglexit iteꝝ q̃at addere aliq̃s ꝑtes.⁊ ſic vlt dicere ꝙ aĩa ſciat cãm incõpaſſionis int ꝓudentiã ⁊ libeꝝ arbitriũ ĩ vli ſ neſatĩ ſpãli⁊ ĩ ꝓ pꝛia foꝛma. ¶ In ꝓſa q̃rta pꝰ longã Boetiꝰ vocillationẽ in qᷓ viſus ẽ qᷓſi aliq̃li ſubtil ⁊ aliqᷓlr rudis mote ſcholariũ nouicioꝝ qͥ iuoluũt ſnias ßmõthi peritis. ã phia vꝛbane vlloquit᷑ ipſum nec ↄfundere diſponit ſʒ dulciter at⸗ trahere vt plemꝰ erudiat diete. boeti.hec ẽ vetꝰ q̃rela deꝓuidẽtiæ?⁊ olim a Tullio vehemẽrer agitata.⁊ a te diu q̃ſita necdũ ab vllo vr̃m firmiter expe dita.⁊ hec ẽcã vf defectꝰ ꝙ hũane rõcinatõis motꝰ ad diuie pꝛeſcie ſimpli⸗ eitatẽ nõ põt attingere. ſi poſſjʒ nihil dubietatis rẽaneret. Sʒ nũc tenta bo
iſta riht n refacere. volẽs igit᷑ſolu ere qõnẽ Boetij reſ umit ſolutionẽ bus un