met̃ ſecundã
1 eq̃ntiby de pturbatiõe nr̃e mẽtis. ¶ Nota ꝙ phia ðꝛ ſediſſe in extreina ꝑte le⸗ ctuli.i.coꝛdis boetij.nã cũ eẽt in triſticia ⁊ doleretꝓpter amiſſionẽ reꝝ tꝑaliuʒ paꝝ vel nipil ſapie hẽbat.⁊ qꝛ tota cura eiꝰ erat circa treus amiſſa. ideo icit᷑
habuiſſe vultũ merote deiectũ in humũ. ¶ Metꝝ ſchm pmili. Eu qᷓ; peipiti ⁊c. ¶ Hic incipit merx ſchm h pᷣmiqð vocalmetʒ da cx ctilicũ a pede pᷣdo⸗
Gin minäte.⁊ ðꝛ thetra
etrun ſecundũ pꝛimi libꝛi merʒ anumero pe
—3 dů.a thetra qð ẽ qᷓt
— Euqᷓ; beipiti inerſa ꝓfundo tuoꝛ. quia qᷓ̃tuoꝛ pe
& icta des ↄtinet.⁊ ðꝛ hiꝑ 2 s hebet⁊ ꝓpꝛa lucerel 8 ataſencippe ſyi Fr— ñ 413(
nebꝛa 8 abã ahũdãtẽ poſt
5 edit in erternas irete.
dio pᷣſus. vbi gfa · Terrenis quotiens flatihus acta pes e — cß. ſcös pᷣcipiti. Sʒ
Creſcit in immenſum noxia cura Fiabenhutons
§ pᷣcipiti ſupabũdat.
tertius pes ẽ merſa pꝛo · q̃rtꝰ fůdo.ſilr eſt in alijs. In k S metro phia deplan⸗ git ſtatũ M oerij dolẽdoſde ꝑturbatõe ſue mẽtis·⁊ facit duo · bmo vliter phia. i deplãgit ꝑturbationẽ mẽtis hominũ · ſcðo ſpãliter ↄuertit planctũ ſuñ uper boetiũ ibi. Hic qndã. Pꝛimo dicit. Heuqᷓ; · i.q̃ntũ.mens hominum hebet. obſcurat᷑.merſa pᷣcipitiꝓfũdo·i.cura reꝝ tpaliũ q̃ pᷣcipitat hominẽ.⁊ tałmeni relicta ꝓpa luce.i.ↄtẽ platiõe.ten dit.i·laboꝛat. ire in tenebꝛas externas.i.in ig noꝛãtias exterioꝛes.ß aũt ↄtingit hõi jtiens ſupple mens acta.i.agitata. ker
renis liatid.i·ꝓſpitatib vel euẽtiby.cura.iſolicitudo reꝝ tpaliũ ·noria.i.no⸗ ciua creſcit in imẽſum.i.ſupᷣ modũ.¶ Nota gin nobis ẽ dupler ÿrus rõalis m ⁊ſenſualis. ſenſus aũt ſꝑ aduerſat᷑rõni.qꝛ caro ↄcupiſcit aduerſus ſpñ̃. ⁊ ſot
— ritus aduerſus carnẽ cũ aũt ſenſualitas vincit rõnẽ:tũc hõgſt in malo ſtatu
vnpo regimis ⁊ efficit beſtialis. Vñ Alber· ſaꝑ ftio deaig dicit. Turpe ẽ nob abij⸗
o cere regimẽ ſupioꝛis ⁊ induere regimẽ inferioꝛis ptutis qð nobis cõ̃e eſt cum
vtupu beſtijs. Jõ ſcribit· ij.ethi. In antiqua trãſſatiõe valde conandũ ⁊ laboꝛãdũ
n5 ec ẽ nobis vt ÿᷣtus noſtra ↄcupiſcibilis ſubiecta ſit rõni.quẽadmodũ eiñ pueri
t ui ꝑuerſe viuũt ſi nõ a ſuis fuerit coacti adrecte viuendũ ſic appeti
tus ſenſualis ducit nos ad inſolentiã niſi regula rõnis fuerit coartatus. plu
. res aũt hoĩes ſequunt᷑ſenſualitatẽ qᷓ; rõneminſudãtes bonis exterioꝛi⁊ de
pinc lectationib ſenſualib per que impediunt᷑in ſpeculationeꝝ cognitione ſunmi
3 boni. Ideo phia hoc deplangens dicit inmetro Meu q; pᷣcipiti ¶ Item cum
ei M animã ingerit ſe curis reꝝ tempoꝛaliũ ꝓfundepcipitatur ⁊ hebet· qa cogni⸗
tionereꝝ ⁊ ſui creatoꝛis deſtituitur ⁊ deſtituta radit in tenebꝛas externas·l·in
g ignoꝛãtias exterioꝛes. ¶ hinota ꝙ duplexieſt ignoꝛantia quedã naturalis
que eſt in iuuenib ⁊ decrepitis.⁊ vocal ignoꝛãtia interna.quia ex naturali de n. fectu contingit. Alia eſt ignoꝛãtia auecauſatur ex negligẽtia hominis qñ ſoli L nit 5ꝛ nenee qua ð? ꝙom⸗ „.. ves homines naturaliter ſeiredeli trant · Pꝛima ignoꝛãtia cũ ſit h 2 3