„—*—„— ℳ

nereturtantiſper manſit, dum ſoluto per mortem vir⸗ ginum ſororumvẽ numero in hunc meliorum uſum

temporum ſucceſſu delaberetur. Callegij hujus habe⸗

18 a nopili Meſebegiensmn proſapia, quæ antiqua&

verẽ nobis hodiè familia eſt, non minus literarũ quam armorum ſtudijs præclara. Hanc cum ſociarum dimi- nuta ſucceſſione, e quoq; ultima fati neceſſitas tandem demililſet, ut collegij ſui ornamenta alij tranſmiuenda eſſe judiaret nemini potius, quãm elmo Haſſorum Lantgravio tranſmiſit.— Credo ego prolecig cum id tãm facilè tamq; ãla⸗ criter faceret nohiliſſima virgo, non tãm quid jure& ege deberet(quamvis hoc quoq; prudenter ponde⸗ raſſe exiſtimem) quam quæ in iljuſtrſſimo Heroe in- enita elſent virtutis ornamenta conſideraſſe. Aucie- rat, qua helli ſimul& pacis comentione, pro ſanciiſſi⸗ mis delubris, proq́; reiigioſiſſimis aris ſemper evigilaſ⸗ ſet: Viderat, quo zelo florem nobilitatis conſervaſſet, literis artibusq́; nitorem reſtituiſſet,& collegiorum iſtorum inlinitas opes ad exemplum ſummi patrisnon ſolum alendis indigentibus colonis: ſed his præcipuè qui Rempublicam, quiq; Eccleſiam, dum poterant ſal⸗ vam atq; integram præſtabantordine: honore, digni⸗ tate amplitudine, exornandis collocaſſet. Ne qꝙ; quic⸗ quam nobiliſſimam virginem ſpes ſua fruſtrata eſt. Quod enim optare inprimis poterat, nempẽut quæ o⸗ lim ſacris uſibus deſtinatæ erant loci illius facultates, ijſdem ſacris rebus perpetua quadam& durabili lege

ac religione illibatæ ſervarentur, id optimè præſtitum eit⸗

—

——