Qm̃ igit oẽ iudiciũ. B phia ex dictis oñdit modũ ſcĩe dine. Pꝛio Zoſtẽ

—

dit qualis ſit ſcientia dina.⁊ gualiter ſit n oĩanda dicens. Qm̃ oẽ iudiciũ cõ

pᷣhendit ea que ſũt ſibi ſubiecta.i.ſua obiecta pᷣm̃ ſui naturã.i.ᷓᷣm naturã vi

tutis cognoſcẽtis. Natura aũt dei talis ẽ ꝙ ſermo ipſt deo eſt ſtatus ee eeeen n deo eſti eternus? p̃lentariꝰ. Ex quo ſe qui᷑ ꝙ ſcia dei ſuꝑgrelſa oẽm motionẽ tpᷣis manẽte i ſim

plicitate pꝛeſentie ⁊ cõplectens infinita ſpacia pᷣteriti ⁊ futu ri tꝑis · oĩa ↄſiderat quaſi iam· i.pᷣſentia liter gerãt᷑i ſua ſim⸗ plici cognitiõe. tũt oſtendit quomodo ſcientia dei eſt nomi nanda dicens. Ita q; ſi velis penſare pᷣ ſcientiam qua cun⸗ cta din oſcit:non di ces diuinam ſcienti am eſſe pꝛeſcienti ⸗ am quali futuri.ſed rectiꝰ eſtimabis di

uinam ſcientiaʒ eſſe

inſtantie ideſt pᷣſen⸗ tie nunquã deficien tis· quod confirmat per ethimologiã hu ius nominis pꝛoui dentia dicens. Vn de cognitio diuina non dicitur pᷣuiden tia. quia illa impoꝛ tat oꝛdinem ad fu⸗ turum ſed diciturp uidentia quaſi poꝛ⸗

ro ideſt pꝛocula re⸗

pus infimis conſti⸗

tuta. ab excelſo ca⸗

cumine rerum Lr⸗ cta ꝓſpiciat. ¶N tandũ qꝛ cognitio

¶Ho⸗

platonem ſequentesdeũ quidẽ eternũ mũdũ vero dicamus eſſe perpetuum. Quoniã igitur omne iudiciũ m ſui na turam que ſibi ſubiecta ſunt cõpꝛehen/ dit eſt autẽ deo ſ emp eternus acpſ enta

rius ſtatus. Scientia quoq; eius omnẽ

tẽpoꝛis ſ upergreſſa motionẽ in ſue ma net ſimplicitate pᷣſentie infinitac pꝛete

riti ac futuri ſpacia cõplectẽs. Omnia quaſi iam gerant᷑ in ſua ſimplici cogni

tione ↄſiderat. Itaq; ſip̃ſ cientiã pẽſare velis qua cuncta dinoſcit nõ eẽpᷣſciam quaſi futuri.ſed ſciam nunqᷓ; deficiẽtis

inſtantie rectius eſtimabis. Vnde non

„

puidentia ſed ꝓuidẽtia potius dicitur. ꝙ poꝛꝛo ab reb infimis ↄſtituta quaſi ab excelſo reꝝ cacumie cũcta ꝓſpiciat.

ſeqtur modũ rei cognoſ cẽtis.iõ cognitio ⁊ ſcia dei ſequii ſtatũ ⁊ diſp õnẽ dei.

ſtatus aũt dei eſt eternꝰ ⁊ pᷣlentarius cũ eẽ dinũ menſuret᷑ eternitate. ðᷓ ſciẽtia

dei erit efna ⁊ plentata ta ꝙ omnia que ſunt pꝛeterita⁊ futura cognoſeit qua ſiſint pᷣſentia. ¶ Horandũ gliquis diceret. non ens non poteſt eſſealicu pᷣſen