mhitun
noui opꝑa tua a fidẽ ⁊ caꝛitatẽ tuã ⁊ miſte⸗
riũ ⁊ paciẽciãtuã: opa tua nouiſſiã pta
pꝛioꝛiw. Pʒ habeo aduerſũ te pauca qꝛ ꝑ⸗
mittis młieꝛt iheʒabel q̃ ſe dicitꝓpheten do
cere a ſebucẽ ßᷣuos meos: fornicaria mã⸗ bucare de ÿdolotitis. Et dedi illi tp̃s vt pe⸗ nitẽciã ageret:a ñ vult penitere a foꝛnica cõne ſua. Ecce ego mittv eã ĩ lectũ:⁊ q me chãt᷑ cũ ea ĩ tbulatðe maxima eꝛũt:niſi pe nitẽciã ab oꝑib ſuis egerit:⁊ filios eiꝰint ficiã ĩ moꝛtẽ:⁊ ſciẽt oẽs eccleſie q ego ſum ſcꝛutãs ꝛenes ⁊ coꝛda:⁊ dabo vnicuiq; vĩm ſecũdũ opꝑa v a. Vobis aũt dico et ceteris qꝛ thiatire eſtis.qͥcũq; ñ hñt doctrinã hãc et qͥ nõ cognoueft altitubinẽ ſathane quẽ⸗ abmodũ dicũt? nõ mittã ſuꝑ vos aliud põ dus:tñ id qð habetis tenete donec veniaʒ. Et qui viceꝛit ⁊ cuſtodierit vſq; ĩ finẽ opa mea? dabo illi pt̃atẽ ſuꝑ gẽtes ⁊ reget eas ĩ ðᷣga feꝛꝛea ⁊ tanq vas figuli ↄfringẽt᷑ ſi⸗ cut a ego accepi a pr̃e meo:⁊ dabo illi ſtel⸗ lã matutinã; Di hʒ aurẽ audiat:qd ſpũs bicat eccleſijs.& Capitulum MI. N Tangelo ecctie ſardis ſcribe. Pec tbicit q hʒ ſeptẽ ſpũs dei! et ſeptem ſtellas. Dcio oꝑa tua:qꝛ nomẽ ha bes ꝙ viuas:⁊ moꝛtuꝰes. Eſto vigilãs·⁊ ↄ⸗ fima cetera q̃ moꝛitura erãt. Nõ eĩ ĩuenio opꝑa tua plena corã deo meo. In mẽte gᷓ ha be q̃lit accepeꝛis ⁊ audieris ⁊ ᷣua?⁊ peni⸗ tẽciã age. Pi g nõ vigilaueris veniã ad te tanqᷓ; fur:⁊ neſcies qj hora veniã ad te. Bʒ habes pauca noĩa ĩ ſaꝛbis q̃ nõ inqnaueit veſtimẽta ſua? ⁊ ãbulabũt mecũ ĩ alb qꝛ di
gni ſũt. Qui viceꝛit ſic veſtiet᷑ veſtim̃tis al
bisꝛa nõ delebo nomẽ eiꝰde libro vite:⁊ cõ fitebor nomẽ eiꝰcorã pr̃e meo et corã ãgel eiꝰ. Qui hʒ aurẽ audiat: qjd dicat ſpũs ec⸗ cleſijs. Et ãgelo philadelphie eccłie ſcribe. tec dicit ſcẽs a verꝰqᷓ hz clauẽ dauid:q a⸗ ꝑit ⁊ nemo claudit:claudit ⁊ nemo aperit· Bcio opa tua. Ecce dedi corã te oſtiũ apeꝛ tů q nemo p̃t claudẽ:qꝛ modicã habes ðᷣ⸗ tutẽ ⁊ ß̃uaſti vᷣbñ meũ: ⁊ nõ negaſti nomẽ meũ. Ecce dabo de ſÿnagoga ſathane qj di⸗ cũt ſe iudeos eſſe ⁊ nõ ſũt: ſßʒ mẽtiũt᷑. Ecce faciã illos vt veniãt et atorẽt añ petes tu⸗ os:et ſciẽt qꝛ ego bilexi te. Om̃ ßuaſti ðbũ paciẽcie mee:⁊ ego pᷣuabo te ab hora tẽpta tõis q̃ vẽtura ẽ ĩ oꝛbẽ vniuerſũ tẽptaꝛe hi⸗ tãtes ĩ tra. Ecce veĩo citv. Tene qð habes vt nemo accipiat coronã tuã. Qui vicerit
