. S .
§— 8 ola.—„ ℳ—— — Sl N 3 0—(„0 t.—„Ahn— A ℳ 3 (A ee S ℳ* W
Liber pꝛimus
ab ineendio exierat. Requiſitus fuit a Demetrio.nũquid oĩa pdidiſſet. rů⸗ vi dit. Rihil pdidi.ſed oĩa bona mea mecũ ſunt. uſticia virtus ⁊ pꝛudẽtia · et ſ par 8 innuit Woetiꝰ dicẽs. Muſas ſe nõ relinqſſe. Vñ etiã Alanꝰ deplãcuna⸗ 6. ture de ſciẽtia vicit. Sug omnẽ poſſeſſionẽ genẽroſa emanat poſſeſſio q̃ ſpar i6 ſa eslligi· erogata reertit᷑ puhlicata ſuſciplt ineremeutii xus nobilis the du urüs ſecretis penetraliby n aſcit·effectꝰ eterne delectatõnis acqͥri? Becẽ ſol 4 ii pquẽ mẽs dieſcit a tenebꝛis.coꝛdis ockus delicioſa animi ꝑadiſus. hec imo? 1 ta 6 falẽ ex moʒtali facit.⁊ caducũ hoĩem in deñ deifice muratõis auctoꝛitate cõ⸗ 3 bi NMuertit. ¶ Hota circa hãc dictionẽ ſaltim ꝙ tres dictões pꝛoferri pñt per tim⸗ q deberẽt ꝓferri ꝑ tem. vñ pꝛoferimꝰ ſaltimp faltẽ.timpus pꝛo tẽpus extiplo 5 ſu ꝓ extemplo. qð ẽ ↄtra huguirionẽ qͥ dicit. Vimtria deteſtoꝛ.extiplo tpa ſaltiʒ* Wit deplã prrſrtic—„ gi ſtatũ ſuuz ex pte xpx.„ D Sn Bia felitis olimiriqiſq; uhẽte ſ e t primo pꝛopõit 1 S. eũ in generali.icᷣo Solantur meſti nůc mẽa fãta ſenis 4 1 Ni— in ſpãli.ſcha ibi. ve(ch o— S—5—4 Nnl nitenim. Dicitpꝛimo. quondã ↄſolabãtur me gloꝛia felicis· pꝛolpe iuuẽtu t Fhla tis.⁊ gloꝛia viridis iuuẽte.i. delectabllis iuuẽtutis.ſed nũc fata.ieuẽtus me ſti ſenis.i:triſtis ſenectutis.ſolãtur.i.ↄſolãtur ·nea.i meã partẽ. quaſi dicerʒ 5 in S f pꝛius cõſolabar dulci iuuftute nũc aũt cõſoloꝛ triſti ſenectute. Scðᷣmillã ſen„ ſic exponit᷑ littera. Nloꝛia felicis iuuẽte.i.pꝛoſpe iuuẽtutis. viridisi. de K d lectabilis iuuentutis oli.i. quondãſuppie ↄſolabal me. nũc fata.i.euẽtus· me 4 1 .„a fn ſtis ſenis.i.triſtis ſenectutis · ſolãtur mea.i.meã ꝑtẽ.& Notandũ ꝙ cõiter ulla le Ira aliter exponil/ referẽdo eã admuſas poeticas ſie Kameneq̃ quondã tꝑe 6 iuuentutis erãt gloꝛia felicis ⁊ viridis iuuẽtutis· qð dicit᷑ꝓ tanto.qꝛ iuuenes. olim ſolebãt infoꝛmariin arte poetica. in quaꝓficiẽtes gloꝛiabãtur in vſu me 6 troꝝ ⁊ richmoꝝ· nũc aũt camene ſolantur med fata inquã meſti ſenig: l„. otandũ ꝙ felix iuuẽtus ẽ que bonis exterioꝛibus eſt adoꝛnata. De quib 1 Ponis loquitur Zriſtote.circa pꝛincipiũ libꝛi de bond foꝛtuna dicẽs Sinere i bus exterioꝛibꝰ quoꝝ foꝛtuna ẽ domina.nõ cõtingit eſſe felicẽ.ſed viridis id ẽ † Delectabilis iuuẽtus ẽ illa q̃ eſt bonis nature decoꝛata.ſ.foꝛtitudine.pulcri⸗ xudine.⁊ agilitate. Gñ ariſto· in Ethi. Nõ omnino felix jeſt qui ſpecie turpis aut ſolitarius aut carẽs pꝛoleʒ ¶ Nota ꝙ boetiꝰ repfñtat in ſe ſtatũ mißie cũ 1 dicit. Fata meſti ſenis ſe cõſolari cũ minime hoĩem cõſolãtur ſed magis per 3 xurbãt. Etiã cũ dicit muſas poeticas ſe cõſolari ſilr repñtat ſtatũ miferie qꝛ muſe poeticenõ cedẽt alicui i ſolatiũ ſed potius in alimentũ doloꝛis · ¶ Itez de ſignificationib fati ponit. Muguitio duos pſiculos dicens · Lonſtellatio moꝛs p̃ce reſponſaq; deoꝝ · Huentus reꝝ ſignant᷑ noia fati— Bic boetiꝰ decla⸗— o o 5 ratin ſelveu Veẽit eipperats mãl nopina enectus 5 roꝛꝑalẽ dicẽs. Bñ 44 Sbent Et doloꝛ etatf iuft ineſſe ſuam nectutis nũc ↄſolã⸗ armeespa ſne Intẽpeſtiui fun ũtur vertiſe cani⸗ inopia.inopia„t ef ete ta ꝑapocopõppera Et tremut cetocorel uti d Nu 8 —————* S e