— 6

— 2

xn. do eſt, habitus& figura expirantis prothotypo ex- tracta: Atque inquiunt, quem videre viuentem, propter egritudinerm, quæ diem eius vltimum auſit, non fuittibi datum. Eece mittimus ca effi gie morientem ad teʒ vt& moœtoris noſtri parti. ceps, ob amicum quem in huius familiæ Princi- pes habes animum: communem dolorem parte tualeuesʒ& quid de Domini& Principisnaſtri phyſiognomia conijcere valcas, nobis renun- cies. Deum immortalem Quantum hic mutatus ab iſlo aio,cuius viui extractuinvidi? videram ſiquidem aliquotiès in domocuiuſ- dam pictoris huius ciuitatis, figuram huiusPrin⸗ ipis& Fratris illuſtiſſimi grauij⸗Matpur- ui ius Academiam non ita pridem inuiſeram. Pt cũ prima vice qua ad pi- ctorem, aliquid etiam pingi iuſſurus, deuen in- terrogarem quoſnam læimagines referrentgra- tum I mihiis renunciare(nẽc fallebatur) ratus iſti ſunt ait, ſeniores S Zclantiores Principes,

quos hac tem peſtate Germana habeat(vtor eius dictio-