0

— ORArTIo pPE Rovo FRLIcI AMNo. dem hanc ſanitatem, & vitam, æternus morbus, & mors æterna excipiat, quis auſit ad æternitatem reſpi- ciens, id, quod momentancum eſt, & tam citòinterit, tantoperè deprædicare?

Num quæſo ægrotum in lecto iacentem ſanum nominabis, ſi per breuiſſima momenta nonnullas in- terdum morbus inducias concedit, paulò poſt grauio

. ⸗ 3 . . 8 re impetureuerſurus? Satiusigitur eſt cum pauperri- pᷣ

mo Lazaro humiproſtratum emori, & mox æternã, in æterno gaudio, frui ſanitate: quàm cum diuite epulo-

ne Euangelico, in optimã, & lætiſſimã valetudine in † S5. diem viuere, & poſtmodum in æternis cruciatibus, G xterno affligi morbo, & morte, vbi vermis non mo- Serietur, ignis non extinguetur, ploratus non deſinet⸗ ſtridor dentium non ceſſabit. Habeat igitur ſanitas, &

bona valetudo ſuam laudem, ſed ſi cum Religione 3 S S

E

E

S conferas, malumus periculoſiſſimum morbum cumꝝ verã Religione, quàm ſine hac, optimam corporis va letudinem exoptare.

S

S

Sicut autem alij felicen aunum prædicant pro-

S

pter magnas diuitias, alij propter auream. ꝓpacem, alij 8 propter optatam xalctudinem ita quoque nonnullif

eum demum annum collaudant felicem, quo ad ma-⸗ gnos poſſint aſcendere keneres. Vnde plurimi homi-⸗ nes tantifaciunt honores, vt propter illos conſequen- dos nec diuitiarum, nec pacis, nec valetudinis vllum periculum fugiant, quod ipſum experientia quotidia- na plurimis exemplis manifeſtiſſimè cõteſtatur. Quidf aliud molitur, qui magnis ſumptibus dies, noctesque

* ſudi S —

0