De CHRISTOPHOK0 Comite E O. EIANO I. Cęſare, Imperatore, etſi eo in bello, infœlici- ter caderet, tamen non tam eius caſum dolerent, quàm gau- derent, eam uirtutis gloriam, nepotes à maioribus creuiſſe ſuis, quæ ad communem ſalutem patriæ, quæ ad dignitatem Popu- li Chriſtiani, Reiquepub. redundaret.
Quę quidem res, Proceres, illuſtribus, nobilibusq́; fratri- bus, Clementibus Dominis, nobisq; omnibus, in hoc publico noſtro luctu magno eſt ſolatio. Nam etſi breuis illi uita data eſt, tamen memoria benè redditæ uitæ, permancbit in animis hominũ ſempiterna. Atque hæc quidẽ memoria eius, non tam luctu, aut ægritudine, quàm pietate& beneuolentia eſt proſe-
quenda. Ilam uerò ea lege natus fuit, ut omnibus fortunæ caſi- bus ſubiectus, omnibus horis poſſet mori. Mors autẽ ipſa, for- tiſsimum quenqʒ ex acie pignerari ſolet. Itaqʒ aliorũ quidẽ me- moriam repetentes, ſimiles caſus ſummorũ Heroum, omnibus æratibus accidiſſe meminimus. ut cum nihil illi propriũ acci- derit, nihil nouum,tum uerò neqʒ communis fortuna recuſan- da, aut pręcipua aliqua poſtulanda fuerit. Eos uerò caſus mo- derate ferre debemus, quos diuina prouidentia decretos, nullo conſilio dẽclinare poſſumus. Et quoniam nullus eſt dolor, qui non tollatur temporis uetuſtate, nonne hunc dolorem, præ- ripere conſilio, prudentiaque debemus, neque expedtare tem- poris medicinam, quam repræſentare ratione poſſumus? Præſettim cum nobis, Dei benignitate, ſalui, florentes qͥue ma- neant Clariſsimi& pręſtantiſsimi Comites, E D 7A K- DV& J0 N A N N E 6 fratres, qui cum nobiliſsi- ma matre, Comite prudentiſsima, ita Rempublicam admi- niſtrant, ut cum paucis noſtri temporis Principibus, religio- nem ſanctè colant, iuſtitiam& Leges in ciuitate uenerentur, bonique patres,& principes ſuæ prouinciæ,& ſint,& habentur.
Atque utinam ijs, abſtergere fletum, ſententijs noſtris, confultisqͥue poſſemus, uel aliqua talis ijs adhiberi poſſet Ora- tio, qua deponerent mororem& luctum, gauderentque po- tius, cüm multa& uaria impenderent, hominibus genera D3 mortis,
—


