Druckschrift 
Plura ac diuersa diui Aurelij Augustini Sermonum Opera Videlicet : Ad Fratres in heremo commorantes: Sermones LXXVI. De Verbis domini: Sermones LXIIII. De Verbis Apostoli: Sermones XXXV. Jn Epistola[m] Canonica[m] beati Johannis prima[m]: Sermones X. Homeli[a]e: id est Sermones populares: Quinquaginta. De tempore: Sermones CCLVI. De Sanctis: Sermones LI.
Einzelbild herunterladen

quid ſequat᷑. homo qui laboꝛabas aman ⸗ do auariciam: cũ laboꝛe amatur qð amas: Sine laboꝛe amat᷑ deus. Auaricia iuſſura ẽ laboꝛes:pericula:tribulationes:et obtẽpe raturꝰ es. Quo fine? Vt habeas vñ ipleas

antequã haberes qᷓ; cum habere cępiſti.Ec ce quid tibi iuſſit auaricia. Impleſti domũ timẽtur latrones. Acquiſiſti aurum:ꝑdidi ſti ſomnũ. Ecce qͥd tibi iuſſit auaricia:fac ⁊

rum diligis:quęſiturus es aurũ: ⁊ foꝛte nõ

inuenturꝰ:Auiſquis me quęrit ꝛcũ illo ſũ.

Amaturus es honoꝛem: ⁊ foꝛte non ꝑuen/

turus:Quis me amauit ⁊ non ad mepꝑue⸗

nit? Dicit tibi deus: Patronum vis facere:

aut amicũ potentẽ:ambis ꝑ alium inferio⸗

ẽ · Ahe ama dicit tibi deus: õ ad me am⸗

bitur ꝑ aliquem Ipſe amoꝛ pſentem meti

bi fecit Quid dulciꝰ dilectiõe iſta fratres? S ℳ Pö ſine cauſa modo audiſtis in pſalmo fra Pð tres: Narrauerunt mihi iniuſti dilectiones ſuas: ſed non ſicut lex tua dñe. Quę eſt lex 3 dei? AMandatũ dei.Quod eſt mãdatũ dei⸗ Nouũ illud mãdatũ:Qð iõ nouũ dicit᷑ qꝛ Zob.. Innauat. ahãdatũ nouũ do vobis:vt voð inuicẽ diligatis. Audi quę eſt lex dei. Apo/

Sal.s. ſtolus dicit: Inuicẽ onera veſtra poꝛtate:⁊ ſc adimplebitis legem chꝛiſti. Ipſa eſt con matio omniñ operũ noſtroꝛum dilectio.

Ibi eſt finis: ꝓpter hoc currimus:ad illam

„

currimus:cum venerimus:requieſcemus.

Sns. Audiſtis in pſalmo:mni xidi ſinẽ. Dis ↄſümatiõis vidi inẽ: Quid

uße vderat iſte putamus/Aſcenderat in verti⸗ 1 cem alicuius altiſſimi montis acutiſſimi: ⁊ pſpexerat ⁊ viderat ambitum terrę ⁊ circu- los oꝛbis vniuerſi:⁊ ideo dixit:Omnis cõ ⸗ ſũmatiõis vidi finẽ: Si hoc laudabile:ocu/ los carnis quęeramꝰa domino tam acutos: vt aliquem excelſiſſimũ montem qui eſt in terra requiramus: de cuius cacumine vide⸗ amus: Omnis cõſũmationis vidi finẽ⸗No liire longe. Ecce dico tibi: Aſcende in mon- — tem:⁊ vide finez. Chꝛiſt?mõg eſt. Veniad

M tionis. Quis eſt iſte finis? Paulũ interro- Timotð.i. ga: Finis autẽ pꝛęcepti dei charitas:de coꝛ de puro ⁊ conſcientia bona ⁊ fide nõ ficta. Bo.13. Alio loco: Plenitudo autem leg charitas.

