u⸗

—

Fß

—„ Sentirequidẽ igit ſleeſt ĩt dicere ſolun ⁊ intelligere. Cum aũt delczbile aut triſte.aut afitmĩs aut negĩs pꝛoſeqͥtur aut fugit. ⁊eſt de lectart auttriſtari. agere ſenſitiua medietate ad bonũ aut malum.inquãtum talia ⁊fuga aut ⁊ appetitus · hecque ᷣm actũ.⁊ nõ alteꝝ appetitĩ x fugitiuũ. neq; abiuicem neq; aßſitiuo.ſed ec altexꝝeſt Tic aſſilat motum intellcũs ad mo tũ ſenſus. Et ðᷣmo ponit duas ↄueniẽtias.ſecũdo duas dꝛñas. Pꝛt ma ↄueniẽtia eſt. qꝛ ſicut bſus hᷣmo appꝛehẽdit hſibi⸗ le abſolute.ita intellcũs pꝛimo appꝛehedit itelligibile abſolute.⁊ hoc in pᷣma opatione intellcũs Scda eſt. ſicut ad aꝓpꝛehẽſionẽ ſenfus ſequũtur delcãtio⁊ trij ſticia.⁊ poſt delcãtionẽ ⁊ trifticiã fit fuga vł pꝛoſecu⸗ tio rei ſenſate.ita etiã in iutellcũ.quia intellcũs ſolum alicd pꝛoſequit᷑ vł fugit poſich affirmauit vł negauit ideſt poſtq; ↄgnouit alicd ꝑ modũ veri vłfal. Se cũdo eſt dupłx differẽtia. Pꝛima ẽ quia ßſus non ſec tur vl fugit alicd miſi poit aʒpetitũ delcq̃tionis vłtri ſticie.ſed intellcũs ĩmediate poſt apꝛehẽſionẽ fugit vpꝛoſequit᷑ alidd abſq; media delcãtione vł triſti kia. Mt rõ iſtius eſt· quia ineilcũs intelligit bonum vle quod eſt ſimpłr bonum.⁊ ideo imediate pꝛoſequi tur v fugit.ſed ſus eſt circa bonñ ticulare quod nõ pꝛoſeqtur niii delectet. nec fugit niſi Ztriſtet. Secũda dꝛña eſt quia hor(qð intellectꝰ affirmat vr negateſt bonñ ſimpłr.ſed illud quod hlus pꝛoſequii vł fugit eſt bonũgticulare. Et quia reſto. vſus eſt iſtis ter⸗ minis delcãri ⁊ triſtari.ideo definit illos dicẽs. ꝙ de lerrari ⁊ triſtari eſt agere quadã medietate ꝓtutis bſitiue ad bonũ vł ad malũſcʒ ÿm ßſum cõem que eſt ꝗ̃dã medietas vłcentꝝ cõe oĩm̃ ſenſuũ exterioꝝ Et ſi dicat· delcãri ⁊triſtari ſpectãt ad appetitii Döm ꝙ delcã̃ri⁊ triſtari pñt capi duplr. Vno mõ exparte

obiecti ⁊ ſic ſpectãt ad ʒtutẽ appetitiuã ſiue ↄcupiſj

ribilẽ. quia hñt pꝛo obiecto bonũ vł malũ. Ifio mo⸗ do capiunt᷑ delcũri ⁊ triſtari ex pte oꝛgani ⁊ ſic ſpec⸗ tant ad ᷣſum cõem. quia ÿᷣtus bił eſt in ßu cõi ſicut in oꝛgano vt infra patebit S

Intelleciue aũtaimefitaſinatavttſbiſia

cum autẽ bonũ aut malum affirmataut ne⸗ tarafugit zutpꝛoſeqtur pꝛoꝑtquodueaua Nne fãtaſmatate intelligit aĩma

Bic compat Areſto.ↄſequent᷑ intellcĩ adßſum ex pre motiut vtriuſq;. Et vult ꝙ ſicut ſehʒ motiuũ in

—

rteltcũs ad intellcm̃.ita mori ſenſus ad bſum.qð po⸗

— S3

teſt duptr inrelligi. Vno mõſic. ula ſic ſenſibile eſt oblectumßſus.ita fantaſma eſto lectum intellcũs. qðeſt verum loquẽdo de obiecto remoto.quia fan⸗ raſina eſt obẽm remotum intellcũs.⁊ quidditas ret materiałeſt obẽm pꝛopinquũ intellcũs. Aliomõ ſie exponit᷑ gle ſine bſibili nõ fit atio.ita