faciã illũ colũnã ĩ tẽplo dei mei:⁊ foras ñ egrebiet᷑ ãplius. Et ſcribã ſuꝑ eũ nomẽ tei mei et nomẽ ciuitatis dei mei noue hirłm q̃ deſcẽbit de celo a deo meo:et nomẽ meuʒ nouũ. Qui hʒ aureʒ audiat:qͥd ſpũs dicat ecctijs. Et ãgelo laoditie ecctie ſcribe. Pec dicit amẽ teſtis fitel ⁊ veꝛꝰ: q ẽ pricipium creatuꝛe dei. Bcio opa tua:qʒꝛ neq; fꝛigidꝰ es neq; calidꝰ. Vtinã frigidꝰeſſes aut cali⸗ dꝰ. ʒ qʒ tepidꝰes ⁊ nec fꝛigidꝰ nec calidꝰ. ſcipiã te euomẽ eꝝ ore meoꝛqʒ dicis ꝙ di⸗ ues ſũ ⁊ locupletatꝰ⁊ nulliꝰegeo: et neſcis qʒ tu es miſer ⁊ miſerabił.⁊ paupet cecꝰet nudꝰ. Puadeo tibi emẽ a me auꝝ ignitũꝓ⸗ batũ vt locuples fias:⁊ veſtim̃tis alb ĩdua ris vt nõ apareat ↄfuſio nuditatis tue:et
collirio inunge octos tuos vt videas. Ego
qͥs amo. arguo ⁊ caſtigo. Emulaẽꝗᷓ ⁊ peni tẽciã age. Ecce ſto ad oſtiũ ⁊ pulſo. Bi qjs aubieꝛit vocẽ me ⁊ aꝑueꝛit mihi ianuã ĩ⸗
3
t̃o ad iliũ? cenabo cũ illo: ⁊ ipe mecuʒ.
Qui vicerit dabo ei ſedẽ mecum i throno meo! ſiẽ ⁊ ego vici ⁊ ſedi cũ ꝓr̃e meo ĩ thꝛo no eiꝰ · Qui habet auꝛẽ audiat:qͥd ſpiritus bicat eccleſijs.& Capitulum IIII. Oſt hec vidi: ⁊ ecce oſtiũ aptũ ĩ ce⸗ lo: ⁊ vox pᷣma quã aubiui tãqᷓ; tu⸗ be loq̃ntis mecũ bicẽs.aſcẽde huc:
⁊ oſtenbã tibi q̃ opoꝛtʒ fieꝛi citv. Whec ſta tĩ fui ĩ ſpũ. Et ecce ſedes poſita erat ĩ celo: ⁊ ſup ſedẽ ſedẽs. Et qᷓ ſedebat ſilis erat aſpe ctui lapidis iaſpidis et ſardis ⁊ ÿris erat ĩ circuitu ſebis ſilis viſioĩ ſmaragbine. Et ĩ circuitu ſedis ſedilia vigintiq̃tuor: et ſup̃ thꝛonos vigintiqᷓtuoꝛ ſenioꝛes ſedẽtes cir cũamicti veſtim̃tis alb ⁊ ĩ capitib eoꝝ co rone auꝛee. Et de thꝛono ꝓcedũt fulgura ⁊ voces ⁊ tonitrua: ⁊ ſeptẽ lãpades ardẽtes añ thꝛonũ qᷓ ſůt ſeptẽ ſpũs dei. Et ĩ ↄſpct̃u ſedis tãqᷓ; mare vitreũ ſile criſtallo:⁊ ĩ me dio ſedis ⁊ ĩ circuitu ſedis qtuoꝛ aĩalia ple na oclis añ ⁊ retro.Et aĩal pꝛimũ ſile leo⸗
ni. q ſcðm ſimile vitulo:⁊ f̃ciũ aĩal hñs fa⸗
ciẽ qjſi hoĩs: ⁊ qjꝛtũ aĩal ſimile aqle volãti. Et qtuoꝛ aĩalia ſingula eoꝝ habebãt alas ſenas: et ĩ circuitu ⁊ intꝰplena ſũt oculis. Et requiẽ nõ habebãt die ac nocte dicẽtia ſanctꝰſãctus ſãctus dñs deus omnipotẽs: q erat ⁊qᷓ eſt ⁊ qui venturꝰẽ. Et cũ darent illa aĩalia gloriam ⁊ honoꝛẽ et bñb ictõem ſetenti ſuꝑ thronũ viuenti ĩ ſecula ſeculo⸗ rũ:ꝓcidebãt vigintiquatuoꝛ ſenioꝛes ante
— „ *