——

6—————— 2————— ——.—————————.— .—————— 1—————.—————— 5=— tt e e„*.—— S—————.————————— S———. .—————————————————————————— S——— S——.= 2———

3————————.————————.————

.—— S——¾—————————————————

— S————————————————————— 2

———————————————=————.—=—————— ———————. 2— 8*———————„

——

„

—

Bermo

eſpectu. Nã nõ totũ qð vinee mee ſemia ſti excreuit. Utinã mirre mee acceptũ di⸗

rũ ↄmoꝛet᷑· Vtinã gromatũ meoꝝ vapoꝛ exiguꝰ ⁊ ad modiʒũ parẽs ad te abſcẽdat

Hã qñ̃ tibi offerã integrũ fauũ mell? qñ

tibi offerã meditationẽ aſſiduãi legetua. qñ purã? plenã intelligentiã ſpũaliuʒ ſa⸗

cramentoꝝ?ñ ſapĩam melleã:quã Pau ⸗ lus loquit᷑ inter ꝑfectos? Nã ſicut celluliſ fauus mellis ᷑ta puriſſimis figuraꝝſacra mẽtis celeſtis ſapĩa ↄtinet᷑:vt mutua col⸗ latione ſacramẽti:veritas figurata cõmẽ⸗ det:⁊ nõ paꝝ gr̃e trahat ip̃a vᷣitas talibuſ quaſi cellis expᷣſſa. Dñ tibi in quodã coꝛ⸗ dis mei cratere vini ⁊ lactis iã potero tẽ⸗ peraturã miſcere!? Rara eſt mixtura hec/ q̃ mẽte excedit deo. Sobꝛiꝰ eſſe diſcat vtal ta ſciens ↄſentiat humiliby. Paruułꝰ fiat qui purioꝛi inebꝛiat᷑ intellectu. Duãtꝰ fa⸗ nus /qᷓ; ingens /q; vberad celeſte his die⸗ bus eſt trãſlatũꝰuiuiũ:dñs clarauallẽſis

abbas.cuiꝰ nobis dů locũ iſtũ tractamꝰ nunciatꝰeſt trãſitus. Uidet᷑mihi ĩ illo dũ

ſublatꝰ eſt· oꝛtꝰ noſter eſſe nudatꝰ:⁊ gran⸗

dem agricole deo reſignaſſe faſciculũ mir

ve. Hullꝰtalis in alueariby noſtris relictꝰ eſt fauꝰ. Utrũq; in illo cernere erat ⁊ mel⸗

lis fauũ ⁊ mirre faſciculũ cũ aromatibus

bonis. Quis illo vel vita purioꝛ vel do⸗ ctrina pꝛudẽtioꝛ? Quis mag illo vłegro

tus in carnevel alacer in ſpiritu: Sermo

eWquaſi cereꝰ:melleã effundebat ſciẽtiam Larne lãguidus:magis tñ intꝰin ſpiritu celeſtiũ amoꝛe lãguebat. Mirrata carne: mẽte aromatica:crematõe ↄtinua indefeſ

ſiamoꝛ odoꝛifeꝝ incẽſum offerebat. Laſ.

ſabat coꝛꝑe deſiccato ⁊ arido:aĩa eiꝰ ſicut adipe ⁊ pinguedine replebat᷑. Ideo labijſ exultatõis laudauit dñm ſp.os eiꝰ fauus diſtillans ipſiꝰ. Hã totꝰↄuerſus in labia: modeſto vultu ⁊ totiꝰ coꝛꝑis habitu tran quillo:ſerenos animiꝓdebat affectꝰ Sẽ⸗ ſuꝓſpicuus erat:ſermone nõpᷣceps. Mo deſte rogabat:reddebat modeſtiꝰ. Wole/ ſtos ſubſtinẽs/ moleſtꝰnulli.Acute intelli gens:moꝛoſe referẽs equanimiter ferens. Wemini frequẽter illũ cũ acceptũ de aſſi dentibo aliqs interrupiſſet ßᷣmonẽ impoꝛ tune:vba ſuſpẽdiſſe: donec alter totũ effu⸗ diſſet ſpĩ ſuũ.⁊ cũ impoꝛtuni ßᷣmonis ĩ⸗ petuoſus defeciſſet gurges:eadem q̃ ſuſti

