nnotatio

Sapiẽtes⁊ pꝛudẽtes qͥbus deus nõ reuelat ſecreta ſua qui ſint. viij. H. Sathanas nõ eijcit ſ athanã.xj. Z. Sc. Scia ſine charitate inflat: ſed cuzʒ charitate dificat.liij. D.

Scripture ſacre aliqñ ſicloquũt᷑ vt qũ aliqͥd ſic dicit vt neq; ex toto neq; ex ꝑte dictũ fi niat: non ſit neceſſe vt ex toto fieri poſſit aut ex ꝑte non intelligat᷑.xj. E. in fi.et. F.

Scripture ſacrę nõ dixerũt aliqͥd:q aut nõ euenit:aut nò ſitvẽtuxꝝ.xx. A.et. B.cir.fi. Se. Senſus coꝛꝑis quiq;:⁊ de eoꝛum effectu: et quõ duplicant᷑:⁊ contra eos qui nihil cre- dũt niſi qð ſenſu coꝛpoꝛeo pcipiunt.xxxiij. A. in medio. P. K. Sequi volentẽ chꝛiſtũ cur chꝛiſtus reuocat: 2 diſcipulũ recuſantẽ trahit.vz. Z. Sermo dei eſt aduerſariꝰn cui cõſentire de bemꝰ in via.j. A.in medio. B.& Seruitus peccatiẽ gwuioꝛ ſeruitus. xlviij. o.xxxvij. B. Seueritas quid ſit: et quõ deus j Luit pcen⸗ Si. Similitudo ſolet capere nomẽ eius rei cuiꝰ eſt ſimilitudo.xlviij. P. circa So · Sodales qui dicunt᷑.l. d. Sp. Specioſus foꝛma p filijs hoim: quõ factꝰẽ P nobil nõ habẽs ſpeciẽ neq; decoꝛẽ.I.N. Qui vos ſpernit me ipernit: quomõ expo⸗ nixxiiij. reunt. xlvij. D. ſperando aliqui⁊ aliqui deſperãdo pe- Sicut ſpes bona liberat:ita ſ pes ꝑuerſa de⸗ cipit. lix. K. in medio.et. D. E. Spes cõparat᷑ ouo: de qᷓ pullus ſperat᷑ ſed nondũ videt᷑.xxix. B. Spes nfa nõ de iſto tꝑe neq; de hoc mũdo: ſed de ęterna vita futura eẽ debet:et qua⸗ lis ſit illa. lxiiij. A. B. et. FH. Spinarũ noie qͥ intelligant᷑: ⁊ quõ a ſpinis tribulis nõ colligunt᷑ vuę aut ficꝰ.xlix. G Spũs dicit᷑ mult! modis.xliij. D.circa pᷣn. Spũſſanctus aliqũ indetermiate ſpiritus. vocat᷑̃.xy. F. in fi. Spĩſanctũ heretici negant.xj. L.

—

aliud ſt naſci de ſpũſancto: et aliud iit paſci de ſpũſancto.x. J.in fi. S püſſanct? noie ignis ſignificat᷑.xj. k. an⸗ te mediũ. Spũſſanct⸗ nõ ideo maioꝛ eſt pfe vel filio: qꝛ qð in ipm peccat᷑ non dimittit᷑. xj. ah. Spũiſãcto curattribuit᷑ peccatoꝝ remiſſio cum tamnẽ et pater ⁊ filius etiã peccata di⸗ mittant. xj. N.. In ſpũ dei quõ filiꝰeicit demon ia. Ibidẽ. De his qͥ dicũt ſpm̃ſ anctuʒ dari potiꝰa pe ⁊ filio qᷓ; ſua volũtate opari.xj. N. ĩ medio ſpũſſanctꝰ videt᷑ aliq facere olꝰ aliqua quę ramẽ nõ facit ſine patre et tilio.xj.. in fiie..(x. D. in fi. Spianctꝰcur in linguis igneis apamit. ſpüſſanctꝰp̃ter vnitatẽ eccleſie pctã nõ dimittit:neq; ſinẽ eo peccata ſoluunt᷑.xj. D. in medio-p.et. Q. Spũſſanctus patri ⁊filio eſt cõis: ⁊ in ipſo eſt cõmunio eccleſie.xj. P. in n ſm̃ſanctũ nõ habẽt heretici ⁊ ſciſmati/

Spm̃ſanctũ in eccleſia aliquis etiã ignoꝛãs nondi habere poteſt.xj.P.circa fi. enstet anctũ nõ hadet fictus in eccleſia. xj. ſlnni ſe

A. in pꝛin. zreſace.2

Spũſſãctꝰ neminẽ inhabitat ſine patre ⁊ fi⸗—

lio. xj. Q.ante fi. gusigunt

Cõtra ſpm̃ſancitũ tũc verbũ dicit᷑: cũ ex de⸗ ei

peratiõe nunqᷓ; redi᷑. x. S.añfi. n

Spũ ambulate ⁊ deſideria carnis ne pfece/ 6

ritis:quõ exponit᷑.xliij. B. ſun et

Spũſſanctꝰ donũ ẽ equale donãti:⁊ ꝙ ſine r

eo nõ poſſumus diligere deñ neq; ꝓximũ— xi. i Lulrc

Spũſſanctꝰpugnat ĩ nobis 5 nos. xliij. D. Lbhno i

Spũſſanctꝰ quõ arguet mũdũ depeccato: danqu de iuſtiaia:⁊ iudicio.jx. A.et. B. in medio ſironsg

Spũſſanctꝰcur nõ yenit ad diſcipulos:ni tmünſa

poſtaſcẽſionẽ chꝛiſti.k. B. ne

Spũſſanctꝰom̃e graue ieue facit.ix. A. Splẽdoꝛ nõ ẽ niſi ſolis aut lunę:aut certi lu

mis:⁊ cur filiꝰ dicat᷑ ſplẽdoꝛ glię xc. lviij. D.

nnitzte

Spũſſactꝰ eſt pris et fiij ſpũs.v.. et. D. Stare chꝛiſti quid ſit. xviij.B. St. amf ri. B. infi. Vnius ſubſtantie quõ aliquid eſſe dicatur. Su. snnnit Spũſſanctꝰ vnit nos deo.x). J.circa pꝛin. h. B. in fi. wrzunh ꝑ ſpm̃ſanctũ ſit remiſſio peccatoꝛũ: quę Subſtãtie ſiue nature duę erant in chꝛiſto: znnsſtt oltinitiũ dei maximũ munus deiẽ.xj iyna ꝑlona inſepabiles? ⁊i ſua ꝓpꝛietate Inti. 3. J in medio:et. k. manẽtes. lyiij.B. nnpin