Pꝛola ſerta

voſfitmutareppoſitum ſuñ per hoc tamen non effugit pᷣfeientiam diuinam. qula deus illã mutationẽ pᷣnoſcit · poſitd em̃ ꝙ deus pᷣuideret te cras ituꝝ ad foꝛum.qᷓ;uis poſſis non ire ⁊ ꝓponas nõ ire·nõ tamen nõ ibis · quia deus pui det ſimul ⁊ ꝓpoſitum ⁊ poteſtatem non eñdi.⁊ mutationem ꝓpoſiti⁊ actio⸗ nem eũci. ⁊ ideo non potes aliquo mõ effugere eius pᷣſcientiam nies·¶ Hic mouet tote ↄuertas. ¶ Quid igitur inquies. Iubitcon vicks. Ex mea ne diſpoſitiõe ſcientia diuina Mud igitur con⸗ B tigat ex iſta ſolutio⸗ mutabit᷑ vt cum ego nunc boc, nũc ali⸗ ne mutabitur neſct en diina eme ud velim.illa quoq; noſcendi vices al dpolirioneid ẽ ex variatione.ſci ternare videatur. B Mime. P Vẽ nã lierr eum egorune — ac fitn ni pcurrit intuitus ⁊ad ud videatur ne pᷣſci q; fuuꝝ diuinus pᷣcurrit in— 5 Fpſentiã ꝓpꝛie cognitionis retoꝛquet ac rernare.i.mutare vi pſenti ꝓpꝛie coßnitionis re quet ac reuocat Nec alternatvt tu eſtias)nunc cognoſcẽdi· ißerñ det.mime ↄtingit hoc/ nůc illud pᷣnoſcendi vices.ſ; vno g dina ſcia mutæ. — din intuitꝰ pᷣcur ictu mutatiões tuas manẽs pᷣuenit at/ rit oẽ futuꝝ ⁊ retoꝛ⸗ —— 45t illud ad p̃ſciaʒꝓ q; cõplectit᷑. Quã comp̃hendẽdi oĩa vi pꝛie cognitiðis co⸗ — gnoſcedo oia ſimut ſendiq; pᷣſentiã. non ex futurarũ ꝓuẽtu tanq; pñt 1 rerũ.ſed exꝓpꝛia deus ſimplicitate ſoꝛ es ſuas pᷣnoſcendi ip̃cognoſcẽdi nũc titus ẽ. Exquo illud quoq; ſoluit quod Fei⸗ uudluc ceſſiue ſicut tu eſti⸗ pauloañ poſuiſti indignũ eẽ ſi ſcientie mas ſed manens ii ber a nutatiõe vno dei cauſam. futura noſtra pꝛeſtare dicã ictu huenit ⁊ cõple tur. Nec em̃ ſcientie vis p̃ſentaria noti nes · quam pſentiaʒ comp̃hendendi oĩa one cuncta complectẽs rebus omnibꝰ tanqᷓ; plentia deus 2 n5 n hPlicitate ex quo reſoluit᷑i.declaratur illud qð pauloañ: 6 re ha futura noſtra dicant pꝛcſtare cauſam ſcuentie dei. Si⸗. e c

—