miiniſt —

plagas: neq; egerũt penitẽciaʒ vt daꝛẽt illi gtaʒ. Et qͥntꝰangelꝰeffudit fialã ſu ſuꝑ ſe dẽ beſtie ⁊ feẽm ẽ regnũ eiꝰ tenebꝛoſũ.Et ↄ⸗ mãducaueft liguas ſuas p̃ doloꝛe: et blaſ⸗ phemaueft teũ celi pᷓ toloribo ⁊ vulneribv ſuis:⁊ nõ egeÿ̃t penitẽcid ex oꝑibo ſuis. Et ſextꝰangelꝰeffudit fialã ſuã in flumẽ illud magnũ eufratẽ: ⁊ ſiccauit aquã eiꝰvt ppa⸗ raret᷑ via ᷣgibo ab ortu ſolis. Et vidi ð oꝛe bracoĩs à ð ore beſtie ⁊ de ore pſeuto ʒphe eriẽ ſpũs tꝛes imũdos ĩ modũ ranaꝝ. Pũt eĩ ſpũs demonioꝝ faciẽtes ſigna:⁊ ꝓcedũt ad 7ges tociꝰtꝛe ↄgꝛegaẽ illos ĩ p̃liũ ad diẽ magnũ. oĩpotẽtis dei. Ecce venio ſiẽ fur. Pt̃s q vigilat ⁊ cuſtodit veſtimenta ſua ne nudꝰãbulet: ⁊ videãt turpitudĩem eiꝰ. Et ↄgregabit illos ĩ locũ qͥ vocat᷑ hebraice aꝛ mageddõ. Et ſeptimꝰãgelꝰeffudit fialã ſuã ĩ aerẽ:⁊ exiuit vox ma de tẽplo a thꝛono dicẽs. Factũ ẽ. Et fet̃a ſũt fulgura ⁊ voces ⁊ tonitrua: ⁊ t̃remotus factꝰẽ magnꝰqhs nũqᷓ; fuit exqͥ hoĩes fuẽt ſuꝑ t᷑rã: talt᷑re⸗ motꝰ ſic magnꝰ. Et fracta ẽ ciuitas maq ĩ tres ꝓtes:⁊ ciuitates gentiũ ceciterũt. Et babilon maß venit ĩ memoꝛiã añ deũ:daẽ illi calicẽ vini ĩdignatð̃is ire eiꝰ. Et omĩs ſſula fugit: ⁊ mõtes ñ ſũt ĩuenti. Et grãdo

maℳ ſicut talentũ deſcẽdit de celo ĩ hoĩes:

⁊ blaſphemaueft hoĩes deũ ꝓpt᷑ plagã grã⸗ dĩs:qm̃ mag feta ẽ vehemẽt᷑.Ca. XVII.

Tvenit vn?de ſeptẽ ãgẽlis qᷓ habe⸗

bãt ſeptẽ fialas:⁊ locutꝰẽ mecũ di

cẽs. Neni ⁊ oſtendã tibi dãnatõᷣem meretricis magne q̃ ſedet ſuꝑ aqs multas: cũ qj foꝛnicati ſũt reges t̃ꝛe:⁊ ĩebꝛiati ſũt q ihĩtant t᷑rã ð vino ꝓſtitutis eiꝰ. Et abſtu lit me ĩ ſpũ ĩ teßᷣtũ. Et vidi muliereʒ ſetẽtẽ ſuꝝ beſtiaʒ coccineã.plenã noĩbo blaſphe⸗ mie. hñtẽ capita ſeptẽ ⁊ cornua decem. Et mulieꝛ erat circũdata puꝛpura ⁊ coccino ⁊ iaurata auro ⁊ lapide p̃cioſo ⁊ margaꝛitis hñs poculũ aureũ ĩ maũ ſua plenũ abomi natðe ⁊ ĩmñdicia foꝛnicatõis eiꝰ.Et ĩ frõte eiꝰnomẽ ſcp̃tů miſteriũ babilon maß̃: mñ̃ foꝛnicatõnũ ⁊ abomĩatõᷣnũ tꝛe. Et vidi mu lierẽ ebriã ð ſãguĩe ſctoꝝ:⁊ ð ſõguĩe mar⸗ tiꝝ ihu. Et mirat?ꝰſuʒ cũ viderẽ illã ãmira tõe magna. Et dixit mihi angelꝰ. Quaẽ mi raris?ego dicã tibi ſacram̃tũ mlieris ⁊ be⸗ ſtie q̃ poꝛtat eã:q̃ hz capita ſeptẽ ⁊ coꝛnua tecẽ.heſtia quã vidiſti fuit ⁊ nõẽ:⁊ aſcen⸗

