Druckschrift 
Boetij viri celeberrimi de consolatione philosphie liber cum optimo com[m]ento beati Thome
Einzelbild herunterladen

riã ſed linguã ipedi

0

modo eit mentis alienatio.⁊ ſic accipit᷑in ppoſito. ⁊ inducit taciturnitatẽ.er quo enim motus lingueeſtꝰm confoꝛmitatẽ ad fantaſiam Turbata fanta⸗ ſia ſicut conringit in alienatie mentis · pᷣpeditur lingua in loquendo. ergo di cit ppia pudoꝛe an ſtupoꝛe ſiluiſti.⁊ qꝛ taciturnitas pꝛoueniens er ſtupoꝛe de terioꝛ eſt qᷓ; que cauſatex pudoꝛe.cum ipſa cauſetur ex aliquo defectu interio⁊i

ideo ðᷣt phia mallẽ pudoꝛe ſiluiſſes ·

Rota ᷣm Pugui

tionẽ pudoꝛ eſt coꝛ⸗ poꝛis · ſed pudicitia eſt mẽtis. Eſt auteʒ pudoꝛ pecundia ex

aicnoraſn inars piculiẽ lethargů patik cõem illuſaꝝ in

nõ auferens memo

ens. ſtupoꝛ aũt ẽ ca ſus memoꝛiam ſui

ferẽs ⁊ linguã ipedi ens ⁊ peius ẽ tacere ſtupoꝛe qᷓ; pudoꝛe.

qꝛ melius ẽ memo⸗ riũ retinẽdo nõ loqͥ qᷓ;loqui ⁊ memozia

carereſ Nota phia dicit Poetiũ habu iſſe nutritum ſuo la cte.ꝑ nutrimentum lactis intelligit᷑ tri⸗

.

Liber pꝛimus

6. ¹* Cũq; me nõmolio tacitũ ſ elingnẽpꝛ S ag exch ſus me mutůq; vidiſſet admouit pecto rimeo legiter manũ. P. Et nibil inqt tiũ moꝛbũ. ſui pauliſ p oblitus ẽ. reco? gabit facile ſuiſi qͥdẽnos añ ↄgnoerit

— 5 or, s vrpoſit agnoſcei pauliſg luia eiu * S 8 †. 1 Fo o ECp——N

4 noltilii ren nubecaligãtiatergamus B. Hec dixit oculoſq; meos fletibus

zundãtes ↄtractain rugãveſte ſiccauit

uium ſeilicet. grammatica logica ⁊ rhetoꝛicg. quibus iuuenes ſunt ſeriatim infoꝛmãdi tanq; facilib- documẽtis. ſicut puer lacte nutrimẽto molli⁊ facilis vigeſtiõis nutrit᷑. Bʒ ꝑpqð diẽ virili s aĩ robut᷑ euaſeras.ſ. ad ſciammathe

nticã ⁊c̃q̃tanqᷓ; per ſciam mag; ſubtilẽ hõ pfecte etatis efficit᷑ Hota phia

ↄtulit boe.arma nõ coꝛpalia.ſʒ pũalia. ſic ſũt vtutes itellectuales qᷓs enũerat zriſto.vi. ethi.⁊ ſãt illa. itellectꝰ ſapia ſcia ars? pꝛudentia. Et ſilr vᷣtutes car

dinales q̃ ſüt q̃tuo? les.qꝛ q̃ndã pᷣncipa

Pudẽtia iuſticia foꝛtitudo tpantia. Et vicunt᷑ cardina iitatẽ ſibi võẽdicant circa materiã circa quã hit fieri. Illa

em̃ arma abiecit Woe. qñ rꝑalib adbeſit. apecituiſ enſitiuo nuẽs ⁊ ab at⸗ tẽtiõe celeſtiũ ſeq̃ſtratꝰ⁊ ð iſtis armiſdiẽ apls. Abijcite ᷓ opa tenebꝛaꝝ ⁊ idui mini arma lucis ſic vt idie honeſte ãbulemꝰ. Cũq; me nõmodo. Hic phii olat Boe. ne deſpet dicẽs Cũ phᷣi vidiſſetiue nõmodo.i.nõ tm̃ tacitũ· ſed fũs.i.totaliter elinguẽ.; ꝓ ⁊ mutũ.ipſa admoutt.i.appoſuit. pectoꝛi meo

cuiter manũ? inquit.i· dixit. nibil giculi eſt circa hunc hominẽ· ipſe patitur kthrgũ.i.moꝛbũ obliuiõis · moꝛbũ inquam cõmunẽ mentiũ illuſaꝝ.i.dece

—

ptarum.⁊ ipſe pauliſper.i.modicuʒ eſt oblitus ſui.ſed facileſ utrecoꝛdabitur ſiquidem ꝓ certo.cognouerit nos philoſophiam. ante ideſt pᷣus quod vtipſe

poſſit facere.tergamu lumina.i.otulos eius · caligantia nube.i· obſcuricate

6

6

qcei

Pr 44 mmiſete mes llu cmint

tnlicb

adhucch ſꝰpfecti nophiu Npn volt pie rez nocitee

Ahn