„„—+—„ —— — P.

tam c cœlo tibi ab altiſſimo præcipuè traditam ſapi- entiam, tuas virtutes, tuam pietatem, miſericordiamq́; agnoſcunt& admirantur, miſericordiam(inquam) illam pietatemq́; tuam mirantur qua v forti atrem tuis illis humeri iſcri minę ex hoſtium manibus eripuiſti& e miſerabili car⸗ cerum diſpendio velut ex Toſana concrematione ſalvum integrumq́; in patriam reportaſt i? ut non mi⸗ nus verẽquàm Maronis ille Eneas dicere poſſu.

Næc fatus latos humeros ſchjectaq; colla veſte ſiper fulriqᷓ; inſernor pelle leonis Succedoq́; oneri⸗patremq; ex hoie reporto·

Pro qua pietate, quæ cum omni temporum me⸗ moria exæquabitur, vel hi ſanciiſſimi parietes, quibus uſus tamen vocis& linguæ nullus ſuppetit, ſuo nuti gratias tibi agent ac novum hoc, quod Eccleſiarum tua rum miniſtris beneficium divinuminſigne, immortale peneficium ſeorſum nuper attuliſti, grata recordatio⸗ ne, cum intermori nunquam poſſit, nobiſcum uſque ad mundi extremos obitus celebrabunt. Neq; enim alia dies ulla laudis hufus terminum tibi prius de⸗ finierit quãm quæ mundo occaſum eſt allatura. Quid? ſi verum eſt, ut eſt cettẽ veriſſimum, quod, quam be⸗ nevolentiam pauperibus navaſti, eam Deo præſti⸗ teris: ſi eleemolyna non erit in oblivione: ſi in ſan⸗ etorum reſurrectione, quod debilibus, egentibusq́; penefeceris reiribuetur: ſi eſurientibus animam effun⸗ dent, in tenebris lux, in caligine aurora orietur, ecqua

caligo, ecquæ tenebræ hoc perenne& ſempiternum decus

—„„„—

—