——

mate nõ fit itellectio. Et iſtũ intellẽ mag pſectur

ſine fantaſj

—

reſto in textu Pꝛimũ ergo intellem̃ poĩt Areſto. po ſtea in textu.ibi( Q uonã aũt pᷣrer res) Cõcludit ᷓ ex his Freſto. ꝙ aĩa neqᷓqᷓ; intelligit ſine fũtaſmatẽ. ¶ Q ueri.quotuptł põt illa pꝛopò intelligi.¶nequs quã intelligit aia ſine fantaſmate) Sm ꝙ duptr Vno mõ añcedẽter ſic ſcʒ quia nõ intelligit intelicũs n añcedẽter moueat per fantaſmata ex qͥbus fantãl matibus reſultat ſpẽs itellig bil ad intellem̃ poſſibilẽ Et ilſum̃ intellemm Areſto. hie pꝛoſeq́ tur ⁊intendit. Alio mõ poteſt intelligi ꝙ intellcũs nõ intelligat ſij ne fantaſmate ↄſir· quia ſcʒ poſtq; intellcũs hẽat ſpe⸗ ciem iteillbi ne adhuc neceſſeẽ in vſu talis ſpẽi ſeteflerrere vl ouerteread fantaſmata Etitũ itellec tum ponit Areſto. poſtea ĩ textu.vbi dicit ꝙ cuʒ in⸗

tellcũs ſpeckatur.i.intelligit rẽ neceſſe eſt ſimłintellct tum aliquod fantaſma ſpectari

Sicutem̃ aer pupillam hmõifecit ĩa aũt alteꝝ·⁊auditus ſiliter. ſed vltimũ vnnʒ⁊ vna medietas.eſſe aũt ipi plura quo autẽ diſcernit. quo differt dulce ⁊ calidum. dictũeſt quideʒ ⁊

Pꝛius dicendũ aũt⁊ nũc eſtem̃ aliquid vnũſic

aũt ⁊ trinus · ſed hoc in pꝛo poꝛtõnali.aut nñe ⸗ ro ens vnũ habet ſead vtrũc; ·ſcut illa adiuicẽ quo ẽ differt nõ homogenia indicureaut cõ traria vt album aut n igx. Sitigiturſicutaat bum ad b.nigrum gad d ſicutilla adiuicem. uare ⁊pmutatim. Sicut igitur gd vni ſint eriſtẽtia.ſie bẽbunt ſicut ⁊ a bidem quidẽ eſſe nũt nõ idem.⁊ illud ſilr. Eadem aũt rõ eſt ⁊ ſi 4

quidẽ dulce ſt. ⁊b vero album. Spẽs quidẽ gitur intellcũs in fãtaſmatibꝰ intelligit.: ſic in illis dẽmiĩatum eſt. ip̃i imita bile ⁊ fugiẽdũ ⁊ertra ſum. cum ĩfantaſinatibꝰ fuerit. mouet᷑ 2

vtſentiẽs quod fugibile eſt. quia ignis cõtra⸗

5 5

rium cognoſe cit vidẽs quod mouetur. qm im

pugnðs eſt aliquãoautẽque ſ in amafun⸗ taſinatibus aut itellectibus.⁊ tãquã vidẽs rõ rinatur ⁊ deliberat futu ra ad pñtia.⁊cum dire

rit vt ibi letum anttriſte. hic fugit aut imita* ic Areſtomanifeſtat pᷣmum intellem̃ ſcʒ ꝙ fan raſma ſic mouet intellcĩ ſicut ſenſibile ſenſum.⁊ hor

pꝛecipue in viſu qui ẽpꝛimꝰ ſenſus. Et dicit Zreſto.

ꝙſicut ger imutatus a coloꝛe vlterius ĩmutst oculu

⁊oꝛganũ.⁊ pupilla vlterius ĩmutat ſum ↄmunẽ qut

„

eſt terminus oĩm ſenſuũ eterioꝝ diſtinguẽs inter di

nerſa ßſibilia.ſic intellcũs noſter eſt vnus ↄmunis ter

minus vim fantaſmarũ diſtiguens int᷑ dilerſa fantaſ

mata.i.repñitata ꝑ diuerſa fõtaſmata. Gt õ ðt Ar.

aprcfuunl prohet mginatia ĩ meota

Eino in hScdicoquot

hi Ateſto cõꝑꝛ punic ⁊ ſpeclatiu. nellcãs ſ 5: musꝑqu fu actio — wlc ꝙres iwelcã cbona tqiq; cim i.obiecti qð ↄlc uo ſumit᷑ ꝙ mell ẽm. quia genus: ſderꝛt᷑ pꝛacuce vł icia5— ſcẽiqᷓ ſpeclari kuid ↄgnoſcit in iguckareopabile. jnnitinteilcũs i