Annotatio precipuarũ ſententiarũ
Pꝛecipuarũ ſentẽtiarũ diuiAure- lij Auguſtiniex ſermonibꝰ de Ver⸗ bis dõminicollectaꝝ:bꝛeuis oꝛdi-
nataq; Annotatio. v. Bꝛaam cur poſtea qᷓ fuit ei no men mutatũ nunqᷓ; nomihe a pſtino ſicut iacob vocet᷑: Ser mone. xl.L.
2bſcõdiſti ea a ſapiẽtib?⁊ pꝛu dentibꝰ ⁊ reuelaſti ea paruulis:quõ expo⸗ nit: Sermone. viij. L.circa pᷣncipiũ. xc. Accuſare nõ debet aliquẽ de quo ip̃e nõ eſt imunis: Sermone.xlvij.K. Ad. Adam cur tegebat ſe poſt peccatũ:⁊ q́ᷓ taleſ genuit q̃lis ipſe factꝰ fuerat: Ser · xxxj. A. Qua adoꝛatione ſit adoꝛãda caro ſiue hũa⸗ nitas chꝛiſti: Ser.lvij D.in fine · Cum vadis cũ aduerſario tuo ad pᷣncipẽ:in via da operam ⁊̃.qꝛomõ ſit intelligendũ j. A.in medio:et. BP. Adulatoꝛes vendũt oleũ.xxij. B. in fi.xxiij. LK. in fine. In adulterio magis vir peccat qᷓ; mulier Ser. xlvj.. Am. Quis veſtrũ habens amnicũ:⁊ vadit ad euʒ nocte ⁊c̃ · exponit᷑.xxix.ꝑ totũ. Amicus veniens de via: quis ſit myſtice. xxix. Z. in medio. Amici boni valent ad bonũ: ⁊ mali ad ma lum.lix. F. in pꝛin. moꝛ grauia:leuia facit.ix · B. moꝛ caſtus pꝛobat᷑.xlix. E.circa fi. In. Angeli aſcendẽtes ⁊ deſcẽdentes ſuꝑ filiuʒ 6 homis qui ſint.xl. D. xlj. B. Animã ſuam chꝛiſtus poſuit ⁊ reaſſumpſit. lxij. D. Anima humana quõ in ſe habeat imaginẽ trinitatis ſed longe diſſimilit.lxiij.J. In anima tria ſeꝑatim demõſtrant᷑: ſcʒ me⸗ moꝛia:intellectꝰ:⁊ volũtas: qᷓ tñ inſepabi⸗ liter oꝑant᷑:ſic in trinitate ⁊c̃.lxiij. B.lh. Quid hoꝝ triũ quę in aĩa ſunt:ptinet ad ſi⸗ militudinẽ patris:aut filij:aut ſpũſſancti. lriij.ſh. in medio. tationẽ coꝛpoꝛũ.lxiij. D. Ziales quiſe ſegregãt:ſpm̃ nõ habẽtel:dif/ ferũt ab aialibus ⁊ carnalibꝰ⁊ paruulis in chꝛiſto in eccleſia cõſtitutl.xj. P.cir.pᷣn. Ar. Aut facite arboꝛẽ bonã ⁊ fructũ eius bonũ: aut arboꝛẽ malã ⁊ fructũ eimalũ:quõ ex⸗
Ziaꝝ qupdã reſurrectio ꝑ fidẽ pᷣcedit reſuſci
ponit᷑:ſEt ibidẽ de arboꝛe ficulnea ⁊ ſterili. Arboꝛi nõ habenti niſi folia:cur chꝛiſt? ma⸗ ledixit:⁊ quid myſtice ſigniſicet.xliiij. B. Mon eſt arguẽdus in publico qui peccatoꝛ eſt i occulto. xv.E. xvj. K. in me. D. E. F. Zrrius qͥd ſentiat de chꝛiſto. xxxviij. D.h.„ A. lvj. A.lvijj. A. O ſalomon dicit:Aui arguit palã: pacem facit:quõ intelligendũ ſit· xvj. L.circa fi. Contra arrianos agit. xxxviij.K.. A.lvj, A.lviij. A. lxiij. C. lxiiij. K. Auaricia cõpat᷑ hydropi. Ser.v. A.añ me. Au⸗ Auguſtini humilitas.lxij. in pꝛin. Aptiʒato chꝛiſto:trinitaſ manifeſte ẽa· b aparuit. lxiij. A. Paptiatis ab hereticis vel ſciſia ticis nõ repetẽdus ẽ baptiſmꝰ.xj.Q.iĩpᷣn. Paptiſmꝰqͥ ſemel adhibet᷑ ꝑfidẽ:mundat. xxx. A.circa pꝛin. PBaptiſmũ verũ nõ niſi a bonis poſſe dari: heretici dicũt ⁊ ꝙ ipi ſint illi boni: et apud eos ſit verus baptiſmꝰ.xlv.K. Peatus vere nemo poteſt eſſe niſi cuiꝰ dñs Be. deus eius.xxxv.L. in fi.et. D. Peati in vita ęterna erũt ęquales:qᷓ;uis me ritoꝛũ diuerſitate fulgebũt.lix. P in fi.
Peati quales erũt poſt iudiciũ: ⁊ quõ deuʒ
videbũt.lxiiij. J.
De blaſphemia in ſpiritũſanctũ. Ser. xj. ꝑ Bla. totum.
Plaſphemia in ſpĩſanctũ multipliciter cõ ⸗ mittit᷑.xz. K.
Opinio illoꝝ qui dicũt criminalia cõmittẽ
tes:aut fidẽ negantes ſoluʒ blaſphemare
in ſpm̃ſanctũ.xj. D. in pꝛin.
E in ſcripturis nulla maioꝛ et difficilioꝛ qᷓ⸗ ſtio ĩuenit᷑ qᷓ; de blaſphemia ĩ ſpm̃ſanctũ. v. D. in medio.
Cur de ipſa ſepe diſputare noluit. Ibidẽ.
Diſtinctio verboꝝ:ꝙ dñs nõ dixit:Omnis blaſphemia ſpũs non remittet᷑:ſed qui di⸗ xerit verbũ.xj. E. F.G. h.
D euãgeliſte de blaſphemia ſpũs non diſ⸗ coꝛdant:qᷓ;uis alijs ⁊ alijs verbis id expꝛi⸗ munt. xj. B.
Qug ſit illa blaſphemia quę nõ remittitur incipit oſtẽdere. Ibidẽ:et.ih. J. k.
blaſphemia in ſpm̃ſanctũ ẽ ipᷣa impgni⸗ tẽtia finalis.x). R.in medio. L. et.Q.i fi.
O blaſphemia in ſpm̃ſanctũ poteſt cõmit
ti ſola cogitatiõe.xj. L.in fi.
k——
6—— . S