I. .

Oratio de nouo felici Annol

NvM Ac SETIMANMA 1M greſſuri ſumus, à nato Saluatore Chri- p XS 2 ſto, milleſimum quingenteſimum no-

E nageſimum ſeptimum, quem vt fau-

Wtum & felicem (auditores nobiliſßi†

mi, & doctißimi) Deus largiatur, rectè

epro Chriſtiana conſuetudine inuicem comprecamur.

SS

5 5 5

W

S Si enim Chriſtianum eſt felicem exoptare diem, curʒ Chriſtianum non ſit, felicem comprecari annum? 6

S

FEodem accedit, vt quantò periculoſiora, & tri- ſtiora ſunt hodie tempora, tantò magis eiuſmodi pia Vota ſint laudanda.

—

5

6

Etenim quis neſcit complures illos Turcæ qui- dem feliciſimos, nobis autem infeliciſſimos ſucceſ-ᷓ ſus bellicos, quibus pro lubitu ferè in Chriſtianiſmum hactenus miſerrimè graſſatur? Nihil iam dicam de alijs orbis Chriſtiani partibus, quæ non minoribus malis affliguntur.

*

ME

S

S2

25 &

S

Quis ignorat diram illam peſtis luem, quã omnia ferè huius Ducatus loca Deus viſitat iratus? +

Quis tandem aded cæcus eſt, qui annonæ magnas difficultates pauperibus nimis notas, (propter plures † vindemias ſe mutuò hactenus ſubſecutas infelices) pd non videat ? Magnas igitur, & iterum magnas habe- p mus nobis mutuò nouum annum felicem precandiꝝ

cauſas. . 6

c& 2

§ 0

S

E

. ſo 0 0 0 0 0 0 0 0 0 o ſ 0 0 o o ſ *

8 S — S 65 S 8 S