ri. quis tẽperet placiras
eſt aſſignare varias cãs latẽtis natule·i tur ab allo mouc. pñ S er. vij. phicoꝝ ·ʒ ce⸗ Hü
ũ ab alio mouetur.* Puaur cum Epzſus
Liberpꝛimus
ccidereiteꝝ reſurgant in oꝛiente etiã erat folitꝰ rimã poꝛas veris.i.tpis vernalis vt oĩnet terram roſeis us ſertilis ãno pleno.i·fecũdo influat
ſoꝛiln qjs dediti.oꝛdinauit vr autãnus— fe .influentiã faciat grauidis viis.i.botris repletis. etiã erat! olitꝰrepdere id — repnaturaltũ. U Hota om̃e ꝙmoue
„ Vb
in oceldente videntur o
₰
F. 2 c igcet effeto luminẽ mẽtis
eſſ grauidis colla catenis
duplici motoꝛe p cõ e 22 2 dubeimeh, Becliuũch gefẽs ponderevultũ
phi. ab vno ↄiũct 2 hept 4 v Cogit heu ſtolidã ceriere teyrãà«* cat᷑intelligentia a ᷓ
mouek effectiue ab nto motoꝛe ſeꝑato qͥ eſt deꝰ a quo mouet᷑in rõe finis · Ftẽ
dicit oꝛbẽ celeſtẽ eſſe ſtabilẽlʒ em̃ moueat᷑⁊ muter locũ ᷣm tes non tñ ᷣm to tũ.⁊ quantũ ad h diciteſſe ſtabilis.i.imobilis. Ftẽ cã quare ſtelle q̃ occidunt
iten oꝛi itur nõ eſt alia niſi motꝰ circularis pᷣmi mobilis q ſecũ rapit oẽs ſtel⸗
las tã fixas qᷓ; erraticas · Itẽ heſperꝰ eſt ſtella q̃ de veſbe ſequit᷑ ſolẽ occidentẽ a q̃ſtella mare occidẽtale dicit᷑ heſpericũ mare eo ꝙ ſol et heſperus ibi ſe mer gãt nõ ꝙ ita ſit. ſed quia vulgares ſic opin ãtur.cũ em̃ ſtelle occidũt ꝓpter im poſitionẽ maris inter viſum ⁊ ſtellas vidẽtur ſtelle mergi in mare. Itẽ tp̃s vernale dicit placitũ aꝛẽ ↄueniẽs vite hois. Eſt em̃ tp̃s veris calidũ ⁊ humi dũ in qͥby ↄſiſtit vita ex li· de moꝛ·⁊ vi. Et ideo illo tꝑe ꝓducũtur floꝛes ·nam materia floꝝ ẽ hu nidũ aqueũ ſubtile bñ co ccũ a calido aereo.qꝛ igitur in ve re dñatur cali jũ aereũ ⁊ hu nidũ aqueũ ſubtile qð ꝑua indiget digeſtione · iõ in vere cuiꝰ caloꝛ tꝑatus eit floꝛes ꝓducu. Itẽ vitis multũ abndat ð hu⸗ mido aqueo ⁊ groſſo cuiꝰ ſignũ ẽ q?cꝑe putatòis diſtulat ab eis q̃ſi humidũ lachꝛymabile.tale aũt humidã groſſum multũ reſiſtit degeſti ni.iðᷣo vue ad
maturitatẽ tarde ꝓuenũt.ſ·tpe autũni. Itẽ boetius ↄſueuit reddere cãs la⸗
tẽtes reꝝ naturaliũ qð fiut iudiciũ felicitatis. Nũc iacet effeto· Niĩ ᷓᷣm virgili
um Felix qui potuit rerum cognoſcere cauſas.
F Hic oſtendit phia qũo boetins deſtiturus⸗ fuit pʒedicta ſpeculatõe cuʒ de terrenis cogitabat dicẽs ·nunc.i·tempoꝛe doloꝛis. Poet us iacet.i.pꝛoſtratꝰ eſt.effeto· euacuate lumine. id eſt ſpeculatione mentis? inſe pꝛeſſus colla.i. ſcdm colla grauidis catenis paſſionum que menten grauant gerenſq; decli⸗ uum vultum id eſt inclinatũ põdere amiſſionis rerum tem poꝛalium heu co gitur cernete ſtolidam.terram.i.bona terrena que homnes ſtolidos efficiũt ſEHota ꝙcatena eſt ferreũinſtrumgntum quo aliquid cõtra ſuãnaturaʒ de⸗
inetur. Quatuoꝝ autem affectus que ſunt. gaudium.ſpes · timoꝛ: ⁊ doloꝛ.
ſimilitudinarie dicuntur catene quia gim hominis derinent ⁊ cõtra ſuam na
turã ⁊ rationem ad illicita trahũt nam ratio ſemper depꝛecatur ad optima.
expꝛimo Ethi. Er pꝛopterea boetius in fine huius pꝛimi hoꝛtatur ad figaʒ
paſſionũ · ibi · tu quꝰc ſi vis. ¶ Hota non eſteſtimandum ꝙ boetius ſic eiſet
ita euacuatus lumine mentis ſſcut littera ſonat.quia alias fuiſet inſufficiẽs
pio compoſitione huius libꝛi· ſed philoſopbi loquitur boc ↄpalſiue ileeĩ
6*
atn
ſner 5
ſoburc
ni ninn
taces. ẽ pu
Rniſißn agucst enatione * Us deſ Vxbo nigb a E mi
ad


