Decedente ex hac vita Friderico, optimo & ſapien? Sleidan. I.

tiſsimo Principe, Duce Saxoniæ Flectore, ilicò ſubſecutus de tumultu Veſt Ruſticorum tumultusanno M. D. xxx. in quo ſedan⸗ Kuſticorũ. „do MConius plurimim paſuit operæ. Gotham oppidum

& rotam Ainuip, cum vbiq; ſæuiret animis ignobile vul⸗

gus⸗ pacificam & tranquillam precibus, obteſtationibus &

hortationibus conſeruauit, ne quid ibi turbarum mouere⸗

tur, & prohibuitne ſe cum ſeditioſis ruſticis coniungerent.

Agmen ruſticarum, qui cœnuenerant Ichtershuſij ad di⸗

ruendas S& demoliendasarces Gleichenam, Molybergam,

Vuachſeburgum, & ad delendas familias nobiles, oratio⸗

ne vnica ſic compeſcuit & diſsipauit, vt à malo propoſito

deſiſterent. Sapientiſsimè enim confiderauit, quem tan⸗

dem eiuſinodi pernicioſæ machinationes ſortirentur euen⸗

tum, iuxta illud Pindaricum: pœuop M ohup coœt 10 pindarus

ꝙeporepoꝛ &M ci Adpæg clig koSæc, quicæheg ouiper ⸗ Pythiorum

ivæg, ku deog c)ehcoyeo bopyærip inwe, Facile eſt, in⸗ jym. 4.

quit Pindarus, Poeta Lyricus kæyæoꝙavdnæſG, vrbem mo⸗

uereʒ etiam paucioribus, at priſtino reſtituere ſtatui graue

eſt, e veſtigio, niſi ipſe Deus etiam ductoribus gubernator

factus fuerit. Fuit igitur Myconius verè ille quxnanie

oeunhaxO quem Maro in Aeneide deſcribit ſignificantiſ p virg lib.

1

ſimeè:

Ac veluti magno inpopulo cum ſepe coorta eh Jdutioſauiti animes gnolule vulgu:

lamqᷓ faces et ſawa volãt, furor arna mimſtrat. Tumpietate grauẽ ac meriti ſ/rts vᷣuri quem Conſpexere· ent, arreciu auribu afant:

Me regit dictu animos, Spedora mu¶et.

G Eodem

1. Aencid.