Teil eines Werkes 
Volvmen Dvodecimvm (1725) Scriptores qui Antiquitates & Historias Platiae, Caltagironi, Scicli, Netii, Motucae et Carthaginis prodiderunt
Einzelbild herunterladen

3 gua, Vallis Maxgræ gicitur; illa verg duas diſpeſcitur Partes. Altßrx cumi prolhd rio Peloro murcupatur in alte um

Pachypo promontorio vocat N 2Mi Werina, ſeu

Norc Fhuj

us qgdeners

aaghr deknit, quhd, pet maris oramgnes⸗

4 mari Pical Ulqu nere procedas

enumerat. i jus latus alterum maritimum orientem⸗ alterum

meridiem ſpectar⸗ appellatã, üti jam diximus, ab

urbe Noro & pfomontbrio Pachyno contigua, mul-f

tis abundat urbibus, iisque cum oh magnitudinem,

tum quod in vetuſtis memorantur ſcriptorihus,

celeberrimis. Et in his eſt, de qua nobis præci- rxvriA. 40 tisque allis nominibus, quemadmocum ſuo loco videbimus, nobilis; quæ hodie in colle quodam ſita eſt, (olim alio loco poſita fuit) duodecim EN- NA milliaribus diſtans, verſus meridiem. Geogra- phi collocarunt eam ſub 38. Jo. gradu longitudi- nis, altitudinis vero 37. 40. in Sitiliæ meditullio. Hæc etenim cum triangulari forma ſit, & ami- qui in numiſmatibus trihus eam cruribus in iſtam guram inwerſis expreſſerint, porro Enna ut cen- trum in medio, umbilici inſtar, ponatur, PL⸗ULLA noſtra, qud haud procul illa verſus meridiem ſita 4eſt, ipſum cordis Tegni locum occupabit. Quare & nummos ſuos capite armato paullulum a centro remoto notavit, quemadmodum jamjam videbi- mus. Ab orientali parte triginta prope milliari- bus a mari diſtat; a meridionali vero, qua Zerræ

W S Licatæ vicinior eſt, fere quatuordecim; a

ſeprentrionali quadraginta. Quoniam vero nova

urbs ab co, quo antiqug fuit loco non multum remota eſt, id quod de hac dicimus derilla quo-

Numus, quem fupra commemoravi/ a Cluwerio Lib. 1exhibitus, Siciljnm ca, qua ab aliis pro-

vinciis diſcernebatur, figura repræſentat: tria ni-

mirum crura ex altera parte cernuntur, quorum in medio facies eſtʒ cinguntur vero ariſtis, velu- ti peculiari hujus terræ ſymbolo. Figuram ejus hic exprimi curavimus Noſtrum vero ad ſcopum, qui antiquitates inveſtigamus PLUTIE, mul- to magis faciunt proprii Plutienſium numi, a Pa-

ruta, Megambio & Veſo adducti, in quibus loco faciei in medio crurum in ſuperiori parte armatum caput eminct, additis hiſce vocibus: PLUTIA vide TA- DEINCEPSPLATIA. Formam quoque hic *

BoLLere- e gione poſi- addidimus.

rx fig. 1.

locls S

reſtant veſtigla, hodie dicta PI.UTLAVEFUS

(Piazg Veccbia) Poſterior, quæ adhuc floret, &

nohilitate , dignitate & ſplendore aliis Siciliæ præ-

antiſſimis urbibus mimme cedit, dicitur PLU- TLA NOVA. Illa antiqua, quæ auétoritate re- gia aliquoties deſtructa fuit, PI-LTIA dicebatur,

multisque præterea aliis nominibus nora erat.

7

Hæc recentior/ a temporihus Regis Guilielmi Ma- dicta ſemper fuit Platia, Plotio; Platea,

Nomina vuti. Piagg Chia, & præter ca, quibus urbs an- tiqua inclaruit, multa etiam alia nomina accepit. Quamquam plurimi fub PI⸗UTLE nomine de ea commentantur, nosque etiam codem de ea ſcrir

bentes utemur: ita tamen ut reliqua, ſicubi oc-

caſio poſtulat, non prætermittamus. Jam nomi-

ne ejus, ſituque in regno cognito proprium ejus locum videamus, quem antiqua rudera, traditio-

rorʒ dnto-

inos, uri dicebamus, d Catunenm, ſi terreſtri iti- ß uſque ad urbem Ayaro pertingant;

qui & urbes, habitationesque, quæ in e4 Rcent, Pars hæc Siciliæ, Vallis di Nolo, cu-

pue ſermoPL⸗LAopulentiſſuma civitas, mul-

que, proportionis rationc habita, intelligendum

Arque hoœ loco obſervandum eſt, duas fuiſſe

urbes PLULILAS, aut potius unam diverſis in temporibus. Prior antiqua, cujus ſola

8

D

14 Cluverio] Lib.. Cap. 111. pag. 48. ed. Lugd. Bat. 1619. fol.

I. P. GnIARARD4 PrAT14 ARrTIouA, &c. dem in 4

finit planitiem 44

que ad noſtra tempora propagata nobis indicant. Moßs conſpicitijrjaltiſlimus ab omni parte, niſi. qua Ieptentrionem ſpectat inacceſſus, atque pro- pterea mupitiſſimus. Cacumen ejus in magnamde- miilites luſtrandos compamtat.

