diſcu eenbtiniint Boenus nic wurmewni ee Waiipdinui huäamechuplucn Pplck. t qngi 3ad ſa ibruõnpꝛicpuli nomö dicitſenptamiu q cri vc ſenpt enipuuiſi lu vplnicmyfian dilogculu. jdi theologn ltans cogebat doe ad ciyn vebemẽs aplitutoziai lütate. q in maluoli ijn nmbↄliſtiter Boeßdit ena höõi em̃ nolẽtſcan. in .1.erb. ¶ Jrẽnotug diyk Pno rejrkuucru

ärimemoꝛes. Scbonht

erulidũ. ſjbpʒ neccſi q ↄnngirꝑſedationẽ paſ oꝝ Vbi em̃ paſſiões dñn vꝛtãdo nos ad fugã paſio ner dolor adſit Nubila mil ead qð ↄcumt opoſi bato ¶ Rota ꝙ veus de ido. qꝛ pedib modulã? ⁊ erſitat.

tlu koꝛtte ſtudio cui ʒꝛiul da cu ʒral in ſcho meſtoð ſtatũ ſuũ er pre cbalvn Pꝛopoluit em i phicj ſcam puans reuſi hltu⸗ methapben puerblũ n ittudo crhicoʒ· du echapbilict.

„ W

¶angipꝛimi

„

5 4—

¶ Pic boetiꝰ appꝛobat dictũ ſuũ. Dixit em̃ ꝙ cogatur inire meſtos modosß; ip̃eꝓbat ſcðᷣo vndet qᷓſtioni.ibi has ſaltẽ. Pꝛimo dicit Bñ dixi ꝙ cegoꝛ ini re meſtos modos: Ecce demõſtratio huꝰad ſenſũ. Nã camene.i.muſe poeti ce.lacere · i.acerãtes mẽtes hoim.ille dictãt mihi dicta ſcribẽda ſupple car⸗ mina metrica ⁊ elegi.i ſus miſerie quos muſe mihi dictãt. illi rigãt.i.hume ctãt oꝛa·i.faciẽ meã veris fletibh. ¶ Notandi ꝙ m poetas nouẽ fingunt᷑ fuiſ⸗ ſe muſe in mõte elicõe iuxta fontẽ cgbellinũ de q fonte locuit᷑ Perlꝰ in pꝛinei pio pᷣmi libꝛrſu dicẽs Fõte cabellino ⁊e. Mue muſe fingunt᷑ poetis miſtral eſciam ↄponẽdi carmia metrica. Et iſte muſe poetice voca bãtur vamene qᷓ⸗ ſi canẽtes amene eo ꝙ multũ delectãt hoĩes rõe metri. Nota ꝙ ille muſe poe⸗ tice dicũtur lacere actiue.qꝛ lacerãt.i.diſtrahũt mẽtes hoim iubijciẽtes ip̃ᷣas dinerſis paſſionib nũt paſſion amoꝛis.nũc doloꝛis ſiẽ pʒ p Puidiũ ð amo re tractantẽ ⁊ ꝑalios poetas · Pel dicũtur lacere paſſiue rõne poematũ iuoꝝ qᷓ poemata dñr lacera qꝛ nõ ſunt firmitate rõnis ſiabilita: Vbi notanduʒ ꝙ qdã carmina dicůtur integra quedã lacera. Integra ſunt carmia phica nul la fa fitate ꝑmixta.ſʒ firntate rõnu ſtabilita.⁊ aĩm firmãt. Lacera ſunt car

mina poetica q̃ nõ inſtruũt hoiem nec ↄſolũtur. ſʒ lacerãt.i.diſtrahũt mẽtes

hoĩm nũc reducẽdo hoĩ ad mẽoꝛiã voluptates.nũc doloꝛẽ.nũc alias paſſio nes. ¶ſ Itẽ notãdũ ʒ ſus elegi pᷣncipalr inuẽti ſuerũt ꝓpter miſeriã deſcriben⸗ dã.⁊ q? hos ʒſus muſe dicebãt Boetio ꝑq;s boetiꝰ magis ſuã miſeriã redu xit ad mẽoꝛiã qᷓ; ꝑ cos ↄlolarck᷑. ið elegi erãt cã ipſi boetio veri fletꝰ. ¶ Ptẽ no tandũ ⁊ uplex ẽ fietꝰ.adu atoꝛiꝰ⁊ verꝰ. dulatoꝛiꝰ qͥ eſt fictꝰqlis ẽ fietꝰama ſie. Si em̃ dxcrit amalius ad amaſiã nõ diligis me · ipſa incipu flere. q̃re. vt ꝑfietu firmiꝰ pᷣm pfit tenere· ců aũt nũmos nõ poterit cxtoꝛquere ab ipſo. ðt. Wade garrio te ñ n ouie Aliꝰẽ fletꝰ verꝰqᷓ exʒo coꝛdis doloꝛe ⁊ expa pie tte ꝓcedit.⁊ ad talẽ fletũ boetiꝰ ꝓuocatꝰ fuit ꝑ muſas dictãtes ſibi carmia ¶ſ Notandũ ꝙ hec dictio clegi põt exponi duplr.vno mõ ꝙ tencat᷑ noĩatiue. ⁊tuc ẽ ſenſus · elegi.i.⁊ us miſerie rigãt oꝛa mea fletib. Alio mõ ꝙ teneatur

enitiue. ẽ ſenſus· camenc nigãt ver fletiby oꝛa elegi.i miſeri hoĩis · qꝛ elegus-

z um.i.miß ra.rum. ᷣm hüguitionce.— 5

ſe Pas ſaltẽ nullus potuituicere tew eleiateei Re noſtrũ cꝙmites pioſecurẽuritef

¶ Hict boetius reſpondet tacite queſtioni· Quereret aliqͥs quomodo muſe di ctant tibi carmina ſcribenda cum ſis in cxiliũ relegatꝰ qꝛ intraſtis ſne omni comiuua Ad hoc rñdet Woetiꝰ Lʒ os amici mei dereliquerũt me ĩ exilio ꝓpt er timoꝛẽ impialẽ.tñ has muſas nulꝰ terreꝛ impialis potuit vincere ᷣn cr mites ſequerentur noſtrum iter vſq; in exiliũ dictãtes nohis carmina. No tandum licet bona exterioꝛa poſſunt auferri ab homine per violentiam.ſicut per furtum.per rapinam. per incendium.tamen ſcientia non poteſt ↄuferri ab homine non enim ſclentia volentia aufertur nec vetuſtate ronſunmt᷑ nec triſticia minuitur. Vnde Seneca nona epiſtola gd Lucillum recitat. ꝙeuʒ Kulbon capta patriã. q miſſis liberisamiſia vxoꝛe ſia et alijs bons. ſlas

3 1 1

——. ———„

————

—

——

aui ———