ſura ẽ de abiſſo ⁊ ĩ inteꝛitũ ibit:a mirabũt᷑ ihitãtes trã qͥꝝ nõ ſũt ſcripta noĩa ĩ libro vite a ↄſtitutõe mõi vidẽtes beſtiã q̃ erat ⁊ nõ ẽ. Et hẽ ſenſꝰ:qᷓ hʒ ſapiẽciã. Peptẽ ca⸗ pita ſeptẽ mõtes ſi ſupᷓ qͥs młlier ſedet:⁊ ſe ptẽ ñ̃ges ſt̃. Quiq; cecider̃t:vnꝰẽ:⁊ aliꝰnõ⸗ dum venit. Et cũ venerit:opoꝛtet illũ bre⸗ ue tp̃s manẽ. Et beſtia q̃ erat ⁊ ñẽ ⁊ ipa o⸗ ctaua ẽ: de ſeptẽ ẽ.Et ĩ interitũ vadit. Et decẽ coꝛnua qᷓ vidiſti decẽ reges ſi qͥ regnũ nõdũ accepẽt: B pt̃atẽ tãqᷓ; reges vna ho ra accipiẽt ꝓꝰbeſtiã. Pij vnñ ↄſiliũ hñt: et vᷣtutẽ ⁊ pt̃atẽ ſuã beſtie fᷣtent. Dij cũ agno pugnabũt. ⁊ agnꝰ vicet illos:qm̃ dñs dño⸗ rũ ẽ.⁊ rex vᷣgů: ⁊ qᷓ cũ illo ſũt vocati ⁊ ele⸗ cti ⁊ fideles. Et diyit mihi · Aque qj vidiſti vbi meretrix ſedet ꝓpli ſũt ⁊ gẽtes ⁊ ligue: ⁊ decẽ cornua q̃ vidiſti ĩ beſtia hij odiẽt foꝛ nicariã ⁊ deſolatã faciẽt illã ⁊ nudã:⁊ caꝛ nes eiꝰmãducabũt ⁊ ip̃aʒ igni ↄcremabt. Deꝰem̃ dedit ĩ corda eoꝝ vt faciãt qð pla⸗ citũ ẽ illi:vt dent regnuʒ beſtie donec con⸗ ſũment᷑ ðba dei. Et mlier quã vidiſti ẽ ciui tas mag: q̃ habʒ regnum ſuꝑ reges terre. Capitulum XVII.

Tpꝰ hec vidi aliũ ãgelũ deſcẽdẽtẽ

de celo hñtẽ ptatẽ magnam:et t̃ra

ulumiĩata ẽ a gla eiꝰ. Et clamauit ĩ foꝛtitudine dicẽs. ¶ecidit cecidit babilon maᷓ.⁊ feta ẽ habitatõ demonioꝝ:⁊ cuſto⸗ dia oĩs ſpũs ĩmũdi ⁊ cuſtobia omĩs volu⸗ cris ĩmũde ⁊ odibilis: qꝛ de vino ire forni⸗ catðis eiꝰbiber̃t oẽs gentes. Et reges teꝛre cũ illa fornicati ſũt:⁊ mercatvres terre de ðtute deliciaꝝ eiꝰdiuites facti ſũt. Et audi ui aliam vocẽ de celo dicentẽ. Eyite de illa plus meꝰ:et ne pticipes ſitis delictvꝝ eiꝰ: ⁊ de plagis eiꝰnõ accipiatis. m̃ ꝑueneft peccata eiꝰvſq; ad celuʒ:⁊ recoꝛdat?ẽ dñs iniqtatũ eiꝰ. Keddite illi ſicut ⁊ ipᷓa reddi⸗ dit vob:⁊ duplicate duplicia Fᷣm opꝑa eius. In poculo qͥ miſcuit vobis miſcete illi du⸗

plũ. Quãtũ glorificauit ſe ⁊ ĩ delicijs fuit:

tantũ date illi torm̃tum ⁊ luctũ:qꝛ ĩ coꝛde ſuo dicit. Dedeo regina:ã vidua ñ ſũ:⁊ lu⸗ ctũ ñ videbo. jõ ĩ vna die vemẽt plage eiꝰ mors ⁊ luctus ⁊ fames:⁊ igni cõburet᷑: qꝛ foꝛtis ẽ deꝰqui iudicabit illam. Et flebunt et plangent ſe ſuper illam reges terre qui cũ illa fornicati ſunt ⁊ ĩ delicijs vixeꝛũt cũ viderit fumũ incẽdij eiꝰ:lõge ſtãtes propt᷑