que ornamentum ſatis eſt. Sinite obſecro, ut alii adu⸗ lando&deferendo, quorum hominum plaga nuſquam ferẽ Heroum aulæ carent aſtute ſe inſinuent: Sinite ut alii vel ſtudiorum vel armorum uſu& excellentes vi⸗ riaut recẽ ſapienterq́; conſulendo, aut pugnando ſtre nu fortiterq;ʒ agendo gratiam ſibi ſapientiſſimi Prin⸗ cipis clementiamq́; concilient, hæc veſtra ſola provin⸗ cia eſt, qua nullam aliam chariorem nullam dilectam magis habet: ut quæ ẽ morte eripit, ad vitam traducit; peccatorum ſordes eluit Erebi fauces conſtringit· Quæ homines Deo acceptos angelis familiares reddit. Quæ alas homini aſſuit, quibus ex luctuoſiſſimo mundi hu⸗ ſus proſcenio, ubi fapulam calamitatibus, ærumnis, mi⸗ ſerijs,& inferorum omnium omnibus procellis ac tur⸗ binibus propoſitam, devinctam proſtitutam gimus, ad ſempiternas illas manſiones, ad portus illos fœliciſſimos evoſare poſſit ubi perfuncto periculo,& ſuperata nau⸗ fragiorum infinitorum clade, vaſtiſſimi hujus marts, quo jam ſactamur, inſanos fluctus,& illas triſtiſſimas Phocas& ſyllæ canes, quibus undique impetimur, læta victoria conculcabimus: ubi denique multò rectius quæm Vergilianus ille de 7. annorum ingentibus erro⸗ ribus in agro Laurentino cum Rſcanio filio Eneas.

O ſilre fatk rimium mibi debita tellus.

Nec domus, hæc patria et: item,

Neæc eræt ila quies hæe noʒ ſuprema manebat kxitis poſitura modum:

commendabit hane in referendis gratijs honeſtam

voluntatem veſtram neq; illud minimum, ſi cum do⸗ dtrinæ