Teil eines Werkes 
Volvmen Dvodecimvm (1725) Scriptores qui Antiquitates & Historias Platiae, Caltagironi, Scicli, Netii, Motucae et Carthaginis prodiderunt
Einzelbild herunterladen

ncupata

Ai kit,

mnaba. itatem a dici. dgt w .

25 LIn. I. Gap. VII. 26

nem Gelam eſſe Barharam, non noſtram Græcam, A wM, wiori ac magis vulkari vocabulo, adpellavit,

illi tamen opinionis ſuæ fundamentum ex his ipſis auctoris hujus verbis petunt: Facillima uulatione, in pronumtiaudo ſeri ſolita; litterarum L. & K. urb quæ primo dicehatur Gelone, hodie dicitur Gerone⸗

addendo Calatn, ſ Calatagerone. Verum tenuis

nimium hæc conjectura, in derivatione vocabuli fundata, & oris auxilio fabricata aliis videtur. Mi-

nus veriſimile illi eſſe dicunt, quod omnibus iftis; temporibus, quæ ſub Barbaris, Græcis, Latinis,

Arabibus & Normannis effluxere, pronuntiationis iſte error ex litterarum mutatione obtinere potue- rit. Fazelli etiam hæc verba in ſubſidium vocant: Oppidulum Sayncenicum ſia origine ſed bodie amplum & Nogerii Nortbmamni, ex Zoticæ opidi, ab 1p/0

dipati Moliis Ieralitate ditiimum. Igitur aliter; inſtituunt, Arabumque fuiſſe conſuetudinem nomi-

na ex ipſis rebus earumque notione imponere, fun-

damenti loco collocant. Hac vero ratione, ut ego quidem arbitror, demonſtrant Calatageronem

non eſſe Gelam Barharam; verum recentem Fara- cemicam: id quod concedere coguntur, per ea quæ ex verbis hujus auctoris porro fubjungunt,

qui ait: Vox Calaia, in vorahulo Calatagerone, Sa- racenica eſt e Arabica. Compoſitum eßt vocahulum

Calha S& Gerons. Calha locum ſniſicat editum aut declivitatem mntis adeo u Calatagerone nihil aliud ſit quam collis ſiwe altitudo Geronæ. His adoptatis ex

parte ita argumentantur porro, ad noſtra uſque

tempora voces eſſe Arabicas, in Giarrone & Inzi- rone deſinentes, quæ vocabula Arabica lingua ma-

34gnum vas ſignificant. Quocirca, cum Calatage-

rone Sc Calatagiarrone ſive Calatairone non adeo diverſa ſim, nomen hoc nil aliud quam vaſorum collem deſignare: Arabum conſuetudine nomen ur- bis ad artes illic florentes adaptatum eſſe, quoniam

figulina ars a multis ibi in hunc uſque diem exer-

ceatur. Nihil præterea rationum adferunt, ſed

ftatim auctorem illum Calntageronem antiquam eſſe;

Celam contendiſſe, concludunt. Mihi vero omnis hæcce demonſtratio, quocumque ſeſe commendet ingenio, parum ſibi conſtare ac, dum pro con-

ceſlis temere multa ſumit, nihil probare videtur.;

Principio, ut Calatageronem Gelam antiquam eſſe demonſtrent, præter multitudinem nominum, lit- terarum urgent permutationem. At cum hic ni-

hil firmi videant, ad Furelli confugiunt teſtimo- nium & a Græca Gela ſive larbara, 8c antiqua ad

Arahicam recentem devolvuntur. Verum cum ne hæc quidem rationes ſuppeditet validas, tandem ad derivationem vocis Calatagerone le recipiunt.

Aultr itaque Antiquitatum Calatageronenſum, num-

quam defendit, Calatagerunem Gelam Græcam eſt

ſe, ſed aliam ejuſdem nominis Barluram & Græca

longe antiquiorem: neque Faxellus aliud quid ſen- tit. Arabes, hic vult, urbi illi, quæ antiquitus Cela vocabatur, nomen Calatagerone impoſuiſſe, ob figulinam, quæ tum ibi Horebat, artem. Nihil hoc adverſus dictum auctorem probat, quod urbs

e non fuerit Gola harlara; at multo mirus oſten- dit, Calarageronem Gelam Græcam eſſe. Ile ce- rerum auctor tribus integris libris pro virili id pro-

are conatus eſt, Galatdgeronem Celam eſſe harha-

tabimur: Jam, quod ad Gyætum noſtram Chnm⸗

7um. Verum de hac re fuſius alio loco commen-

. 1 . adtinet, quotquot de ea in litteras aliquid retule- runt, omnes famoſiſimam cam tuiſſe adfirmarunt, multaque memoratu digna de ca prodiderunt. Quædam congeflit Cluwerius Lah. 7. cup. X. Vr- bem ip/ſam admodum ſuiſe agnam, inquit inter Alia, clare indicat idem pobta Jehuenti cbntinuo Poe verſi

