ndasui Nim ditents oolin ncluni ij xli. ju vniduh uusqu
epntuta bue i nſon Sunn
Cnöſtopm min
gocic n ic
diciii Siurch
ponn ſuwai e ath
öirnz torit⸗ — ni nitis lut nii eenn
mines ꝑ eã tranſeuntes tã pꝛecedẽtes qᷓ; ſequẽtes. ic deꝰ tatis reſpiciẽs oĩg pñtiai videt tã pñtia qᷓ; futura. ¶ Hicſi dicas. Vic phia reit ad pᷣmã rõem ſupius po
rere nõ neſciat. Pic ſi dicas. Qð euen
tuꝝ deus videt:id nõ euenire nõ poſſe qð aũt nõ poteſt nõ euenire:id ex neceſ ſitate ↄtingere. Meq; ad hoc nomẽne⸗ ceſſitatis aſtringas. Fateboꝛ rẽ quideʒ ſolidiſſime veritatis. ſed cui vix aliq̃s niſi diuini ſpeculatoꝛ acceſſerit. Rñde/ bo nĩq; idẽ futuꝝ cũ ad diuinã notionẽ refert neceſſariũ:cuʒ vero in ſua natura ꝑpendit᷑ liben pꝛoꝛſus atq; abſolutum videri. Bue ſũt em̃ nccitates ſimpler vna veluti ꝙ neceſſe ẽ oẽs hoĩes eẽ moꝛ tales. Altera cõditõnisxxt ſi aliquem
mbulare ſcias:eum ambulare neceſſe
cui ipſum eſt pꝛeſens. dico neceſſarium eſſe·ſcilicet neceſſi
det ¶ Aliud exemplum ponitur de aliquo qui vadit per viam ⁊nð videt ho mines poſt ſe vemẽtes · ſʒ ille qͥ dealta turri reſpiceret. videret totã viã ⁊ ho⸗ de ſpeculo ſue etern
ſitõ ip̃m foꝛtific᷑do vt foꝛmalius ſolua᷑ ⁊ foꝛtificat eã. Secũ do ſoluit. Tertio ſo
lutionẽ declarat. ſe⸗
cũda ibi. Rñdebo: tertia ibi.Dueenim Pꝛimo dicit. Si di cas hic.ſ.obijciẽdo
illud nõ poſſeñ eue nire ꝙ deꝰ videt euẽ
tuꝝ. qꝛ tunc deꝰfalle
ret qð aũt nõ põt ſi euenire id ex neceſſi⸗
tate põt ↄtingere · et ſic aſtringas me ad
nomẽ neceſſitatis vt
cedã ↄtigens aliqᷓj mõ eſſe neceſſarium Ego fateboꝛ rez ſo⸗ lidiſſime pitat cui vix aliquis acceſſe⸗ rit eã ↄcedendo. niſi ſpeculatoꝛ diuini.i.
diuine nature. Tũc
ſoluit ohiectionẽ di
cẽs. Si coartauerii
me vt ↄcedã aliquã neceſſitatẽ futuroꝛũ Rñdebo ideʒ quod futurum eſt quo ad nos cum refertnr ad diuinam notionem tate conditionata.ſ.
ratione pꝛeſentie.cum autem idem futurum perpenditur in ſui naturg ratio⸗
ne cuius hahet futuritionem ⁊ indeterminationem in ſui
cauſa neceſſẽ eſt vi⸗
deri liberũ. ¶ Notandũ ꝙ ficut illud quod in ſe eſt. contingens quando eſt no bs pꝛeſens ratione pꝛeſentie ſoꝛtitur quandam neceſſitatem qua neceſſe ẽ ip ſũ eẽ dũ pñs ſit. qꝛ oia ſũt deo pñtia.rõne iſtiꝰ pñtie in oꝛdine ad ip̃ᷣaʒ diuinã cognitionẽ ſoꝛtiũt᷑q̃ndã neceſſitatẽ.lʒ ĩ ſui natura ꝓꝛſus videãtba Due em̃ Bic phia declarat ſolutionẽ ꝑ quandã diſtinctionẽ neceſſitatꝭ:⁊ eã a pplicat
xdꝓpoſitũ· Scðo ↄcludit er ꝛemiſſis ſimul ſtare ꝙ aliqua ſunt ſᷣm ſe ↄciu