Nomen nontis Vrmeriui ſemper habuit, ie merinus. cbrruptè Marins icitur. Meridem verfus, qin parte ad mare Africanum pertenditur, decliyior paulo fit, donec ad caſtellum ſive propugnaculum

PLVTIAE jam memoratæ perveniat, cui in iſta

planitie munitiſimum armamentarium erat. Ru- dera, quæ in hunche diem cohſpiciuntur, id docent ſpociatim cuſtelli, ſive munimenti quadra- ta ſgura exſtructi reliquiæ. Magna fundameuto- yum oleß inquit Alegambins, huſes & cupita co lumnarum, ipſc columnæ, dliique mdgni lapides &

Reliquiz Plutiæ.

ciſern, quæ qubridie detegumtun) Aunm, Cum

Voreret adhuc, urhs hæt Plutin fuit, iudicamt. De quibus quidem ille cum Veſp abunde exponit,

nosque ex parte Capite vIII agimus Mons hic regii capitis inſtar aliis montibus, qui ex omni

parte eum cingunt, coronatus cſt: quare & Ze- phyrorum recreantium tranſitu lætifimo fruitur acre. Nec enim ita montes hic conjuncti ſunt,

ſut his, quo minus ad Amerinum penetrent, ur-

bique in medio fitæ deſideratam recreationem ad-

ferant, obſtaculo ſint. Quam jucunditatem cum aquæ ex perennibus fontibus prorumpentes, ar-

borumquc, quæ Anerinum quaſi amplectuntur &

in deliciarum quaſi ſinu renent, amcœniflima viri- ditas augcant, non minus PLUTIE regii capitis nomen ſbi vendicarc porerit? non ſolum ob mon-

tes, quibus coronatur verurm multo magis, quod omnes illi in commoda cjus & ſexvitium incolis re- pleti fint. Quam in rem Fanciſcus Cagnius in

Vonin Plutiæ ſic ſcribit· Certum ſt, in Aupliti ſan6 ſru Plutiam viriſ. In priore quidenm, ut aliæ anti-

quæ urbes, mplici cultu In ſecundo veron parum de prioy conditione ſollicita ꝓlurimun cnruit abitan lca pagos

qubrum iu medib veluti domina inten ſerwas aut regin metropolis naſra eminehat Plutia,

liihue leges ferehat. Et alio loco: Piria populoſi

S anpla ciwitas ſuit? uts ex Ieliguit atit vunſtut. Cagnio haud infidelior Alagambius ſic ſoriptum re- liquit: Ea adſunt rhmonia, exr guibus haud ſecus

ac culis cerneremus, dignitas in qua lim urbs

Putia, eo loco, in gujus 7egione celeherrimus Gela

uſtitut, ſuerit, intelligi potet. Et paulo poſt:

Ex aniguis ædißiciis & vuinis, animadertum- 1uß mndgna eſus rei petuntur Ießimonia. a erenim, er a ulpitio cadaera vocentur in renram pnſtrata⸗ ihlominus zamen adhuc ſpirant iuperigje minas, 6 ne lingua antiqukim ſuu mghficum Vam vero de- Mruhtumn arum Joquuntut. Stabat, inquam, in medio tot pagorum inhabitatorum PLUTLA, veluti locus quidam in medio exercitus, & ah il- lis veluti defendebatur. Erat ipſi a parte Græciæ, Noomanno, a ſeprentrione Cundro. Coro obje- ctus erat mons Martius, nec non Polino. Occi- dentem verſus ſita erat Kaubiato, mons della Ge- hia dictus, & celcberrimus ille mons Maone, in cujus vertice hodie adhuc antiqua rudera conſpi- ciuntur: a parte Lebiccii erat oſofiana, & ab orieme, Eliano. Atque ſic PLUTIA in medio erat a ſolis inculta nobilihus. Confirmamur hæc omnia ex quadam a publicis ſcribis conſignata charta A. 1470. in qua ſic legitur: In Parea ſunt nulta jerritbria, atiquitus grant Caſulia, pyut videntum habitatioues aniquæ uſque nuno & percipiun- tur dicto, E5 ſorma, antiqubrum prut eßt Mumti Nanmi; i Gaſuls, Namhaldo, CAundro, Ehiano, hwe Aiano, Polino, ſiwe F. Barhara, Kauhiato, Nahu-

ſLin, Mons Marri, Noſomano t Hloſofiana,

odje Soſana. Anlonius Verſh his jam memoratis de Naone addit, quod a Græcis ita fucrit dictus, id eſt, iemplum. Picitur etiam in cacumine cjus,

ubi