OR. FVNEBRIS D. TOss. 15
inimica mea Ae me: Sj cecidi, ſrgam ſedeo in tenelr⸗
lehona illuceſcet mulu indignatuomem lehonæ feram, uia
percuu in eum vſyuedum dicepret cauſam mcam, E in In.
tem me educat: ac reſpiciam immico meos, ui numnc mulu Acunt, Vli ei Jehua Deus tuug⸗ operentur pudure, c eb videlumt oculi mei cunculcatiom Vuturos, V lutum platea.
rum. Vt igitur monet B. Qyprianus libro de Mortalita-
te: Funebris & triſtis auulſio excedentium ex his terris
non ſit tibi offendiculum: ſed exercitium, & prolium:
non debilitet aut frãngat Chriſtiam Fidem: ſed oſten-
dat in lucta virturem: Conflictatio & conſtantia inad.
uerſis, perfectio eſt virtutis. Nonne is viuit & regnat in
cælis quem Peus conſtituit caput Focleſiæ, & qui quo-
tidie inimicos ſuos ponit ſcabellum pedum ſuorum?
An breuior facta eſt Dei manus & omnipotentia? an
non ille & per media & ſine mediis, & per media con-
traria ſuis opitulari ſoletꝰ Si conſtantes & concordes e-
rimus ſi ad Deum noſtrum reuertemur, nunquam
certe euertemur: Ft vtcunque res cadant, quemadmo Cicer a dum bos armenta, ſic viri cordati bonos & orthodo- Atticum. os ſemper ſequentur, etiamſi ruant. Iuuenem nobis . Deus dedit principem, ſed Fidei virtute vetera num, vt
de Electore
de Valentiniano ſcribit B. Ambroſius. Quam multi Friderico ſunt heuætate grandes, fenſu pueri qui non tam regũt, quam ſeruiunt ſuis mancipiis & voluptatibus. Magni cquide m principes a nobis receſſerunt, Fridcricus pius, Flectorʒ ſummus princeps Ludouicus Plector lohan- nes Caſimirus, Eledoratus Adminiſtrator fortiſi- mus ſed non toti receſſerunt: reliquerunt nobis nepo- tem & filium, qui aui Friderici inuidtam in vera pieta- re patientiam: parentis illuſtriſsimi Ludonic Eiccto-
ris religioſam munificentiam: patruiCaſimiricomem
—


