u
hi 00 e n⸗ üt e⸗
er⸗ er⸗ 12
Fe⸗ ei⸗
n o⸗
ſti s lio an⸗ m nis eſt: ja⸗
en⸗
e
Mymnns de fide chꝛiſti: quẽ ſan⸗ ctus Ambꝛoſius vna cum Auguſti no poſt adeptã ſacri— matis gratia:pꝛo dei laude et dehita gra tiarũactione:alternis verſibꝰ Am⸗ bꝛoſio: dehe pꝛioꝛem et Auguſti no ſubſeq uentẽ:exultantibus ani⸗ mis decantauerunt ·
Edeum laudamus. Auguſtinꝰ Te dominum confitemur. Ambꝛo. Te ęeternũ patrẽ oĩs terra Rugꝰ Tibi oẽs angeli:tibi cgli ⁊ vniuerſe ptãteq Ambꝛo. Vibi cherubin et ſeraphin inceſſabili vocẽ pfoclamant. Lusꝰ Sanctus Sanctus Sanctus dominus de/ us ſabaoth. Amnbꝛo · Pleni ſũt cęli ⁊ terra maieſtatis gloꝛię tuę. Augꝰ Te gloꝛioſus apoſtoloꝛum choꝛus. Ambꝛo. Te pꝛophetarum laudabilis numerus. Augꝰ Te martyrum candidatus laudat exercitꝰ. Ambꝛo. Te per oꝛbem terrarũ ſancta cõfitet᷑ ecclia. Augꝰ Patrem immenſe maieſtatis. Ambꝛo · Venerandũ tuum verũ ⁊ vnicũ filium.⸗ Zugꝰ Sanctũ quoq; paraclitũ ſpiritũ. Ambꝛo · Vu rex gloꝛię chꝛiſte. Zugꝰ Tu patris ſempiternus es filius. vmbꝛo. Tu ad liberandum ſuſcepturus hominem nõð hoꝛruiſti virginis vterum.
xmbꝛoſ?
Aug⸗ Tu deuicto moꝛtis aculeo aperuiſti creden
tibus regna cęloꝛum. Ambꝛo. Tu ad dexteram dei ſedes in gloꝛia patris. Augꝰ Judex crederis eſſe venturus. Ambꝛo. Te ergo quęſumus tuis famulis ſubueni: quos pꝛecioſo ſanguine redemiſti. Augꝰ Eterna fac cũ ſanctis tuis gloꝛia munerari. Ambꝛo. Saluum fac populum tuum domine: be⸗ nedic hęreditati tuę. Ausꝰ Et rege eos ⁊ extolie losvſq; i in eternũ. Ambꝛo. Per ſingulos dies benedicimus te. Augꝰ Et laudamus nomen tuũ in ſeculũ: ⁊ in ſ ⸗ culum ſeculi. Ambꝛo. Dignare domine die iſto ſine peccato nos cuſtodire. Zug⸗ Ahiſerere noſtri domine:miſ erere noſti. 3 Lmbꝛo. Jiat miſericoꝛdia tua domine ſuꝑ nos auẽ ad modũ ſperauimus in tę.
*us⸗ In te dñe ſ peraui non cõfůndari in nem.
n
pi:factus poſtq; B
Sermo ſaneti Ambꝛoſij Epiſco⸗ aptizatus et no
uis veſtibus indutus fui t Augu⸗ S
ſtinus
Lod his diebus cõtigit tratres hu
qq maniſſimi vidiſtis:quibus domini
noſtri ieſu chtiſti ſummam— tem et clementiam intelligere potuimꝰ:m
moꝛieq; mãdare debemus ꝙin nulla re na
gis chꝛiſtianis gratulari poſſum? q; ꝙ hoc
tempoꝛe ⁊ ꝑtate noſtra mirandũ oculis no⸗
ſtris vidimus. Diuinęe clementię innume⸗ ras gratias agere debemus ꝙ Zuguſtinus Afer Carthaginenſis:philoſophus acutiſſi
mus cõtempto gentilium cultu: ad veram
chꝛiſtianam religionem diuino nutu tandẽ
peruenit.Hoc reſurrectionis tempus dupli
ci leticia celebꝛandũ eſt:chꝛiſti ſcilicet victo ria potito ac deleto inferoꝛũ imperv:⁊ Au⸗ guſtini cõuerſione quę chꝛiſtianis plurimũ cõfert. Quis expugnauit animũ:quis ſupe rauit? Non argumẽta:nõ vis aliquaverbò rũ:ſed dei dũtaxat virt?⁊ clementia.· Nõne rhetoꝛ hic habebatur pꝛęſtantiſſimus? Nõ⸗
ne eius doctrina accinctus Ahediolanũ ve
nit:ibi a cũctis ciuibus honoꝛifice ſuſceptꝰ eſt Ad quid tanta liberalium diſi ciplinarũ eruditio:tĩ philoſophie acumẽ? Ad quid illud acre ingenium:illa dialectica:cptereq; artes ſine yꝛęceptoꝛe adepte? Ad hot vt di ⸗ uina potentia magis eluceat moꝛtalibus.
MQuo ariſtotelica inſtitutio in diſputãdo ſi⸗
mulationes: difficultates tendebant:verſu tig:cõtentiones et altutię: quibus maxime erat inſtructus:argumentac; contra ſatra⸗ rum litterarum ſcripturas cum vna eſſem? adducta:in quibus diuinum quandoq; im ploꝛabamus auxilium?Auo tanta in dicẽ do hominis gratia:tanta in dicendo copia atq; facundia:vt non temere eius dicta diſ
ſolui potuiſſent? Ad hoc vt fides chꝛiſti ſta biliretur. Sepius me eum temptalſe intel ligit:s:quò inter diſſenſiones noſtras vir tus diuina operaret᷑. Optabam mirum in modum hominem tantę doctrinę illumina ri:a quo ſumma gloꝛia ⁊ ſplendoꝛ vt in me⸗ rito chꝛiſtianę fidei oꝛri poſſet. Verumeti⸗ am Auguſtinus tãta interdum pertinacia et diſputationis ſu 8 acrimonia ac vehemẽ⸗
8 3
%
7 4.