et:Si la: nõ isme ſiaſi⸗ primi: perus ei miſe⸗ mte Imẽ. VWU
te opoꝛ ⁊ upimuſ
b videt dei:no/ etamus. q ad u us obedi fuit vſcq; Pile⸗ ra vtilita tra vtilita .Ecce em̃ deo:⁊tuq Inſenſbi iſtis deo⸗ cluna: nec ẽt offichs: eſiſtis. Ad ema imbi ati nemoi obeditſo nonachele enn inol pꝛia ⁊ cro deigun, to e an itrlit Laueteti 1 — elle ou riolaß 65 ipit tͤobe neſtn: 10 Famſid
Ad fratres in heremo Bermo VIII
ſcreta nõ fuerit: crudelitas exiſtimãda eſt. Si honeſta nõ fuerit:nullatenꝰobedire de⸗
bemus. Verbi gf̃a. Si nob pꝛycipit᷑ ꝙ deũñ
nõ diligamus:vel ꝙ deũ odio habeamus: nunquid obedire debemus⸗ Munquid vel ipſe deꝰ hoc pꝛgcipere poteſt? honeſta igi⸗ tur fratres debent pꝛęcipi ⁊ iuſta:⁊ ſi hone⸗
ſtavekiuſta nõ fuerint:nullatenus obedire
debemꝰꝛetiã ſi apoſtolus nobis hoc indica uerit. Tenete igit᷑ fratres ⁊ in coꝛdibus all gate: ꝙ obedientia ſine diſcretiõe caſſa eſt ⁊ vana:nõ ex parte obediẽtis:ſed pꝛecipiẽ⸗ tis:⁊ obedientia honeſtate pꝛiuata ſuper⸗ bia eſt:⁊ venit ex vtriuſq; parte:ↄſentiẽti ⁊ pꝛęcipientis:⁊ in die nouiſſimo pari pœna punient᷑. Kuſtodite quod pꝛęcipitis: caue te ⁊ ponderate qð imponitis. Nã quotiẽſ⸗ cũq; obediẽtia honeſta ⁊ iuſta nð fuerit:to tiẽs ad irregularitatẽ ſe deueniſſe paſtoꝛes agnouerint. Obedientia igit᷑ fratres mei tunc vera: tunc ſancta: tunc meritoꝛia eſt: quando dicata eſt diſcretione: honeſtate: iuſticia ⁊ humilitate. Iſtę enim ſunt ſocie ſancte obedientie:ſine quibus om̃ino obe⸗ dientia vana eſt ⁊ inutilis.iheęc eſt illa obe ⸗ dientia quę ↄcoꝛdiã ↄſeruat in angelis:pa⸗ cem nutrit in monachis: tranquillitatẽ ge⸗ K nerat in ciuibus.ihec eſt illa obedientia:ſi⸗ ne qua reſpublica ſtare nõ poteſt: ſine qua familia aiiqua regi nõ poteſt. Oqᷓ; enoꝛme vitiũ:qð obedientię ↄtrariũ fuit:ꝑ qð dia⸗ bolus celũ perdidit:per hoc hõ paradiſum amiſit:ꝑ hoc ſaul regnũ:ꝑ hoc ſalomõ amo rem diuinũ. O ſancta dei ſponſa obedien ⸗
tia: tu perfecta ſcala qua cęlũ aſcẽdit:tuqᷓ·
driga q̃ helias vectus ẽ in paradiſũ:tu poꝛ⸗ ta paradiſi ſideliũ ⁊ clauſura reoꝝ inferni DO ſancta obediẽtia:tu humilitatẽ nutris? tu patientiã pꝛobas:tu manſuetudinẽ exa geñ.⁊2. minas. Eſtote ergo fratres cũ abꝛaã obedi
Watts.2. entes:reddẽtes Ij ſunt cęſaris cęſari: ⁊ que
ſunt dei deo. Tunc vero reddimꝰcęſari de⸗
bitũ ſuũ:quãdo duliã pꝛelatis noſtris red
dimus.ſhec em̃ dulia ↄſiſtit in reuerẽtię ex
