tamen tyrannus ille paulõ poſt repudiatam ⁊ ſe reiecit. Eo⸗ Sleid.I. ⁊z.

dem modo religionis negocium non ſeriò, ſed ludicre &

aſtu tractabat: de religione enim decreta faciepat, ſub forꝰ Sleid. l. ⁊⁊.

ma panis & vini verum eſſe & naturale corpus atq; ſangui⸗

nem Chriſti, & à conſecratione non amplius manere ſub⸗

ſtantiam panis & vini: Perceptionem integræ cœnæ non

eſſe nece ſſariam ad plutem, & ſub vtralibet ſpecie conti⸗

neri totum Chriſtum: Sacerdotibus non licere contrahe⸗

re matrimonium: vota caſtitatis eſſe ſeruanda: Miſſas pri⸗

uatas retinendas: auricularem & arcanam confeſsionem

delictorum eſſe vtilem & neceſſariam. Edebat etiam hæc

vulpecula paulò poſt nõ obſcura ſigna ſuæ hypocriſis nam

Hugonem Latimerum & Salisberienſem Epiſcopum reli⸗ Sleid. l. i2.

gionis cauſſa diu captiuos tenebat, Thomam Cromelium, g 11 uem ex infimo loco euexerat ad ſummam dignitatem, ca⸗

pite plectebat: Robertum Barnum Theologum, virum

ſanctum & eruditiſimum, Londini igne cremabat: Tho⸗

mæ Bequeti, qui fuerat olim Archiepiſcopus Cantuarien⸗ Sleid. I. ⁊⁊.

ſis, exempra ẽ ſandapila gemmis & auro ſupra modum ex⸗

ornato, oſſa igne ſubſtrato, Vulcano tradebat, Eccleſijs

bona rapiehat! & fiſco regio applicabat.

R cuerſus Myconius ex Anglia, vocatur ah Henrico Saxoni Duce, ad viſitandas & reformandas Ecdeſias viſitatio e⸗ Mhicas, vnã cum Luthero, Iuſto lona, Caſparo Crucige⸗ cleſtarũ Mi

„ 2 „ McarM.

ro, Iohanne Pfeffingero, Iuſto Menio, & alijs. Quæ Viſi⸗ tatio hac occaſione accidit. Anno M. D. xxRxix. die 14. gheid. 1 12. April. Georgius Saxoniæ Dux vitam cum morte commu⸗ tabat, cui in gubernatione Henricus frater ſuccedebat, ſi⸗ quidem Georgij filij ante patris obitum deceſſerant. Etſi enim Georgius teſtamento cauerat, ne forma religionis mutaretur, & mitteretur legatio ad Ducem Henricum, vt aſſentiret, & adderentur magnæ pollicitationes de magna

3 argenti