— Precipuarũ h Mit oꝛioſioꝛ eſt cõtinẽtia viri deñ timẽtis antun gl i — autn qᷓ; mulieris quę legem viri timet.xlvj. B. — kann Cõtinentiã cõiugibꝰ viri ſ eruẽt:quã a cõiu/ ei önentis ſeruet q vult ſumere coꝛpꝰ chii 5 i F*—— 5 6 Lonuerti cur quidam tardant:⁊ q; malu ilt uh M differre cõuerſionẽ.lix. bcu õtritionis ſigna. yij·. lngniiq Loꝛpus chꝛiſti duobuſ modis ſumit᷑.vj.hh. R. P. hai. vtrũ quotidie ſit ſumendũ. — chꝛiſti comeſtũ nõ minuit᷑. xiij. K. in fine. 8 . Ad coꝛpꝰ chꝛiſti ſumẽdũ hoꝛtat᷑. xlv). A. P. ih Coꝛreptio fraterna q̃liter ſit exhibenda.xv. 3 R. E.xvj. ꝑ totũ.xviij. J.circa pᷣn. nimi Coꝛruptio ẽ in omire ſub ſole. Ser.v. D. pecan angtnni gr. Qui crediderit ⁊ baptiʒatꝰ fuerit ſaluꝰ erit: udtulai quõ— cũ— credentes non dickchayiumi ſoluent᷑·xz. h.in medio. 8 u:ydi ahe Credere chꝛiſtũ ⁊ credere in chꝛiſtũ quõ dif⸗ tnngupitne nipini; Credere quidã nolũt niſi quę ſenſu pcipiũ

.E. xxxij. Q.in medio.. et. L. 3 htiſtus quõ ſimul elt in cglo ⁊ in terra: nec

aplar?— tñ duo chꝛiſti.viij. K. Fn chꝛiſto due naturs ſunt:⁊ ſicut aia ratio⸗ bp nalis ⁊caro vnꝰ eſt hõ:ita deꝰ ⁊ hõ vn eſt 920 cclnetunit chꝛiſt?: ⁊ ꝙ chꝛiſtus ĩ his oĩbus ⁊ ſingulis. e ii. B. in pn.⁊ poſt mediũ. o. Jbiden. CChꝛiſtꝰ duo bona habuit:iuſticiã ⁊ ĩmoꝛta⸗ guconitck peun litatẽ:nos duo mala iniqtatem ſcʒ ⁊ moꝛ⸗ nnon nni ppumi talitatẽ. Suſcepit ponã non culpã:⁊ dele⸗ ei. 5 uit pgnã ⁊ culpã. xxxvij· Acirca fi. denz non acntonni⸗ Chꝛiſtus tria in ſe habuit: ſcʒ veritatẽ: mã⸗ ccpetul ſuetudinẽ ⁊ iuſticiã. xlvij.. 5 nncilui⸗ Chꝛiſtus vnde dicat᷑: ⁊ quõ chꝛiſtiani a chꝛi rin.. —— alsuit⸗ Luucis ſignũ olim cũctis foꝛmidoloſuʒ:mõ ltai lt poꝛtat᷑ ifrontibꝰ regũ: Vbi pulchꝛe de cru bn meil nbimß cis gloꝛia. xxiij. D. in medio. noent1 nLu De cruce cur chꝛiſtus deſcẽdere noluit: et ꝙ ncnn i ſiu iudci ignoꝛabãt deũ eſſe ĩ humana carne. nlh penn emit⸗ x. D.circa pꝛin. mnari ſialiquis debeat ꝓ pecca⸗ — d to iudici ſoli noto. xxj. E. e 1.5 ni 1

*

—

ſententiarũ

Deſperatio occidit animas.lix.E. Deſperare de nulliꝰſalute debem? qᷓ;diu ali quis viuit. x. L. Poni ſemꝑ patiunt᷑ detractiones maloꝛũ. Rhein ſi.et. Deus quid ſit: ⁊ quõ vbiq; eſt inſepabilis: iuiſibilis ⁊ incõpꝛehẽſibil. viij. K. lxiij. E. Deum vnũ eſſe creatura demõſtrat: ⁊ phis oſtẽſum eſt. lv. A. lxiij. E. Dia bolũ quõ ſuꝑare poſſumus.viij. B. Diem iudicij aut hoꝛã quõ nemo ſcit neq; ii xi. lius niſi pat ſolus. Ser. xx ·ꝑtotũ. Diem iudicij multi ꝓximũ dicũt ꝓpter abũ dantẽ iniquitatẽ.xxiij. P. in fi.. Dies iudicij indubitãter cõplebit:ſicut oĩa que de chꝛiſto pᷣdicta erãt videmus imple Pies mali qͥ ſint: ⁊ ꝙ dies creſcentibꝰ potiꝰ decedũt qᷓ; accedũt:⁊ de vno die ęt̃nitatis a qͥ iſti dies denoiant᷑.xxij · A.in medio. AQuis ẽ hõ qui vult yitã: cupit videre dies bonos:quõ exponit᷑. xxxix. P. L. Digito cur chꝛiſtus ſcribebat in terrã:et qͥd ſcribebat.xlvij. K. eet. B.xliij. B. Dilectiõis oꝛdo ſiue gradus.vij. A.in fine: Dimittere debemꝰ debitoꝛibꝰnoſtris ⁊ quo

Diſcere a chꝛiſto debemꝰ humilitatẽ nõ foꝛ⸗ mare celos · x. A.circa pᷣn.

Tũc vete diſcipli mei eritis:ſi ĩ ßmone meo mãſeritis:quõ exponit᷑.xlviij. A. Diuitis ⁊ paupis ſilis eſt introitus in hunc mundũ ⁊ ſimilis exitus.v.K. D. E. Aliud eſt diuitẽ eẽ:⁊ aliud velle fieri diues v. K. in fine. Pꝛecipe diuitibꝰ huiꝰ mũdi nõ ſuꝑbe ſape: quomõ intelligat᷑: et ꝙ diuitię generãt ſu ⸗ Biuites licite vtunt᷑ melioꝛibus: dũmodo paupibus nõ denegãt neceſſaria.v.E. De diuite epulone ⁊ laʒaro mendico.xxiij. A.circa pᷣn. xxv.ꝑ totũ. Diues auarꝰ peioꝛ ẽ belua.xxv.A.cir.pᷣn. Diues ⁊ pauꝑ ⁊ ſi ſint duo cõtraria:tamẽ ſi⸗ bi ſunt neceſſaria.xxv. A.circa pᷣn. Diuitię terrenę ſicut nõ acqͥrunt᷑ ſine laboꝛe ſic nec cgleſtes:⁊ quõ ſint ſuꝑflue:nec ẽcu⸗ randũ ſi nobis auferant᷑ ꝑ iniquoꝝ violẽ⸗ tias.vj. B.circa pᷣn. v diuitie iſte nõ ſunt vere diuitie nec bea⸗ tificant ſuos poſſeſſoꝛes: ideo ſũt pdende ne ꝑdant.xxxv.E. D.