hibitione ⁊ dilectiõe.hoc aũt facere debe⸗ mus nõ ſolũ paſtoꝛibus: ſed ⁊ ſanctis dei: ⁊tunc reddimus ꝑ obedientiã ꝗᷓ ſunt ceſa ris ceſari. Sʒ tunc reddimus quę ſunt dei deo: qñ ĩ latria ꝑſeueramꝰ.heęc em̃ ſoli deo ↄuenit.hec em̃ ↄſiſtit in oꝛatiõe:⁊ gratiaꝝ
actiõe:cultus exterioꝛis exhibitiõe: xinte⸗ rioꝛis mẽtis deuotiõe. ð facere nos ⁊? ꝑ⸗
ſeuerare nobis de pꝛęſtare digner᷑ in eter⸗ ni benedictus:&men. 8 De perſeuerantia:Sermo vn Ratres mei ſicut aitaplus: nõ po/ A teſt coꝛonari niſi qͥ legitime certaue ⁊ · Timotb ·. rrit. Mullus em̃ legitime certat niſi qͥ in campoyvſq; ad finẽ certat:⁊ ſi certat vſ⸗ ꝙ; in inẽ legitime certat: ideo merito coꝛo⸗ nat᷑. Non eſt igitur magnũ bonũ inchoare qð bonũ eſt: ſed ↄſũmare: hoc ſolũ pfectũ eſt. ulti em̃ magna aggrediunt᷑: ſed deñ ciũt in via:multi exeunt in deſertũ:ſed pau ci perueniunt ad terram pꝛomiſſionis. O fratres mei nõ tedeat incipere magna: nec faſtidiat tenere inchoata:ſcientes ꝙ ꝑſeue rantia infoꝛmat meritũ:coloꝛat boni ꝓpo ⸗ ſitũ:remunerat currentẽ:coꝛonat pugnan ⸗ tẽ:ducit ad bꝛauiũ: ↄducit cunctos ad poꝛ⸗ tũ. hec eſt tunica talart ſancti ioſeph vſqꝙ ad finẽ ↄtigẽſ.ſhec ẽ tunica ſacerdotał vſq; Se.⸗ ad pedes pueniẽs.hecẽ cauda hoſtię quã tenemur reddere deo ⁊ offerre. hecẽ calca neũ bonę opatiõis:qð ↄtra ſerpẽtis moꝛſũ debemus obſeruare. hec eſt virtus ꝗᷓ deuʒ ligat.hęc eſtqᷓ om̃e bonũ infoꝛmat. ihec ẽ ꝑſeuerãtia:qᷓ laureant᷑ martyres:qᷓ virginel coꝛonant᷑:q̃ ſacerdotes ſublimant᷑ ⁊ ↄfeſſo ⸗ res.hec elt veſtis ſine ruga:tunica ſinema cula:bonitas ſine malicia. O monache qu
bñ incepiſti:caue ne cadas: caue ne ad tps vireſcas:⁊ĩ tpe afflictõis marceſcas. Laue
ne feno cõparerl: qð nũc naſcit᷑ ⁊ ſtati mar⸗ ceſcit. Laboꝛemꝰð frẽs:⁊ laboꝛãtes ꝑſeuere
mꝰlaboꝛem? vt ꝑſeuerãtiã habeamꝰ. La ⸗
boꝛẽt mõachi oẽſ vt retineãt:laboꝛẽtÿgies vt ſe infoꝛmẽt:laboꝛẽt vidueę vt in ipſa ꝑſe⸗ uerẽt. Attendite tñ frẽs:nã diabolus qũñq; V
kuos dei ad bonũ incitat ⁊ ↄducit:vt de bo
no grauiꝰeliciat malũ.Contra hũc diaboli inſultũ valet ſola ꝑſeuerãtia: vt bono fine bona ↄcludant᷑ initia: vt pꝛincipiũ medio: mediũ ne diſcrepet vltio. Bonũ em̃ inchoa
re ⁊ malo fine ↄcludere:qͥd aliud eſtqᷓ; mon ſtrugſas resↄficere⸗ Illa em̃ actio q̃ſi chime
ra ẽ?ꝗᷓ initiũ hʒ a rõne: ðᷣ finẽ a ſẽſualitate.
Cũ em̃ ſic agit᷑: hũano capiti ceruicẽ pictoꝛ equinã ilgit:ʒ ſupinducit ifructuoſas plu⸗ mas. Laue ðd mõache ne actio tua mõſtꝝ maneat. Enoꝛmis em̃ erit fetꝰvẽtris ſicap„ ti nõ coꝛrñdeat finis. Quidã em̃ habẽt ini⸗ tiũ bonũ: qͥn vita monſtrũ eſt mirabile qjſi hois pꝛętendẽs caput: mediũ in luxuriã