——— S—ꝛ——

quod in hoe genere poſſums, quod certẽ eſt minimum, i ad ejus laudem non afferamus, cujus gratia perfectum eſt, ut vel in ipſa morte lætari,& tam certam, tamq́ʒ cc votis omnibus deſideratam optatamq; felicitatem, de⸗ t ſertis 4 nobis in ſumma inopia,& contemptu miſera- u hili familiis noſtris gratulari poſſimus. Duo verò ſunt, n V E.de quibus in hoc orationis curſu mibi potiſſimum d dicendum eſſe exiſtimo. Primum, quæ ratio, quæq́; vo⸗ 5 luntas ſuſcepti in nos officii Illuſiriſſimo Principi exti⸗ i tiſſe videatur. Alterum verò, qua animorum gratitu- 0 dine, id quod munificentiſſimẽ præſtitum eſt, nobis o⸗ p mnibus ſit amplexandum. De utroq; ſic dicã, ut quan- ſ quam nec ocii mei fines, qui arctiſſimi quidem mihi ob⸗ c tigerunt, nec ingenii ubertas, quæ ſi in quoquam alio ti parva, in me ceriẽ profechò nulla etiam eſt magnope- n reè annuiſſe videantur: Intelligatis vos tamen, non te- d merẽ omninò in tali cauſa, nec ſine judicio me eſſe ver⸗ ſ ſatum. Quod ⁊ Deo optimo maximo, cujus ditione ac c nutu cum res mortalium omnes, quæ hoc pulcherrimo n mundi theatro continentur, tum verò præcipuẽ homo, ſi expreſſa videlicet opificis ipſius imago, divinamq; vir⸗ n tutum officina, gubernatur eveniſſe fidelibus omnibus 6 exploratum eſt, nempe un Romanus Antichriſtusho⸗ 4 mo peccati& perditionis ſcelerauiſimus filius, poſt re⸗ b rum ac tempornm vieiſſitudines, toties inuſitata licen- i tia& æſtu libidinis incredibili abs ſe permuiatas: poſt c

oppreſſas tot egregias martyrum conſtantiſſimorum

inſontes animas, poſt tot etiam rogos ac flammas, quas, p ceu inferorum follis quidam, in electos Dei ſervos ani⸗ v mabat, deniq;ʒ poſt reſperſas tabo ac cruore innocen⸗(

tiſſimo