3 Immanisque Gela fluvii cognomine dicka Vint etiam Callimachus 1, loco ſipra inditato, on

/4 55 ud nonniſt in Prægrandibus urbibus uſiur-

patur. Errarunt igitur beic iterum, qui Poc verſt⸗

nmahem, on urbem, ſod Muwium pootam imellexiſt 3

o volunt. nempe quia Gelam amnem interpretantur, ut aute diuu, oum qui zotius inſulæ longiimus, vulgo nunc apud Licatam vocatur Salſi. Paullo poſt per-

git: Etra urhem fuit quondam à AwöMharG æ

ea LaMuds, ooidpæ tyæ. 1d eft, AOLLNIS atua Abyea, mrandæ magnitudinis. 1 Diodorus di- o Lib. XL. 40 N rara ſlMa ir TiMa wopev- Heit, 7 ekduvMon rorao I FMet aresparor rédevcey. Fxihrooy t TeRccoy cu70 riReos Arin- Moy S deAhræ aMx, Och ya, cuMicn⸗ rec croèr cimtseMæ eis Tpor. TSro⸗ e oi TeRos 0 2 2 Ges hnc tnna. o1 Tögot, xe o⸗

nanpoh öFspon ur AMebnps 2 NMænkJo S. imeMop-

u5570, wereelon d cvvyaihtyoy rolt roMspulois. e 3 AMeEcps MeG cMh, c6 TlMei Ono1,

X o ſi o ee r ee, e Kepenöhtos

* AwMM E TMa keinca, ooten Tkng

5 6 o S Solais 2ec6o1 ſeylal U Rt, 6

æi1o yeyshnhko ncgs. M eßt Tum Ge- lam petens Himilcar ad ejusdem nominis amnem caſtra poſuit. Erat Gelenſibus ſtatua quædam

ſextra urbem ænka, miræ magnitudinis. hanc ce abreptam Tyrum Pœni miſerunt. Gelenſes au- Sura Ge⸗

tem ipſius Pei oraculo quondam dedicarant. Scd Tyrii aliquanto tempore poſt, quum ab Alexan- dro Macedone obſidione premerèntur, contume-

lia ſimulacrum adfecerunt, quaſi pro Roſtibus pu-

gnaret. Poſteaquam vero Alexander urbem ce- pit, cjusdem nominis die, eademque hora, ut Ti- mæus auctor eft, qua Carthaginienſes ſacrilegium in Apollinem apud Gelam commiſerant, accidit, ut magnifico ſacrorum munerumque adparatu deo Græci litarent, cujus ſcilicet beneficio urbem ex- pugnaſſent., Aliam adhuc Gelæ præſtantiam

hiſce verbis Cluwerius perſequitur: Pitionem quo-

luis, quæ hucusque expo

t Callimacpus] Non Poðta Ille, ſed Grammaticus, in choliis ad pindari Olymp. Od. I1, memoratus.

due eÿus longe latequs ſulſẽ dipuſum, vel inde perſpi- cuur, ud in mediterranei Palicorum lacus XC. Mntum ſadia, id eft, N cinciter millin pauum ab Celenſum ſnibus alfuerint, Iefte Callia apud Macro- bium Jatunnal. Lib. N. cup. XMM. ut inſya in expli- cuiont Palicrum henderur uum ipſt Palics ab œlio Gelæ amnis ad NM. mila pahuum ahſnt. Aque hint fultum, uti ſuum haberent vegem ſie 1y- numn Gelenſen, bellague cum Rnitimis Mracuſanis

gyaia gererent. Fed ipſa urhs poſuam annos eirci- 6

er CECCMAU. Keriſit, a Phintis, Arigentinorum d Sanno, dinuta eſt incolis in nowam urem, Muam de ſ Phintiam adpellavit, tradustis, d⸗ Jua urhe

or ꝓlura dicam. Hin Strabo Lih. V. Obrs iet-

S2 kr ovyouhlyn ſohe, 273 TeMun, 2rs KanMlwe- Ap, 87e Tehnsyræ, 2r BvEoa⸗, 27 dRhas Meist. Non enim amplius a civibus incoli comperimus Himcram, non Gelam, non Callipolim, non Se- linuntem, non Fubcœam, non alias plurcis. Fæc Cluweyius. Zupremum dominium, k quod pro- prio Rege gaviſi fint, nec non bella, quæ cum Potentiſſimis imperiis Syracuſanorum, Leontino- rum, & Agrigentinorum, ſibi vicinis, geſſerunt, magnitudinem & potentiam Gelenſium ſatis in-

dicam. Neque tamen ultimo loco poteſtas nu-

mos, in communem Gelenſium uſum, cudendi

omnia alia ſilentium ſervant, ſoli linguis metalli- cis perpetuo loquuntur & æreis vocibus numquam defatigatis Gclenſium memoriam prædicant, atque us, ic Probant. ueiu ex antiquis de Gela ſcriptoribus me- morat, Impreſſile cos numis fuis vlrum currenti cquo

1Piodorus] Tib. xIII. cap. cvIII.p. 58. ed. Hanov. 1611 2 Cluerius] Apud Cluverium ego heæc fruſtra quæſivi.

3

collocanda eſt. li enim his temporibus, quibus Rumi.