Druckschrift 
Plura ac diuersa diui Aurelij Augustini Sermonum Opera Videlicet : Ad Fratres in heremo commorantes: Sermones LXXVI. De Verbis domini: Sermones LXIIII. De Verbis Apostoli: Sermones XXXV. Jn Epistola[m] Canonica[m] beati Johannis prima[m]: Sermones X. Homeli[a]e: id est Sermones populares: Quinquaginta. De tempore: Sermones CCLVI. De Sanctis: Sermones LI.
Einzelbild herunterladen

um doe edẽ⸗ tem ptẽ

inc

gu⸗

lecti

La, 1ad

pus. dvẽ vcj.e qua

8 vi⸗

ciat:

ere

poſt

ſicut 4

nali⸗ llici⸗ uetu⸗

i op ca duo pie⸗ nhoc iope e:ſol⸗ pꝛece omi

nt ad eliter. apud 4 tpoſt

id ſit

ceät: adiu C fuerit

exent:.

nemẽ nona/ pus nechi — pꝛoñ⸗ de ve

v

—— 32

ſtra ſalute hoc ſunt que obſeruetis pꝛęci⸗ pimus in monaſterio conſtituti.

Sancti Auguſtini.

Diuipatris Aurelij Auguſtini Reguia tertig: In qua latiꝰ tradi dit ea que ad cõmunem clericorn pvitam pertinent: Quę eta nonnul⸗ iis inter ſermones de communi ꝑi

₰

taciericoꝝ enumera.

te omnia fratres chariſſimi dili⸗

a gatur deus: deinde ꝓximus: quia

iſta pꝛecepta ſunt pꝛincipaliter no⸗

Ca.i. bis data. Pyc igit᷑ ſunt quę vt obſeruetis pꝛgcipimꝰ in monaſterio cõſtituti. Pꝛimũ pꝛopter quod in vnum eſtis congregati: vt vnanimes habitetis in domo: et ſit vobis anima vna ⁊ coꝛ vnum in deo. Et non di⸗ catis aliquid pꝛopꝛium: ſed ſint vobis om⸗ ga.2. nia communia. Et diſtribuat᷑ vnicuiq; ve⸗ ſtrum a pꝛępoſito veſtro victus ⁊ teguinen ⸗ tum:non gqualiter omnibus quia nõ equa

12.q.1. nõð dicatj

liter va letis omnes:ſed potius vnicuiq; ſi⸗

cut cuiq; o pus fuerit. Sic eĩ legitis ĩ acti⸗ Actj. ⁊.et. bus apoſtoloꝛũ: Quia erant ilis omnia cõ munia:et diſtribuebat᷑ vnicuiq; ſicut cuicq;

Ca.ʒ. Opus erat. Qui aliquid habebant in ſecu o: quãdo ingreſſi ſunt monaſterium liben ⸗

ter velint illud eſſe commune.Qui autem

non habebant: non ea quęrant in monaſte

Ca.4. rio quę nec foꝛis habere potuerunt · Sed

tamen eoꝛũ infirmitati quod opus eſt ti

buat:etiam ſi paupertas eoꝛum quãdo ko⸗

ris erant nec ipſa neceſſaria poterat inueni

re. Tantũ nõ ideo ſe putẽt eſſe felices quia inuenerunt victum et tegumentũ quale fo⸗ ris inuenire nõ poterant:nec erigant cerui- cem quia ſociantur eis ad quos foꝛis acce⸗ dere non audebant:ſed ſurſum coꝛ habeãt et terrena vana non qugrant: ne incipiant

eſſe monaſteria diuitibus vtilia non pau⸗

peribus:ſi diuites illic humiliantur ⁊ pau⸗

Ca.ð. peres illic inflantur. Rufſus etiam illi qui aliquid eſſe videbantur in ſeculo: non ha⸗ beẽt faſtidio fratres ſuos qui ad illam ſan⸗

ctam ſocietatem ex paupertate venerunt.

Zagis autem ſtudeant non de parentum

diuitum dignitate: ſed de pauperũ frattũ ſocietate gloꝛiari. Nec extollantur ſi cõmu

ni vitę aliquid de ſuis facultatibus contu⸗ lerunt: nec de ſuis diuitijs magis ſuperbi⸗

ant quia eas monaſterio partiunt᷑ qᷓ; ſi eis

in ſoculo fruerentur. Alia quippe quęcũch iniquitas in malis operibus exercetur vt fi ant:ſuperbia vero etiam bonis operibꝰ in⸗ ſidiatur vt pereant.Et quid pꝛodeſt diſper⸗ gere dando pauperibus ⁊ pauperẽ fieri:cũ anima miſera ſuperbioꝛ efficit᷑ diuitias cõ⸗ temnendo q; fuerat poſſidendo? mnes Eas· ergo vnanimiter et concoꝛditer viuite:⁊ ho

noꝛate in vobis deum inuicem:cuius tem 1· Cor·ʒ.et. ð

pla facti eſtis. Dꝛationibus inſtate:hoꝛis a.

⁊tempoꝛibus conſtitutis. In oꝛatoꝛio ne Eaz.

42.5iſ.

mo aliquid agat niſi ad quod factum eſtvn in ꝓꝛatoꝛto

de et nomen accepit: vt ſi foꝛte aliqui eti⸗

am pꝛęter hoꝛas cõſtitutas ſi eis vacat oꝛa⸗

re voluerint: non eis ſint impedimẽto qui

ibi aliquid agẽdum putauerũt. Pfalmis Ca.g.

⁊hymnis cum oꝛatis deum: hocverſeturin coꝛde quod ꝓfertur in voce. Et nolite can Ca.io·

tare: niſi quod legiſtis eſſe cantãdum. Qð autem non ita ſcriptum eſt vt cantetur: nð cantetur. Carnem veſtram domate ieiu- Ca.1. nijs ⁊ abſtinentia eſcę: quantũ valitudo ꝑ mittit. Quõdo autem aliquis non poteſt ꝑca n. ieiunare:non tamẽ extra hoꝛam pꝛandij ali quid alihentoꝛum ſumat niſi cum ęgrotat. Lum acceditis ad mẽſam donec inde fur/ Eaz. gatis quod vobis ſcõᷣm conſuetudinem le⸗ gitur ſine tumultũ et contentionibus audi te:ne ſolę vobis fauces ſumant cibum:ſed ⁊ aures eſuriant dei verbum. Qui infirmi Ca.i4⸗ ſunt ex pꝛiſtina conſuetudine ſi aliter tra ctant᷑ in victu: nõ debet alijs moleſtum eſſe nec iniuſtum vꝛderi quos fecit aliqua con ⸗ ſuetudo foꝛtioꝛes. Mec illos fglicioꝛes pu tent quia ſumunt quod non ſumunt ipſi: ſed ſibi potius gratulentur:quia valent qð ngn valont illi. Et ſi eis qui venerunt ex Ca.i

mdꝛibus delicatioꝛibus ad monaſteriũ ali⸗

quid aiinentoꝛum: veſtimentoꝛum:operi⸗ mentoꝛum datur: quod alijs foꝛtioꝛibus et icco fglicioũbus non datur: cogitare de⸗

bent quibus non datur qᷓ;tum de ſua ſę⸗

culari vitã illi ad iſtam deſcenderint: qᷓ;uis