„„
uEéT6xE
— „ e Fey
Vid tibi vel rubri ſpolium maris omne vel auri, Quid fluidę proſint totius orbis opes?
Si medio languens iactatus vortice lethi,
Corpore ſis toto læſus& æger homo.
Ergo nouam nouiterdiuino munere terram
jnuentam coẽmes artis opisq́; nouæ.
Hanc tibiſi dederit, dederit ſibi ipſe ſalutem
BERTHOLDVSdices atq;ʒ dediſſe DEVM.
Ibit ad extremos procul hinc Garamantas& Indos,
Dira lues, morbi, mortis& omne genus.
Halæ Sueuiæ XXIX. Odtob.
cIH. Id. XXCIV.
1IN TERRAM SIGILLATAM Andreæ Bertholdi
ænpose
cARoLIcCRRIsTropHORIBEIERI inter Nemetes Spirenſis.
Tempora nunc redeunt Saturnia& aurea ſecla, Pt nouo mixta polo terra Venena fugat.
Res miranda patet, vix vllis credita ſeclis, Rarior hæc gemmis diuitijsq; Tagi eſt.
Antidorumq́; nouum noua terra notata Sigillo, Signat iam contra dira Venena viam.
Inunc atq́; tua Lemnos gaude Inſula terra Germano cedis qus fuperata ſolo.
Inuentum noua terra Dei Salue optima maſſa. Lemnia cui meritò cedere terra poteſt.
Liuoris ſanas ſaniem, peſtisq́; furorem,
Arte leuas morbos, te fera Parca fugit.
ABVSIGER DE TERRA Sigillata Andreæ Bertholdi Solertiſsimi.
———————— c„ S S——


