XXV. hæc, quæ ſanguinem dicunt, cuius nidorem ini- pſis omnibus meritò abominamur. Scit Zclus 1pſe cum verè Chriſtianus, ſapiensque eſt, quid agere debeat, etiam ſi eiuſiodi non committat.

Pro Zelo Euangelij agere mihi propoſitum fuit: Communis locus eſtʒ latiſſimè patet: ſi ora- tionem ad particularia arctauero, vicioſam fe- cero.

Circunſtantes hypocritæ inter alia ad inſtitu- tum compulerunt me:

Circunſtantes hypocritæ, à quibus ſerio lo- quentibus, duo inter alia, quæ maximam homi- num ſimulationem commonſtrant, audiui(Nec arctatio orationis, fed digreſſiuncula hæc eſt.

Nos, inquiunt, nullam ſpiritualem ſcu Fccle- ſiaſticam adminiſtrationem habemus: omnia laicis profanisque hominibus deferimusʒ quin & eos, priuatos etiam, verbi miniſtris præferimus. Et: leſuitas breui ad nos trãſituros ſperamus con- tra Lutheranos.

Poctores mihi dixerunt hæc: Hortui: Pro hy- B 3 pocri-