Druckschrift 
Copulata super tres libros de Anima Aristotelis cu[m] textu Juxta doctrina[m] excelle[n]tissimi doctoris sa[n]cti Thome de Aquino hic [per]tine[n]t / [Lamberti de monte]
Einzelbild herunterladen

90e Le ſtelerec ſac ſun 2 2 le hn pe ſehe, w ſern 5 PAtr pole ſ ſenſychnn crnMhrer 7

ſeq̃ntia Eſt q̃t circa pᷣdicta ↄſiderandũ ꝙres accipit᷑p tentiã intellectiuã ⁊ymaginat iuã. Aliq ponebant ſingulari. diſtinguit᷑ vle ante rem in re⁊ poſt rem. intellectũ eſſe de ſenſibintioꝛibv. ſioʒ detmiare de pr Senſus em eſt eſt aliqð vle ante reʒ.i. ſingularia tẽtijs uerũĩcidit q̃ſtio an pus increre de potetn acceptũ Et aliqð eſt vle in re.i.inſingulari. aliquod de opatõib. an pus de oarõib vel obieeris 6 poſt rem· i.abſtractũ a ſingulariby. Et iſtius eit. qa rũoʒ detminare. Etqʒ iſte q̃ſtione ſoluũ᷑ in ſcðo hu 2 nos iponimꝰ rebv noĩa ᷣm eas nos cognoſcimꝰ pus ius. non eſt nccẽ eas hic ſoluere 1 eiñ cognoſcim ſingularia ꝙytia.õ h noireſqð cat Rrgui᷑· potẽtieſ. nobis notioꝛes qᷓeſſenia.ðhus vle q; ſingulare)ĩwnit᷑ a nobis ad ßᷣcandũ finglare detminãqũ eſt ð potẽtijs qᷓ; de eẽntia ip̃iꝰ aĩe Döm ¶uerit. vtrũ gialis bm vnũcjdq; aial eſt altera g veꝝ eſt eẽntiã eſſepᷣorẽ m oꝛdinẽ nature. ſnõ hen oꝛ et altera. Võmꝙ phs inducit ill autoꝛitatemꝝ dinß jad nos. Sʒgliderãdãeſt in inueniũt᷑ qͥn mo dubitatõis.qꝛ ðt q̃rẽdũ õ an ſitvna cõis diffin; ·leẽntia potẽtia habitꝰ obiectũ? opatõ. E thalẽt ſe tio aĩe dãda.vel de q̃libet a ĩa dari vna ſpẽ̃alis dif aliq̃liter vt mag cõe? minꝰ cõe. hm pᷣdicatõem. ſed fimtioſicut aĩalis m vnũqðq; ajal eſt altera. Tũc km cãlltarẽ. qꝛ vna eẽntia eſt multaꝝ potẽtia dvmeſt ad queſtionẽ nõẽ dubiũ n aĩabßm vnũð rů⁊ yna poreria eſt ad minꝰ matialis mitoꝝ babi⸗ quodq; aialẽ alta altera qfi accipiat᷑ aĩal bin ſuas tuũ ſiẽ in intellectu ſtꝭ mlte ſcie mtti habitꝰ· vn ha 3 es üc em̃ nerẽeſt aial halrat allã difſnitõnem in birꝰpʒmlraptialia obieeta.qtñin vnũpſe ohlectũ te Vna ſpecie qᷓ; in alia ducũt᷑. circa vnñ obiectũ ſt? młte opatões hpᷣcipue rguit᷑. aial diffinit᷑ ſic. Zlial eſt coꝛpus aĩatũ ſen in intellectu nrõ eſt. qꝛ intelligit ſimplici inuitu ſibile. ꝗaĩal vnã diffinitõem. Dõm aial capi᷑ Arguit᷑.aĩa totũ.qᷓ ꝑtes. ↄñs p duplt· vnoꝰ logice ᷣm at ↄceptũ vnñ pᷣuenientem nere difficultatẽ iſtã de de ꝑtib aĩe · qꝛ eſt ſimplexꝝ foꝛ⸗ ſuas ſpẽs. ſic aĩal vnã diffinitõem.ſicut ꝓbat ar⸗ ma. Dm licet aĩa ſit totũ integrale qᷓ;titatiũ

gumentũ. Alioꝰ accipit᷑ aĩal phiſice hᷣm reperi᷑in di N ptes integrales totuʒ dif⸗

uerſis ſpẽbus eius. iic eſt alia alia diffinitõ aĩmalis kinitm̃. qꝛhzʒꝑres diffiniẽtes Eſt totũ potẽtiale.qa Et elt illius diuerſitatis. qꝛ vnũqðq; diffim᷑ßᷣmꝙꝙ pres potẽtiales.i.potẽtias. Eſt et/ totů vle. qꝛ hzʒ/. elt aliqð vnũ.ſʒ aĩal logice acceptũ vnitatẽcõceptꝰ tes ſubiectiuas.ſ.gĩaʒ vegetatiuã pſitiuã intellectiuã S ſen 6 phiſic.qꝛ eſt vnñ aliqð ᷣm rẽ Et In hõt textu loqͥt̃ phus de aĩa ᷣm ꝙeſt totũ ptãtiuũ F 1. ſi 1. e⸗ 6 8. ieletdopoſitlercogeflitiuoꝛataßſtiua cẽad coguoſcẽdas ciaaccftiũ ſubſtanti· ſẽ in Dm iſta diffinitõ ↄuenit ↄceptui aĩalᷣm quẽ 4 i

