3.————— S———————————*
SBermo
uo ininſticias diſſimulanterabſcondis ſine tibi tollat:noli pertinaciuſ: noli ſtricti
us hypocriſis te pallio operire:inuoluere
tegumento. Non conuerteturad te Ihe ⸗
ſus/ niſi ſimulationis ⁊ fallacie a te fnerit
ablatum velamem quod tibi confuſio que dam ⁊ diſplicendi metus pꝛetexuit. Ope ruit confuſio faciem conſcientie tue. Au⸗ fer velamen confuſionis: confeſſionis in duere. Ham? dominus confeſſionem in duit.confeſſionem. non ſuam: ſed tuam. Moc ſeoꝛnatũ pallio reputat.hoc a te mu tuatur.hoc illi pallium trade:quod affec⸗ tuoſe tollit quaſi pignus amoꝛis ⁊ recon ciliationis ſignum. Tunc incipies amo⸗ re languere:cum pꝛius penitentie fuer af⸗ fectibus languida Tunc te incipient filie hieruſalem cõmendare dilecto. Tunc ce⸗ leſtes ſpiritus ⁊ anime ſpiritales congra⸗ tulantes languoꝛem nunciabunt amoꝛis
D Sed nos ex abundanti ſuper penitentie
ſtatu verſamus hunc locum: cuius tota facies perfectioꝛa quedam videtur ſpira⸗ re:⁊ eius conſona gratie que ſponſe mere⸗ tur conditione cenſeri. QDueſiui(ſinquit)⁊ non inueni illuz/ vocaui⁊ non reſpondit mihi.inuenerunt me cuſtodes ciuitatis. Weditando querit.vocat oꝛando. andi- endo doctoꝛes:inuenitur.percutitur.vul⸗ neratur.exuit᷑. Et ne quid deſit ad cumn⸗ lum ſfiliarum hieruſaleʒ:fidelium ſcʒ ani⸗ marum)commendatione adiuuat᷑. Onat tuoꝛ hic quedam aduerte vel in illa vł cir ca iliam inueſtigationes.⁊ vota pꝛecepta ⁊ pꝛeces. Inueſtigationes meditationis deſiderij vota. pꝛecepta doctoꝛum.⁊ ſocio rum oꝛationes. An non doctoꝛuʒ pꝛece⸗
pta ⁊ exhoꝛtationes frequenter commo/⸗
de ſentiuntur ab his quos ⁊ anxia inueſti gatio ⁊ ſincera oꝛatio poterat iaſſare. Nõ ne pigra vota:verboꝛum ſepius ſtimulis excitantur? Deniq; que feruida ſunt: his fomitibus efficiuntur feruentioꝛa. Inue⸗ nerũt me cuſtodes ciuitatis. Boni⁊ pꝛu dentes magiſtri·vago quodaʒ ⁊ quaſive⸗ natino genere dediti vtuntur:⁊ varioſ ad mentium ſtatus vertunt ſermonẽ:ſi foꝛte inueniant quem tangant:quem ſtimulẽt: quem permoueãt:ſi quis audientiuʒ glo⸗
nietur ⁊ dicat. Innenerunt me cuſtodes
Ciuitatis /percuſſerunt meĩ vulnerauerũt me. Quo quis perfectioꝛ ẽ vulneratur fa
cilius:⁊ tener affeetus: verboꝛum citius ſentit aculeos. O felicem animũ ad quem
tam ſublimia exhoꝛtationis iacula veni⸗ unt· quem inueniunt ſuis aptum vulneri
bus. quando non abeunt retroꝛſum:audi toꝛum vel duricia vel ſtoliditate repulſa.
Pon ſunt paſſim huiuſmodi iacula fun⸗ denda:nec in omni multitudine:tantum
vbiidonee mentes creduntur inueniriq̃ſ tam excellens doctrina nõ effugiat. Qua⸗
ſi fulgura ſunt hec.ſumma feriunt.ſubmiſ ſa effugiunt:ſumma inueniunt/ ſi ſumma fuerint. Ideo dicit Inuenerunt me cuſto des ciuitatis:percuſſerunt me:vulneraue
runt me:tulerunt pallium meũ. Tulerunt
pallium quo inuolutꝰ erat penaliter Adã
pꝛioꝛis ſimplicitatis ſplendoꝛe nudatus
tulerunt imaginationum operimenta:q;⸗ bus impediebar intrinſecus palliuʒ figu rarum.velamen tulerunt:veritatem intu⸗ lerunt. Reuclata.nudata.ſimplex veritas gignit feruoꝛẽ amoꝛis· Ideo. Filie hieru ſalem nunciate dilecto qꝛ amoꝛe langueo.
MQuãdin non placet:non rapit affectum:
non ſuccendit perfecta veritas:quantum ibet ſincere ſe frui quis putet aſpectu itel ligentie. velamen patitur. operimentũ lip pitudinis.obductionis pallium. Lũ au⸗ tem ablatum hoc velamen fuerit:tunc ru tilat veritas:tunc ſcintillat⁊ ſuccẽdit amo rem·tunc alios ad congratulandum qui hoc patitur) poterit inuitare dicẽs. Nun⸗ ciate dilecto quia amoꝛe langueo. Uidete indeam.qᷓ;diu ſub legis operimento late⸗ bat veritas.qᷓ;diu cecitatis ipᷣa tollerabat velamẽ.metu toꝛpebat. affectu rigido nił poterat dulce ſentire:nec vulnerari iaculo charitatis. Cum autẽ conuerſa ad domi⸗ num velamen depoſuit:cum ablatuʒ hoc
illi pallium erat:tunc cepit gloꝛioſe huiuſ
confeſſionis verbũ vſurpare. Vilie hieru ſalem nunciate dilecto quia amoꝛe lãgueo Tunc gloꝛiata de noue⁊ inſolite dulcedi⸗ nis guſtu:filias hieruſalẽ ad gratias agẽ dum inuitat:⁊ ſue gentis conſoꝛtes etem
po ſollicitat. udi deniq; quid tali ſolli⸗
citatõne pꝛouocate reſpondeant. Qua⸗ lis eſt dilectus tuus /⁊ qucremus eum te⸗ cum? Vides quomodo participes fidei huius ⁊ doctrine fieri qucrant in nobis. Doce qualis eſt dilectus tuus ⁊ queremꝰ eum tecum. Vac nos tante conſoꝛtes gre