nuerat trãquillitate.ſuſpẽſum vᷣbů reſum

pſit. opoꝛtune loquens:⁊opoꝛtune ſilens

Uelox ad audiẽdũ. ad loquendũ tardus ⁊ tardꝰ ad irã. QDuõ ad irã dicẽdus ẽ tar⸗ duſtad quã mag! inuẽtus eſt vt ſic dicã) nullꝰ? Bñ fauꝰ.qꝛ ſinceris vndiq; cõpoſi

jus ⁊ ↄſitꝰcellis/ mõ actu/ ßmone ⁊ guſtu

interne putabat᷑ dulcedinis mella ſudare. elix in qͥ ieſus integrũ fauũ queʒ come⸗ dat inuenit.craſſum nõ exiccatũ. Við na turã faui q̃ſi galea in capite pte foꝛ⸗ mã vaſculi cui ĩnaſci Deinde ð ſuꝑioꝛibꝰ

pẽdet /⁊ de ſugioꝛibpdit. Bonaſᷣm pau

lum)galea ſpei ſalutꝭ eterne. E ſpe quideʒ ſupnoꝝ:oĩm actuũ caput ⁊ totiꝰ intentio vite inchoare dz ⁊ illi coherere.ad hãctẽn dere/⁊ hac ſeↄtra oĩa tẽtamenta tueri. Si vider? hoĩem ꝓpter ſpem ſuꝑnoꝝ ĩomni actu etiã aduerſo caſu repleri gaudio ſpũſ qͥ ſuꝑ mel dulcis eſt.qͥd hũc niſi fauũ cre⸗ dideris in cũctis cellulis melle redundã⸗ tem. Quid cũ hoĩem cernis capacẽ ſenſu. ↄuerſatiõe cõpoſitũ:actuũ ⁊ vite equabi⸗ li cõmenſuratõe coherentẽ ſibi.talibꝰ vn⸗ diq; vaſculis ↄſertũ:vacuis tñ ⁊ ſpeiq̃ eſt

repoſita in celis melleo exhauſtis liquoꝛe

nunqd aliud tibiq; faui arẽtis ſiccitatem depingit? Duplicatũ quidẽ incõmodũ ſi

ſimul fuerit ⁊ diſſipatꝰ⁊ diſſolutõe qᷓdam

deſiccatꝰ. Aliud tñ eſt ſi ᷣuat ſpẽm vt mẽ tiat᷑ virtutẽ. Aliud ſiintegritatꝭ foꝛmã ⁊ĩ fundẽde fauoꝛẽ ſpebona g̃e refert · vt do no ſpũalis dulcedinis receptacula aptañ deſint /⁊ idonee cellule melliſupno. Ho⸗ ſter aũt hic fauꝰ de qᷓ loq mur ĩteger erat:⁊ in eterno liqͥꝛe exuberãs. ſlenꝰ erat cellu⸗ laꝝ/hac illacq; diſtillabatdulcedinẽ ßᷣmo nis diuini.aſſiduus opatoꝛ/fauos cõpo⸗ nebat. Boni faui quibuſ adhuc integris multoꝝ quotidie indulcant᷑ fauces. Mo leſtã nõ ſectabat᷑ ſubtilitatẽ: que plꝰↄtẽtio nis qᷓ inſtructõis miſtrat materiq̃ Circa moꝛalẽ operoſus ſcĩam cultiſſimis illã p

boꝝ cellis cõmittebat. ſoꝛndẽs erãt eloqͥi

myſtici qð int ꝑfectoſdiſpẽſabat. Tactea ſalutẽ ⁊ ↄſolatõʒ puuloꝝ exuberabat do ctrina:cuitñ letificãti⁊ inebꝛiãti ßᷣmonis vinũ ſepelatẽter ĩmiſcuit. Itaẽ. Lacip̃

vini obtinebat vᷣtutẽ. Simplex eiꝰ inſti⸗ tutio ⁊ ſermo lacteꝰ:aĩm auditoꝛ? ĩq̃ndaʒ

inebꝛiantẽ alienate mẽtis exceſſum furti arripere conſueuit · Unde qui potabatur

—.