ↄceprum aial eſt vnũ. ſʒ ↄuenit aiali ᷣm muenur mathematicis. ecõuerſo qdrectum⁊ qͥd obli

in ſuispẽbus. Qt eſt iſia dꝛña intphiſicũ ⁊logicum. quũ. qͥd linea⁊ planũ ad co édũ 4 e a in. oſcẽ 8

phieus diffinit coiter hm cõem rõeʒ. quã bn ſuis 3 3 2 iferioꝛiby.· logicꝰ jo diffinit bi cõem rõeʒ tĩ Alittñ iguliãguli ſtj eqles. ſ ecõtrario acctia

de ſpẽbo. qꝛ ſpẽs etiã heãt vnitatẽ realẽ.vt.vñj. phi. cõ̃ferũt magnã ptẽ ad coꝗ̃ſcendũ ãd qͥdẽ em̃

Mplins aüt⁊ſ multe aĩme ſed ꝑtes habeamꝰ tradere hm fitaſias de actibꝰ aut om totã aiam · aut ptes nibꝰ aut plibꝰ.tũc⁊ deſba habebimus dicere ali Difficile ãt eſt de hi i 5 d optie. Ois eß̃ dmrãtic pncini en g te nſin r bar ꝗlesap/ qᷓd opti· D is dxmrʒtõis bᷣncipiũeſt qdqͥq eleaiuic eſie· Etvtrüptes opz qᷓ eſt. Quarem q̃cũq; diffinitiones cõtingit rere bus aut opa iparũ vt intelligere aut jintelle acc̃a cognoſcere. ſ neqʒ cõiectutari de ipß facile

ctum ·⁊ſentire aut hſitiuũ.ſilr aũt in alijs. Si maifeſtũeſtem̃ g dyalectiæ dicteſt vane vẽs aũt oꝑa bus·iteꝝ vtiq; dubitabit aliq́s ſiobiec⸗ Tric ↄtinuat ↄfr difficultatẽ de aĩa m geſttotuʒ 5

ta boꝛumpᷣus querẽdum ·ſicut ſenſibileſenſitio diffinibile. Ettãgit difficultates q̃nti ad eaq̃ iuuãt

et intelligibile intellectiuo ad diffinitõnem aime. Et ponit circa duas partes

Polt quaꝝ bma eſt ꝙipᷣm qͥd eſt.i diffinitõ ſolũẽ vr

Po 6 p s mouit dubitatões de aĩa hm geſt totñ lead ↄgnoſcẽdiꝗpꝛia accñ̃a. Alſa pars · ſʒ etiã aczñ⸗

mꝙeſttorũ vle Tdici ↄůrↄtinuat dubi ria magnã ptẽ ↄferũt agj cognoſcẽqũ q̃dqq eſtꝑlnã

14 F hm eſt totñ potẽtiale. dicẽs ſi ſint ptẽ pᷣmo ꝓbarerẽplarit. qꝛ inmathematicꝭ cognoſcere

bur vno coꝛpe. ſicut dicebãt platonici. ne qd curui qͥd linea qͥd planũ.⁊cij valet multij ad

cetie qten vno coꝛpe.ſʒ ſti multe ꝑtes aie.i.poꝰ noſcendũ ꝙtrãgulꝰhʒ tres angulos eq̃les duobyre

eec elicltio an pmooʒinqrere totã animã velõð¶ Dem̃ ꝓbat vtrãc ptẽ rõe. pmo ſcham Laccñtia m

ſcðo eſt difficile ſiſint multe potẽtie ani ptẽↄferũt ad cognoſcẽdi qͥdel ſicqro

p diltinguãt· q hm Theomixtiũ. diff? bemus ymagnatõem velſantaſi de acctibcõily n eeit cognoſccre manifeſtã dꝛñam int potẽtias.ſ.iter pꝛijs alicuiꝰ rei.tũc facilt deuenim ꝰin ↄgnitõem.

gnitõ oꝛi᷑ a ſſu

6 8 Peinrritiugaugnrariud? generatin᷑ſed et iecitiliꝰacctis. Eurꝰcãeſi. q nrñ⸗ anilelta dꝛfia inr vegeratiuã ßſitiuã intellectiuam ãßſus ↄgnoſcit accñtia. vbi ꝗᷓ hatem

45 7 Velkm ↄmctatoꝛẽ diffici de accitibetis vcertã cognitõeʒ 6 ſcle eſt ↄgnoſcere dꝛñam ir po; de accñtibyetiã polſumꝰ füir ↄgnolcere difinitdem

P dAd J. a as nfOr̃j)

F 3 E Cr in n 443. fe