Zroie SNO SMIM0 G

og4To DE MAGNANIMO DOMINO, ET GENE⸗ vꝙh Cbmite CHRSTOPHUK 0, Comite& Domino Friſiæ Orientalii Henrici Paulini.

S T hoc in more poſitum, inſtitutoque maio- Prum, ut eorum memoriam, qui ſua uirtute, de Repub. ſunt bene meriti, ſolenniter repetamus; clarorumqjue uirorum uitãs, tanquam exempla uirtutis, grato animo in luctu publico celebre- mus. Et quidem, ut omittam cęteros ſcriptores, qui hanc ſem- per conſuetudinem, diligenter, obſeruatam eſſe tradiderunt: Plato orationem Periclis repetens, qua Athenienſium laudes, apud Thucijdidem recitantur, qui memorabili illo Græciæ, ciuilique bello, pro patria cecidiſſent, hunc morem dicendi de uiris illuſtribus, ſuo exemplo reuocauit, et magniũca illuſtrans oratione, præclarè poſteris commendauit. In hoc uerò cla- riſsimi Comitis noſtri funere, generoſi COMTE F, nobi- liſsimi Proceres, ampliſsimi Conſules ac Senatores, huius ci- uitatis, reliquique ciues, eæ doloris, ac deſiderij cauſæ concur- runt, ut eius immaturam mortem, nec ſatis liberè queri, nec ſa- tis grauiter dolere, deplorareqque quiſquàm poſſe uideatur. Quem enim nuper, ad longinquam& memorabilem, Populi Chriſtiani expeditionem abeuntem, fœlicibus uotis,& lætis fauſtisque acclamationibus cuncti, ſaluum florentemque pro- ſequebamur, eundem nune(proh malum) ex Vngaria, afferri mortuum,& triſti lugubrique facie iacentem, conſpicimusʒ& quem propediem ex hello IVKCIC0, ſumma cum gloria, & æterni nominis memoria, redeuntem, communibus gra- tulationibus, lætum læti expectabamus, eidem nunc, ipſo in flore iuuentutis, funus ducimus, ingentique luctu, ad monu- mentum maiorum, parentare cogimur. O ſpes hominum fal⸗ laces. O inſtabilitatem rerum. O fragiles actiones,& labo- tum noſtrorum flores, ante quãm fructus pariant, exareſcen- tes& caducos. Quanquãàm autem patria,& nos uniuerſi, oculos coniecimus, in nobiliſsimam prudentiſsimamque ma-

tronam,