rpims*
4con
a atpßiectntinov Aecu d aãt fuit cuitus vlyli auAcbadn Pirigiit opba muſts apelatſymsi uc penditandotas. i mitgin Imt tonẽdliaffenn ſinn mulaz cpulu igunrgwi lulop rngut.
— —
usics lachm
—— k. nec dinoſcere polt
umueu bſtupun vilu; nh
am deinceps eiß ac naus cepi,
id c conſequenter eſſe acn⸗ ut de amiſione rrum gꝛrat ta ꝙ non potuit cohno — upbloephobuhu re vellet pe hoc Innuens ſes reutantalios audire nec a u olu ſcü
4
nopus aceitn
„
5 vultumuu g
6
nmerotehetcun
Mitcucngici
— metꝛñ ſecundũ
ſeq̃ntihy de pturbatiõente mẽtis. ¶ Nora ꝙ phia ðꝛ ſediſſe in extrerna pte le⸗ ctulii.coꝛdis boetij. nã cñ eẽt in triſticia ⁊ doleret ꝓpter amiſſionẽ reꝝ tpalus paꝝ vel nihil ſapie hẽbat.⁊ qʒ tota cura eiꝰ erat circa fena amiſſa · ideo dicit„
habuiſſe vultũ meroꝛe deiectũ in humũ. WMetu ſchm pᷣmili.
D Eu qᷓ; pᷣcipiti ⁊c̃.¶ Hic incipit metꝝ ſcðm hꝰ pᷣmi qð vocat᷑ metꝝ da
ſiß
„ etrum ſecundũ pꝛimi lihꝛi. metn a numero pe h.. hels he 7.a thetra qð ẽ qᷓt
nee ee Eu P 1 U ria ꝓfund 9 tuoꝛ quia q̃uot pe
6. des dtinet.? 5t hig etẽPpꝛig lucerelicta anſehoeſ N⸗ , Weditin externasie teneb?is e Ta.d ns rd — dio pſus. ÿbi gra. Terrenis qutiens atibus acta Prinus pes pen ſcs peipiti. Sʒ
4 E Creſcit in immenſum noxia cura Filaba ti hutinbis tertius pes ẽ merſa pꝛo· rtꝰ fũdo ·ſil eſtin alijs. Inh ᷓ metro phi deplan⸗ gitſtatũ B oetij dolẽdolde ꝑturbatõe ſuemẽtis · ⁊ facit duo· pᷣmo vliter phia. deplãgit pturbationẽ mẽtis hommnũ. ſcðo ſpãliter ↄuertit plancrũ ſuũ juper boetiũ bl. Hic qndã. Pꝛimo dicit. Heu qᷓ;· i.q̃ntũ. mens hominum heber ſcuraf. merſa pᷣcipitiꝓfũdo.i.cura reꝝ tpaliũ qᷓ pᷣcipitat hominẽ·⁊ talmenſ Papn luce·i.ↄtẽ platiõe.tendit.· laboꝛat. ire in tenebꝛas externas.i· in ig noꝛãtias exterioꝛes.B aũt ↄtingit hõi.qᷓtiens ſupplemens acta.i.agitata.ter renis fiatib.i. ꝓſpitatibꝰ vel euẽtib.cura· iſolicitudo reꝝ tꝑaliũ. noria.i no⸗. ciua creſcit in imẽſumi·ſup modũ. ¶ Hara ꝙ in nobise dupler ytus rõalis x⁊ſenſualis. ſenſus aũt ſꝑaduerſatrõni. qꝛ caro ↄcupiſcit aquerſus ſm̃.⁊ ſoi ritus aduerſus carnẽ cũ aur ſenſnalitas vincit rõnẽ·tũc hõſt in malo ſtatu regimis⁊ efficit beſtialis ñ Alber. ſuꝑ ftio de aia dicit. Turpeẽ noh abij cere regimẽ ſupioꝛis ⁊ induere regimẽ infer Wnobis rheeſt cum beſtijs. Jö ſeribi·ij erhi. In anfiqua trãſſatiðe valde conandũ? laboꝛãdũ ẽnobis· vt vtus noſtra ↄcupiſcibilis ſubiecta ſit rõni.quẽadmodũ em̃ pueri pꝑuerſe viuũt ſinõ a ſuis pedagogis fuerit coacti ad recte viuendũ. ſic apperi tus ſenſualis ducit nos aqᷓ inſolentiã niſi regularõnis fuerit coartatus. plu res aũt hoĩes ſequunt᷑ſenſualitatẽ qᷓ; rõnem inſudãtes bonis exterioꝛib ⁊ de* iectarionib ſenſualib per que impediuntinſperularioneꝛ cognitione ſunimi boni. Ideo pßia poc deplangens dicit inmetro Heu qᷓ; p̃cipiti.¶ Item cum animã ingerit ſe curis reꝝ tempoꝛaliũ ꝓfunde pᷣcipitatur ⁊ hebet · qꝛ a cogni⸗ rione reꝝ ⁊ ſui creatoꝛis deſtituitur ⁊ deſtituta cadit in tenebꝛas externas.in ignoꝛãtlas exterioꝛes. ¶ Elbi nora ꝙ duplereſt ignoꝛantia. quedã naturalis
gue eſt in iuuenib ⁊ detrepitis.⁊ vo cat᷑ ignoꝛãtia interna. quia ex naturaiive„ kectu contingit · Ilig eſt ignoꝛãtia que cauſdtur ex negligẽtia hominis qñ ſoli ℳ citatur circa exterioꝰa·⁊ talis ðꝛ externa.qꝛ eſt extra naturã · de qua ðᷣꝛ ꝙ om⸗ ℳ nes homines naturaliter ſcire deſiderant · Pꝛima ignoꝛãtia.cũ„