Druckschrift 
Boetij viri celeberrimi de consolatione philosphie liber cum optimo com[m]ento beati Thome
Einzelbild herunterladen

Aliqd eſt eternũ.⁊ ẽ in eternitate.⁊ ẽ ip̃a eternitas ſicut deus Aliqᷓ ſunt etna ⁊ ſũt in eternitate.ſed nõ unt ipſa eternitas. ficut ſubſtãtie ſeꝑa ⸗ te. Alia ſunt eterna nõ in eternitate nec ſunt ipſa einitas.vt

Za ꝑte poſt ſicutvi⸗

motꝰ tp̃s ⁊ mũdus Rotãdũ ꝙ dicit ſ 3 eternitas ẽ poſſelſio bi vtit᷑ noie poſſel⸗ ſionis ad deſignan⸗ . dũ imutabilitatem ⁊ indeficientiaʒ etni tatis. qꝛ ipſa firmit poſſidet᷑⁊ quiete ha i 3 bet.⁊ dicit vite ad ĩ nuendũ ꝙ nõ viuen ttia nõ menſurantur eternitate Et diẽ in terminabilis ad dif 1 erentiã illiꝰ viteque 1 hʒ terminũ a ꝑte añ

ta hois. vel a ꝑte añ

E*

Liber quintus

eſtimãt eos ĩmoꝛtales. Kotandum ꝙ aꝛ eternitas dei? natura dr̃nt En ſubſtantiã.iõ cognita eternitate cognoſcjt natura ⁊ ſcia dei ¶ſſcternitas igiẽ · Hic ꝓſequit de eternitate. Et pᷣmo ponit erꝰ diffinitio⸗ nẽ. ſcðᷣo declarat enbi ex collatõe Pꝛimo dicit. Fternitas ẽ poſſeſſio vi teinterminabiis erfis tota ſil⁊ ꝑfecta. Nota hm Albertũ ſun li.de cauſis

tm̃. ſicut vita ãgelo rũ⁊ dicit tota ſimł ad driam vite ange lice. qᷓ;uis em̃ eſſe an geli bm ſubſtantia; t totũ ſil nõ tñ ᷣm opationẽ. cũ habe⸗

ti nidil deeſt· ꝑfectũ eiñ ẽ cui nihil deeſt. ᷣmo celi ⁊ mũdi& e

Dic declgrat diffinitionẽ. ſchᷣo redarguit q̃ſdã dͥ vocabulo etnitatꝭ abutebã nur. ibi. n nõ recte.pᷣmo ꝗᷓ declarat diffinitionẽ etnitat in ↄpatõe ad tpᷣus dicẽs: Eñ dictũẽ ꝙ ethitas ẽ poſſeſſio tota ſiritermiabilis vite. qðᷣiiãt clari? collatõe.iex ↄpatõe tpaliũ Nã qͥcqͥd viuit in tꝑe illð pñs exñs ꝓcedu pe

⁊ſeia deiñ

Eternitas igitẽ interminabilis viteto ta ſimul ⁊ perfecta poſſeſio. Quod er collatione tempoꝛaliũ clarius liq̃t, nã

quicquid viuit in tpe:id pꝛeſens a pꝛe/

teritis in futura pꝛocedit Nihilq; eſt in tꝑe ↄſtitutũ quod totũ vite ſue ſpaciuʒ pariter poſſit amplecti. Sed craſtinũqͥ dem nondũ appꝛehẽdit heſternũ No iã

perdidit. In hodierna quoq; vita non

amplius viuitis qᷓ; in illo mobili tran ſitoꝛioqʒ momento. Qð igittempoꝛis patitur cõditionem.licet illudiſicut de mũdo cenſuit areſtoteles) nec ceꝑit vn qᷓ; eſſe nec deſinat. vitaq; eius cũ tẽpo/

ris infinitate tẽdatur, nondũ tñ tale eſt

vt eternũ eſſe iure credat᷑. õ em̃ totuʒ

„

at oꝑatões fucceſſiuas ⁊ intellectðes · ⁊ dicit pfecta ad eternita⸗

2 ex collatõne