D AQuid taʒ finitũ ⁊ terminatũ q; plenitudo? Etem̃ frates: finem poni laudaiiter: nolite putare conſumptionẽ:ſed conſũmationeʒ.

arcã:perdas ſecuritatẽ. Securioꝛ foꝛte eras

eciſti. Quid tibi iubet deꝰ Dilige me. Au⸗

cheiſtumtvides inde finem om̃is conſma

½ 3— —

Expoſitionis ſancti Auguſtini

Aliter eĩ dicitur: Finiui panẽ: aliter finiui

tunicam. Finiui panem manducãdo:finiui nicam texendo: Et ibi finis ſonat:et illie finis ſonat:ſed tamẽ panis finitur vt cõſu⸗

matur:tunica finit᷑ vt conſũmetur. Panis finitur vt nð ſit: tunica finitur vt ꝑfecta ſit. Ergo ſic audite finem. Et quãdo legit᷑ pſal⸗

mus:⁊ auditis: In finẽ pſalmus dauid:Aſ

ſidue auditꝭ hoe in pſalmis: ⁊ debetis noſ⸗ ſe qð audiſti. Quid eſt in finem? Finis em̃

legis eſt chꝛiſtus ad iuſticiam omni creden⸗

ti. Et qd eſt finis? Chꝛiſtꝰ:qꝛ chꝛiſtus deꝰ:⁊

finis pᷓcepti charitas:et deꝰ charitas:qꝛ pa

ter ⁊ ili⁊ ſpũſſanctꝰvnũ ſũt. Ibi tibi inis eſt:⁊ alibi via eſt. Moli herere invia ⁊nõpꝑ⸗ uenire ad finẽ. Ad qͥcqͥd aliud venert: trãſi

adãnẽ. Quis eſt finis? 4Pi

dheſiſti deo:

finiſti viã:pmanebis i patria. Intẽdite: pe

Eõ..

cuniã aliqͥs ꝗ̃rit:nõ ſit ibi finis: trãſit tanq;

pegrinꝰ. Quęre vbi trõſ eat:nõ ibi remane⸗ at. Si autẽ amas:ꝑ auariciã implicatꝰ es⸗

.¶Erit tibi auaricia catena pedũ:vltra ꝓgre

dinõ potes. Trãſi ð⁊ hoc:quęre ſinẽ. Sa lutem coꝛpoꝛis quęris;adhuc noli ibi rema

nere. Que eſt em̃ iſta ſalꝰ coꝛpoꝛis qᷓ moꝛte

Fmitur: que ↄgritudine debilitat᷑: friuola: moꝛtalis:uxa? Quęre illã:ne ĩpediat foꝛ⸗

te moꝛbida valitudo oꝑa tua bona. Ergo ñ ẽibi finis:qꝛꝓpt᷑ aliud qᷓrit᷑. Quicqͥd ꝓpter

aliud ꝗ̃rit:ñ ẽ ibi finiſ: Auicqd ꝓpt᷑ ſe ⁊ gra

tis querit᷑: ibi eſt finis. Queris honoꝛes foꝛ te:ad aliquid agenduʒ quęris: vt peragas

aliquid: vt placeas deoꝛnoli ipſum hono/ rem amare:ne ibi remaneas. Queęr laudẽ? Si dei quęris: bene facis: ſi tuam qugris: male facis: remanes in via. Sʒ amar ⁊ tu: laudaris et tu: noli gratulari quando in te laudaris:laudare in domino: vt cãtes: In domino laudabitur anima mea. Sermo⸗ nem aliquem bonum dicis:et laudatur ſer md tuus: non laudatur quaſi tuus:non eſt ibi finis.Si ibi ponis finem:finiris. Sʒ nõ finiris quaſi pficiaris:ſed finiris vt conſu- maris. Ergo non laudet᷑ ſermo tuus quaſi abs te:quaſi tuus. Sed quomodo laudet᷑?

Pð·3.

Quomodo dicit pſalmꝰ: In deo laudabo ꝙs.ʒ.

ſermonem:in deo laudabo verbũ. Ex hoc ſit vt fiat in te quod ſequit᷑: In deo ſpera⸗

bo:nõ timebo quid faciat mihi homo. Qñ

em̃ omnia tua in deo laudantur:non timet᷑

ne pereat laus tua: quia nõ deſicit deꝰ. Er⸗

go tranſi et ip̃a. Videte fratres:quãta trãſi⸗

pan pr ſel E usc en tum

htiu nita ſtt.

ib dic

co ign oh.z. de.

. i ie