—— v———
qæ maximæ ſnumani anirni peltes& fecherum fares lunt, percipiant, vel, ut ex Melii& Anyti leviſſimo⸗ rum ſcurrarum inſtitctu, Ariſtophanes iag MgiMue Socratis diſciplinam ludiꝭicabatur, dyiʒx Aaucivoiet rœ MMncia&ſukayi, id eſt, accepto argento fas nefas eſſe dicam ſed percepiis honeſtiſſimarum artium fun⸗ damenuis,& uſu aliquo confirmatis, ex ſcholarum um⸗ praculis, ex otio, ac pulvere ludorum, in Eccleſiam, in forum, in cœtus hominũ progrediantur, ubi jeſu Chri ſto ſervientes, mites regni ipfius proferant,& partas ingenii facultates, uſibus& utilitatibus hominum im⸗ peruantur: ſin vers diſciplinarum literarumq́; inge⸗ nuarum, ob ingenii hebetudinem fructum guſtare re⸗ eiẽ non poſſint, alijs artibus alijsq́; inſtiuiis, quæ ad illas liberales quàm proximẽ accedunt, mancipandi ſunt, ut ſine luxu& forditie auream& parentibusi⸗ pſi dignam mediocritatem conſectentur. Deniq; ita vxorita liberi, itã domus univerſa inſtituenda eſt, ut. quod in cætu quærimus, domi alamus, id eſt, officinam Sp: ſancti& vivum gregis univerſi exemplar nobi⸗ ſcum habeamus. Hæc d nobis gratitudins officia, hane a nobis rerum, ſtudiorum inſtitutorumq́; rationem ſo⸗ lam humaniſſimus Princeps requirit. Quæ, quò dili⸗ gentius prout nos debere faciꝭ intelligins, præſtiteri⸗ muse in defendendis provehendisq́; nobis, conjugi⸗ pus, liberis,& fortunis noſtris alacriorem optimum Principem ſemper poſſidebimus. Veſtrum nunc eſt, doctiſſimi viri, pro pietate, virtute, ſapientiaq́; veſtra, quæ d llluſtriſſimum Principem humiliter demeren⸗ dum: deinde ad hanc ſanctiſſimam provinciam quam
divino


