Druckschrift 
Boetij viri celeberrimi de consolatione philosphie liber cum optimo com[m]ento beati Thome
Einzelbild herunterladen

Pꝛoſa quinta

bet· Aliud exemplum ponitur de aliquo qui vadit per viam videt hd mines poſt ſe vemẽtes· ſʒ ille de alta turri reſpiceret. videret totã viã ho⸗ mines p tranſeuntes pꝛecedẽtes qᷓ; ſequẽtes.ſic deꝰ de ſpeculo ſue eterni

taris reipiciẽs oĩg pñtialt videt pñtia qᷓ; futura.

Hic li dicas. Hic phia redit ad pmã rõem ſupius poſitã ip̃m kfoꝛtificãdo

rere neſciat. Hic ſi dicas. euen tuꝝ deus videt:id euenire poſſe

aũt poteſt euenire:id ex neceſ

ſitate ↄtingere. Meq; ad hoc nomẽne⸗ ceſſitatis aſtringas. Fateboꝛ rẽ quideʒ ſolidiiime veritatis. ſed cui vix aliq̃s niſi diuin ſpeculatoꝛ acceſſerit. kñde

vo nãq; idẽ futuꝝ ad diuinã notionẽ

refert neceſſariũ:cuʒ vero in ſua natura ppendit᷑ libeꝝ pꝛoꝛſus atq; abſolutum

videri. Bue ſůt em̃ nccitates ſimpler

vna veluti neceſſeẽ oẽs hoĩes eẽ moꝛ tales. Altera cõditõnisvvt ſi aliquem ambulare ſciasteum ambulare neceſſe

eui ipſum eſt pꝛeſens. dico neceſſarium eſſe. ſcilicet neceſſi

vt foꝛmalius ſoluat᷑ 2 foꝛtificat. Secũ do ſoluit. Tertio fo lutionẽ declarat· ſe⸗ cũda ibi. Rñdeboꝛ

tertia ibi.iue enim Pꝛimo dicit. Si di cãs hic.ſ.obijciẽdò illud poſſeñ eue nire deꝰ videt euẽ tuꝝ qꝛ tunc deꝰfalle ret᷑qð aũt põt ñ euenire id ex neceſi⸗ tate põt ↄtingere · et ſic aſtringas me ad nomẽ neceſſitatis vt

vcedã ↄtigens aliq́; mẽõ eſſe neceſſarium ¶Ego fateboꝛ reʒ ſo⸗ liciſſime pitat/ cui vix aliquis acceſſe⸗

rit ↄcedendo. niſi ſpeculatoꝛ diuini·i. diuine nature. Tũc ſfoluit obiectionẽ di cẽs. Si coartaueriſ me vt ↄcedã aliquã neceſſitatẽ futuroꝛũ Rñdebo ideʒ quod fuͤturum eſt quo ad nos cum refertnr ad diuinam notionem

tate conditionata.ſ.

rarione pꝛeſentie.cum autem idem futurum perpenditur in ſui natura ratio⸗ ne cuius habet futuritionem indeterminationem in ſui cauſa neceſſe eſt vi⸗ deri liberũ. Kotandũ ſicut illud quod in ſeeſt. contingens quando eſt no bs pꝛeſens ratione pꝛeſentie ſoꝛtitur quandam neceſſitatem qua neceſſe ip ſũ eẽ pñs ſit. qꝛ oia ſũt deo pñtia.rõne iſtiꝰ pñtie in oꝛdine ad ip̃aʒ diuinã cognitionẽ ſoꝛtiũt᷑ q̃ndã neceſſitatẽ.ʒ ĩ ſui natura ꝓꝛſus videãt᷑ libaſ Hu em̃ Pic phia dedarat ſolutionẽ ꝑquandã diſtinctionẽ neceſſitatꝭ: a pplicat niꝓpoſitũ. Scpᷓo ↄcludit ex pꝛemiſſis ſimul ſtare aliqua ſint ſcðᷣm ſe ↄtin